Atos 12
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, divi tiempu yucán nì dàndàcú rey Herodes tnìì dava nècuàchì natácá cahvi xi Jesús, ñà‑dandohó‑tené.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Te iin nècuàchì nì ndoho ma nduú ñani Juan nani Jacobo, vàchi nì dàndàcú rey mà, te nì sahnì‑té nècuàchìmà xì espada.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Dandu nì xini rey mà cudíì ini nècuàchì ñuu mà ñà‑nì xìhì ndómà, ñàyùcàndùá nì nacani inì‑te chicá vàha tnii stná‑te Pedro. Meru quìvì iá vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí nì sanduamà.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ñàyùcàndùá nì tnìì stná Pedro, te nì sàcùndiadi‑nè, nì ndòo‑ne ndahà soldadu, cùmì cúmì‑té nì sandiaa xì‑né, te cùmì turnu iá nsìquívì. Te rey mà, cuisì ndiatú‑te yàha inga vicò, divi vicò pascua, dandu tavà‑té nècuàchìmà ñà‑cundehè nèhivì‑né, (te cui‑nè).
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ñàyùcàndùá, yucán iá Pedro, ndiadí‑nè vehecàa. Doco nècuàchì natácá cahvi xi Jesús, cuàhà gá nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios sàhà nècuàchìmà.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Daaní, nì sàà iin ñuú antes quìvì cuàhàn rey mà tavà‑té Pedro cundehè nèhivì‑né. Te indúhu‑né ini vehecàa ma, quídì naà‑né. Te itánduhù stná soldadu iin iin ladu‑nè, itníí‑te cadena nuhní‑nè, te xí‑ita stná soldadu ndiaá yehè.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Dandu na iin cachí yucán nì ndecunu iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, te nì natnuù iin luz ini vehecàa ma. Te nì tùxìn ndáha ángel mà diìn tìxì Pedro, nì dàndácòo‑ñané, te nì cachi‑nè:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Te nì cachi tu ángel:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ñàyùcàndùá, nì tenchicùn Pedro ángel mà cuàhàn‑nè, doco cónì cúndáà ini‑nè a ndísá ñà‑ndáà nduá cuú xi‑né, á coó, vàchi na ian sánî‑nè quidá Dios nduá cahan‑né.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Dandu nì cayàha‑ne ndé iín iin soldadu ndiaá, te después nì yàha stná‑nè nùù ingà‑te, dandu nì sàà‑nè ndè yehè cáa cahnú quee‑nda calle ñuu mà. Te nì nuna miá, dandu nì caquee‑ne fuera cuàhàn‑nè. Te nì sàà‑nè ndé nacáhndé‑nè inga calle, te yucán nì nacoo ángel mà‑né cuàhàn‑nè.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Dandu nì sàà Pedro nì cundaà vàha ini‑nè, te nì cachi‑nè:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Daaní, na ní nsihi nì nacani ini‑nè sàhámà, dandu cuàhàn‑nè vehe María nduú dihi Juan Marcos. Te yucán ndoó cuàhà nèhivì sànì nataca, xícàn tàhvì‑né nùù Dios.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Dandu nì dàcàsàn Pedro tranca mà, cásàhú‑nè. Te nì quee iin ñahà chìì nani Rode vàxi‑ñà cunini‑ñà ana cáhàn.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Te nì nacunì‑ña tàchì Pedro. Doco ñà‑cuàhà guá cudíì inì‑ña, cónì nácúná‑ña yehè; nì dàyáà‑ña nì nansìhvià vehe, nì cachitnùha xì nèhivì mà ñà‑divi Pedro nduú nècuàchì cáhàn yehè mà.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Doco nèhivì yucán, cónì xìníndísâ‑né, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì‑ñá:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Doco iníní‑né casan yehè, cásàhú ìì Pedro. Ñàyùcàndùá nì (caquee‑ne nì) nacuna‑ne yehè, te nì xini‑nè ¡divi Pedro nduú‑né! Ñàyùcàndùá nì ndulocó sàstnùhù‑né.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Dandu nì cuu ndahà Pedro ñà‑nì cúníní nècuàchìmà ñà‑ndùá cuàhàn‑nè cachi‑nè, te nì nacani‑ne nansa nì nìhì‑né nì quee‑ne vehecàa ma nì quida Stoho‑ndà Señor. Te nì cachi stná‑nè xì nècuàchìmà (ni cúhùn‑nè) cachitnùhu stná‑nè xì Jacobo xì dava ga compañeru‑nè xiníndísâ. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè inga xaan.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Daaní, na ní tùinuù quìvì yucán, cuàhà gá nì ndulocó soldadu, ¿índù cuàhàn Pedro? cahan‑té.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Te rey Herodes, nì dàndàcú‑te ñà‑nanducù‑né cuàhà xaan. Doco cónì nátùi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì sanicuàchi rey mà sàhà soldadu mà, te nì sahnì‑ñátê. Dandu nì quee rey mà ladu Judea cuàhàn‑te ñuu Cesarea, te yucán nì ndòo‑tè.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Cunaha‑ní, xiní ùhì rey mà nèhivì ñuu Tiro xì nèhivì ñuu Sidón. Doco mii‑né, cuní‑nè nàcùndoo vàha‑ne xì‑té, vàchi ndè ñuù‑te quixí ñà‑ìtiácú‑nè ñuu‑nèmà. Ñàyùcàndùá, nì nìhì‑né nì nàcùndoo vàha‑ne xì iin ana xinúcuáchí nùù‑té vehe‑tè, divi iin tiàa nani Blasto. Dandu iin‑ni nì ndatnuhu nsidaa‑né, te nì catnàtuu‑ne nùù rey mà tìxi Blasto mà, (áma níhì‑né nàcùndoo vàha‑ne xì‑té).
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Te nì saquìn‑te iin quìvì (quixi tu nsidaa‑né). Ñàyùcàndùá, divi quìvì mà nì sàcòo‑tè silla cahnú xí‑te, ndixí‑te sìcoto viì xí‑te, te nì càhàn‑te sàhù xì nsidaa nècuàchìmà.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Dandu yáha ga nì càna fuerte‑nè, cachí‑nè:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Dandu vichi duha nì dùcùn rey mà iin castigu nì quida ángel xi Stoho‑ndà Señor, vàchi cónì tàvá‑te tnùñuhu xí‑yá. Ñàyùcàndùá, nì saxì sìndacu inì‑te, te nì xìhì‑te.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Doco razón ndiaha xí Stoho‑ndà Señor, chicá nì xìtià inicutu, te chicá cuàhà nèhivì nì tenchicùn xì palabra mà.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Daaní, na ní nsihi nì xìnu chuun nì quida Bernabé xì Saulo ñuu Jerusalén yucán, dandu nì saca‑ne Juan Marcos, te ndacá stnahá‑né nì quee‑ne ñuu mà mànuhù‑né.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.