Apocalipse 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Daaní, nì xinì mii‑yá nani Lelù Íì, nì sahnde‑yà iin ñà‑nùhní tutu itúìmà. Te nì tiacuì cáhàn iin ana iín saín nùù‑yá; na cáhàn dàvì, ducán fuerte nì càhàn‑nè, cachí‑nè:
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Te nì xinì nì quecunu iin idu cuxín. Te indánuú iin ana indánuú yàtà‑sí, te nihí‑né arcu. Te nì nìhì stná‑nè iin corona ñà‑cuñuhu‑ne. Ñàyùcàndùá, nì quee‑ne cuàhàn‑nè, vàchi icúmí‑nê cundee‑né nùù cuàhà ñuu.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Daaní, (nì xinì), nì sahnde‑yà ñà‑úì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì nì càhàn inga ana iín nùù Dios, te nì cachi‑nè:
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Te nì quecunu inga idu, idu cuahá nduú‑si, te yàtà‑sí indánuú inga ana indánuú, te icúmí‑tê permisu dacà‑té nèhivì ñà‑nàá stnahá‑né, te cahnì stnahá‑né. Te nì sàha xi‑té iin espada cahnú.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑únì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì nì càhàn inga ana iín nùù‑yá, cachí‑nè:
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Te tiacú cáhàn ana cáhàn mahì nsìcúmì ana itá nùù Dios, te dohó cachí‑nè:
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑cúmì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì cáhàn inga ana iín nùù‑yá, cachí‑nè:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Dandu nì xinì nì quecunu inga idu, te idu cuaán nduú‑si. Te iá ana indánuú yàtà‑sí. Te muerte nduú quìvìá, te jaàn nchícùn gà vàxi ingà, te diviamà nduú ana ndaca‑xi nèhivì cùhùn ndé ñuhú vàha anima nsìi. Sàhà ndúì ñà‑jaàn icúmí cui cuàhà nèhivì; nùù cada cùmì nèhivì icúmí cui iin‑ne quida, vàchi icúmíâ dandacúá nùù guerra, xì nùù tnama, xì nùù cuèhè, xì nùù quisì daná, te sàhà nsidaájàn icúmí cui cuàhà nèhivì.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑úhùn nuhní tutu itúìmà, te nì xinì tìxi mesa ndé sáha‑ne promesa xi Dios, yucán ndoó anima nèhivì. Xínduu‑ne nèhivì xiníndísâ palabra ìì xí Dios, te sàhà ñà‑jaàn nì sahnì nèhivì‑né, vàchi nì cachi vate‑né ndoó‑né ladu xi‑ya.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Te vichi, cána fuerte‑nè, cachí‑nè xì Yua‑nda Dios:
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Dandu nècuàchì nsìi ma, nì cutahvì‑né iin iin dùhnù quihín cuxín yaa, te nì sàcùnaha‑né cundiatu cuéyàà‑nè quetatu chii gá‑nè dècuèndè cui stná cuàhà compañeru‑nè nchícùn ichì Dios, te cuacastnahá nsidaa ana icúmí cui stná nacua nì xìhì mii‑né.
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑íñù nuhní tutu itúìmà, te nì xinì nì tnàa fuerte, te nì nàcuìtnùù orá nahi sìcoto tnuu. Te yoo, nì nducuahá stná‑si nahi nìì.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Te nì còyo chitu stná sìtnúù ñuhìví yohó, na ian cóyo ñà‑vídì quidá tàchì, ducán nì còyo‑sì.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Te nì ndañuhu ansivi nì natuìá na ian natúi iin tutu caní, te nsidaa yucù iá ñuhù íchî, xì nsidaa stná ñuu iá mahì mar, nì ndutá.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Dandu nsidanicuú nèhivì ñuhìví, nì xinu dèhé‑nè yucù, nì chidèhé‑nè mii‑né ini cueva, te mahì cavà nahnú, xínduu‑ne rey, xì gobiernu, xì nècuàchì cuìcà, xì soldadu dandacú, xì nècuàchì idónuu, xì cuàhà stná‑nè peón, xì nèhivì ùún.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Te nì cacachi nsidaa‑né xì yucù, xì stná cavà ducún:
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Vàchi vichi sànì sàà quìvì ndoho‑nsi quida‑ya, te còò iin cui cundee inì‑xi na xídà ini‑yà.
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.