Apocalipse 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, nì xinì mii‑yá nani Lelù Íì, nì sahnde‑yà iin ñà‑nùhní tutu itúìmà. Te nì tiacuì cáhàn iin ana iín saín nùù‑yá; na cáhàn dàvì, ducán fuerte nì càhàn‑nè, cachí‑nè:
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Te nì xinì nì quecunu iin idu cuxín. Te indánuú iin ana indánuú yàtà‑sí, te nihí‑né arcu. Te nì nìhì stná‑nè iin corona ñà‑cuñuhu‑ne. Ñàyùcàndùá, nì quee‑ne cuàhàn‑nè, vàchi icúmí‑nê cundee‑né nùù cuàhà ñuu.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Daaní, (nì xinì), nì sahnde‑yà ñà‑úì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì nì càhàn inga ana iín nùù Dios, te nì cachi‑nè:
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Te nì quecunu inga idu, idu cuahá nduú‑si, te yàtà‑sí indánuú inga ana indánuú, te icúmí‑tê permisu dacà‑té nèhivì ñà‑nàá stnahá‑né, te cahnì stnahá‑né. Te nì sàha xi‑té iin espada cahnú.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑únì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì nì càhàn inga ana iín nùù‑yá, cachí‑nè:
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Te tiacú cáhàn ana cáhàn mahì nsìcúmì ana itá nùù Dios, te dohó cachí‑nè:
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑cúmì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì cáhàn inga ana iín nùù‑yá, cachí‑nè:
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Dandu nì xinì nì quecunu inga idu, te idu cuaán nduú‑si. Te iá ana indánuú yàtà‑sí. Te muerte nduú quìvìá, te jaàn nchícùn gà vàxi ingà, te diviamà nduú ana ndaca‑xi nèhivì cùhùn ndé ñuhú vàha anima nsìi. Sàhà ndúì ñà‑jaàn icúmí cui cuàhà nèhivì; nùù cada cùmì nèhivì icúmí cui iin‑ne quida, vàchi icúmíâ dandacúá nùù guerra, xì nùù tnama, xì nùù cuèhè, xì nùù quisì daná, te sàhà nsidaájàn icúmí cui cuàhà nèhivì.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑úhùn nuhní tutu itúìmà, te nì xinì tìxi mesa ndé sáha‑ne promesa xi Dios, yucán ndoó anima nèhivì. Xínduu‑ne nèhivì xiníndísâ palabra ìì xí Dios, te sàhà ñà‑jaàn nì sahnì nèhivì‑né, vàchi nì cachi vate‑né ndoó‑né ladu xi‑ya.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Te vichi, cána fuerte‑nè, cachí‑nè xì Yua‑nda Dios:
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Dandu nècuàchì nsìi ma, nì cutahvì‑né iin iin dùhnù quihín cuxín yaa, te nì sàcùnaha‑né cundiatu cuéyàà‑nè quetatu chii gá‑nè dècuèndè cui stná cuàhà compañeru‑nè nchícùn ichì Dios, te cuacastnahá nsidaa ana icúmí cui stná nacua nì xìhì mii‑né.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑íñù nuhní tutu itúìmà, te nì xinì nì tnàa fuerte, te nì nàcuìtnùù orá nahi sìcoto tnuu. Te yoo, nì nducuahá stná‑si nahi nìì.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Te nì còyo chitu stná sìtnúù ñuhìví yohó, na ian cóyo ñà‑vídì quidá tàchì, ducán nì còyo‑sì.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Te nì ndañuhu ansivi nì natuìá na ian natúi iin tutu caní, te nsidaa yucù iá ñuhù íchî, xì nsidaa stná ñuu iá mahì mar, nì ndutá.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Dandu nsidanicuú nèhivì ñuhìví, nì xinu dèhé‑nè yucù, nì chidèhé‑nè mii‑né ini cueva, te mahì cavà nahnú, xínduu‑ne rey, xì gobiernu, xì nècuàchì cuìcà, xì soldadu dandacú, xì nècuàchì idónuu, xì cuàhà stná‑nè peón, xì nèhivì ùún.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Te nì cacachi nsidaa‑né xì yucù, xì stná cavà ducún:
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Vàchi vichi sànì sàà quìvì ndoho‑nsi quida‑ya, te còò iin cui cundee inì‑xi na xídà ini‑yà.
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.