Apocalipse 6

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Daaní, nì xinì mii‑yá nani Lelù Íì, nì sahnde‑yà iin ñà‑nùhní tutu itúìmà. Te nì tiacuì cáhàn iin ana iín saín nùù‑yá; na cáhàn dàvì, ducán fuerte nì càhàn‑nè, cachí‑nè:
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei, e ouvi um dos quatro animais, que dizia como em voz de trovão: Vem, e vê.
2 Te nì xinì nì quecunu iin idu cuxín. Te indánuú iin ana indánuú yàtà‑sí, te nihí‑né arcu. Te nì nìhì stná‑nè iin corona ñà‑cuñuhu‑ne. Ñàyùcàndùá, nì quee‑ne cuàhàn‑nè, vàchi icúmí‑nê cundee‑né nùù cuàhà ñuu.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso, e para vencer.
3 Daaní, (nì xinì), nì sahnde‑yà ñà‑úì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì nì càhàn inga ana iín nùù Dios, te nì cachi‑nè:
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem, e vê.
4 Te nì quecunu inga idu, idu cuahá nduú‑si, te yàtà‑sí indánuú inga ana indánuú, te icúmí‑tê permisu dacà‑té nèhivì ñà‑nàá stnahá‑né, te cahnì stnahá‑né. Te nì sàha xi‑té iin espada cahnú.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra, e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑únì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì nì càhàn inga ana iín nùù‑yá, cachí‑nè:
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi dizer o terceiro animal: Vem, e vê. E olhei, e eis um cavalo preto e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança em sua mão.
6 Te tiacú cáhàn ana cáhàn mahì nsìcúmì ana itá nùù Dios, te dohó cachí‑nè:
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro, e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑cúmì nuhní tutu itúìmà, te nì tiacuì cáhàn inga ana iín nùù‑yá, cachí‑nè:
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem, e vê.
8 Dandu nì xinì nì quecunu inga idu, te idu cuaán nduú‑si. Te iá ana indánuú yàtà‑sí. Te muerte nduú quìvìá, te jaàn nchícùn gà vàxi ingà, te diviamà nduú ana ndaca‑xi nèhivì cùhùn ndé ñuhú vàha anima nsìi. Sàhà ndúì ñà‑jaàn icúmí cui cuàhà nèhivì; nùù cada cùmì nèhivì icúmí cui iin‑ne quida, vàchi icúmíâ dandacúá nùù guerra, xì nùù tnama, xì nùù cuèhè, xì nùù quisì daná, te sàhà nsidaájàn icúmí cui cuàhà nèhivì.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra, com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑úhùn nuhní tutu itúìmà, te nì xinì tìxi mesa ndé sáha‑ne promesa xi Dios, yucán ndoó anima nèhivì. Xínduu‑ne nèhivì xiníndísâ palabra ìì xí Dios, te sàhà ñà‑jaàn nì sahnì nèhivì‑né, vàchi nì cachi vate‑né ndoó‑né ladu xi‑ya.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Te vichi, cána fuerte‑nè, cachí‑nè xì Yua‑nda Dios:
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Dandu nècuàchì nsìi ma, nì cutahvì‑né iin iin dùhnù quihín cuxín yaa, te nì sàcùnaha‑né cundiatu cuéyàà‑nè quetatu chii gá‑nè dècuèndè cui stná cuàhà compañeru‑nè nchícùn ichì Dios, te cuacastnahá nsidaa ana icúmí cui stná nacua nì xìhì mii‑né.
11 E foram dadas a cada um compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos, que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Daaní, nì sahnde‑yà ñà‑íñù nuhní tutu itúìmà, te nì xinì nì tnàa fuerte, te nì nàcuìtnùù orá nahi sìcoto tnuu. Te yoo, nì nducuahá stná‑si nahi nìì.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue;
13 Te nì còyo chitu stná sìtnúù ñuhìví yohó, na ian cóyo ñà‑vídì quidá tàchì, ducán nì còyo‑sì.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Te nì ndañuhu ansivi nì natuìá na ian natúi iin tutu caní, te nsidaa yucù iá ñuhù íchî, xì nsidaa stná ñuu iá mahì mar, nì ndutá.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Dandu nsidanicuú nèhivì ñuhìví, nì xinu dèhé‑nè yucù, nì chidèhé‑nè mii‑né ini cueva, te mahì cavà nahnú, xínduu‑ne rey, xì gobiernu, xì nècuàchì cuìcà, xì soldadu dandacú, xì nècuàchì idónuu, xì cuàhà stná‑nè peón, xì nèhivì ùún.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo o servo, e todo o livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Te nì cacachi nsidaa‑né xì yucù, xì stná cavà ducún:
16 E diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Vàchi vichi sànì sàà quìvì ndoho‑nsi quida‑ya, te còò iin cui cundee inì‑xi na xídà ini‑yà.
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.