Atos 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Daaní, divi tiempu yucán nì dàndàcú rey Herodes tnìì dava nècuàchì natácá cahvi xi Jesús, ñà‑dandohó‑tené.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Te iin nècuàchì nì ndoho ma nduú ñani Juan nani Jacobo, vàchi nì dàndàcú rey mà, te nì sahnì‑té nècuàchìmà xì espada.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Dandu nì xini rey mà cudíì ini nècuàchì ñuu mà ñà‑nì xìhì ndómà, ñàyùcàndùá nì nacani inì‑te chicá vàha tnii stná‑te Pedro. Meru quìvì iá vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí nì sanduamà.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Ñàyùcàndùá nì tnìì stná Pedro, te nì sàcùndiadi‑nè, nì ndòo‑ne ndahà soldadu, cùmì cúmì‑té nì sandiaa xì‑né, te cùmì turnu iá nsìquívì. Te rey mà, cuisì ndiatú‑te yàha inga vicò, divi vicò pascua, dandu tavà‑té nècuàchìmà ñà‑cundehè nèhivì‑né, (te cui‑nè).
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ñàyùcàndùá, yucán iá Pedro, ndiadí‑nè vehecàa. Doco nècuàchì natácá cahvi xi Jesús, cuàhà gá nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios sàhà nècuàchìmà.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Daaní, nì sàà iin ñuú antes quìvì cuàhàn rey mà tavà‑té Pedro cundehè nèhivì‑né. Te indúhu‑né ini vehecàa ma, quídì naà‑né. Te itánduhù stná soldadu iin iin ladu‑nè, itníí‑te cadena nuhní‑nè, te xí‑ita stná soldadu ndiaá yehè.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Dandu na iin cachí yucán nì ndecunu iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, te nì natnuù iin luz ini vehecàa ma. Te nì tùxìn ndáha ángel mà diìn tìxì Pedro, nì dàndácòo‑ñané, te nì cachi‑nè:
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Te nì cachi tu ángel:
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Ñàyùcàndùá, nì tenchicùn Pedro ángel mà cuàhàn‑nè, doco cónì cúndáà ini‑nè a ndísá ñà‑ndáà nduá cuú xi‑né, á coó, vàchi na ian sánî‑nè quidá Dios nduá cahan‑né.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Dandu nì cayàha‑ne ndé iín iin soldadu ndiaá, te después nì yàha stná‑nè nùù ingà‑te, dandu nì sàà‑nè ndè yehè cáa cahnú quee‑nda calle ñuu mà. Te nì nuna miá, dandu nì caquee‑ne fuera cuàhàn‑nè. Te nì sàà‑nè ndé nacáhndé‑nè inga calle, te yucán nì nacoo ángel mà‑né cuàhàn‑nè.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Dandu nì sàà Pedro nì cundaà vàha ini‑nè, te nì cachi‑nè:
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Daaní, na ní nsihi nì nacani ini‑nè sàhámà, dandu cuàhàn‑nè vehe María nduú dihi Juan Marcos. Te yucán ndoó cuàhà nèhivì sànì nataca, xícàn tàhvì‑né nùù Dios.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Dandu nì dàcàsàn Pedro tranca mà, cásàhú‑nè. Te nì quee iin ñahà chìì nani Rode vàxi‑ñà cunini‑ñà ana cáhàn.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Te nì nacunì‑ña tàchì Pedro. Doco ñà‑cuàhà guá cudíì inì‑ña, cónì nácúná‑ña yehè; nì dàyáà‑ña nì nansìhvià vehe, nì cachitnùha xì nèhivì mà ñà‑divi Pedro nduú nècuàchì cáhàn yehè mà.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Doco nèhivì yucán, cónì xìníndísâ‑né, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì‑ñá:
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Doco iníní‑né casan yehè, cásàhú ìì Pedro. Ñàyùcàndùá nì (caquee‑ne nì) nacuna‑ne yehè, te nì xini‑nè ¡divi Pedro nduú‑né! Ñàyùcàndùá nì ndulocó sàstnùhù‑né.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Dandu nì cuu ndahà Pedro ñà‑nì cúníní nècuàchìmà ñà‑ndùá cuàhàn‑nè cachi‑nè, te nì nacani‑ne nansa nì nìhì‑né nì quee‑ne vehecàa ma nì quida Stoho‑ndà Señor. Te nì cachi stná‑nè xì nècuàchìmà (ni cúhùn‑nè) cachitnùhu stná‑nè xì Jacobo xì dava ga compañeru‑nè xiníndísâ. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè inga xaan.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Daaní, na ní tùinuù quìvì yucán, cuàhà gá nì ndulocó soldadu, ¿índù cuàhàn Pedro? cahan‑té.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Te rey Herodes, nì dàndàcú‑te ñà‑nanducù‑né cuàhà xaan. Doco cónì nátùi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì sanicuàchi rey mà sàhà soldadu mà, te nì sahnì‑ñátê. Dandu nì quee rey mà ladu Judea cuàhàn‑te ñuu Cesarea, te yucán nì ndòo‑tè.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Cunaha‑ní, xiní ùhì rey mà nèhivì ñuu Tiro xì nèhivì ñuu Sidón. Doco mii‑né, cuní‑nè nàcùndoo vàha‑ne xì‑té, vàchi ndè ñuù‑te quixí ñà‑ìtiácú‑nè ñuu‑nèmà. Ñàyùcàndùá, nì nìhì‑né nì nàcùndoo vàha‑ne xì iin ana xinúcuáchí nùù‑té vehe‑tè, divi iin tiàa nani Blasto. Dandu iin‑ni nì ndatnuhu nsidaa‑né, te nì catnàtuu‑ne nùù rey mà tìxi Blasto mà, (áma níhì‑né nàcùndoo vàha‑ne xì‑té).
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Te nì saquìn‑te iin quìvì (quixi tu nsidaa‑né). Ñàyùcàndùá, divi quìvì mà nì sàcòo‑tè silla cahnú xí‑te, ndixí‑te sìcoto viì xí‑te, te nì càhàn‑te sàhù xì nsidaa nècuàchìmà.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Dandu yáha ga nì càna fuerte‑nè, cachí‑nè:
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Dandu vichi duha nì dùcùn rey mà iin castigu nì quida ángel xi Stoho‑ndà Señor, vàchi cónì tàvá‑te tnùñuhu xí‑yá. Ñàyùcàndùá, nì saxì sìndacu inì‑te, te nì xìhì‑te.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Doco razón ndiaha xí Stoho‑ndà Señor, chicá nì xìtià inicutu, te chicá cuàhà nèhivì nì tenchicùn xì palabra mà.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Daaní, na ní nsihi nì xìnu chuun nì quida Bernabé xì Saulo ñuu Jerusalén yucán, dandu nì saca‑ne Juan Marcos, te ndacá stnahá‑né nì quee‑ne ñuu mà mànuhù‑né.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.