Apocalipse 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, indéhí nùù silla ndiaha ndé iá mii‑yá, te nì xinì ndahàcuàhá‑yà iníndáhá‑yâ iin tutu itúì. Te tutu mà, itándiaa letra ndúì laduà. Te nì xinì, ùsà lugar xan nuhní, te iin iin ndé nuhní mà itúú iin sellu.
1 Eu vi também, na mão direita do que estava assentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Daaní, nì xinì yucán iín iin ángel ndacuì, ndáhì fuerte‑nè, ndácàtnùhù‑né, cachí‑nè:
2 Vi então um anjo vigoroso, que clamava em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e desatar os seus selos?
3 Doco, cunaha‑nsiá, còò ni‑iin ni túi nacanì xì tutu mà, vàchi còò iin ni nátùi cui quida ducán, te cundehè‑né ñà‑ìtándiaa yucán. Ni‑iin ana iá ansivi, ni‑iin ana iá ñuhìví yohó, ni‑iin ana nduú nsìi, ni‑iin‑ne mànì cùí quida‑neà.
3 Mas ninguém, nem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro ou examiná-lo.
4 Ñàyùcàndùá, nì quesahí sacú fuertíˋ, vàchi còò iin nátùi nacuna xi tutu mà cahvi‑neà, ni còò stná ana nátùi siquiera cundehè‑néà.
4 Eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro e examiná-lo.
5 Dandu nì càhàn iin nècuàchì sahnù‑mà nì cachi‑nè xìˊ:
5 Então um dos Anciãos me falou: Não chores! O Leão da tribo de Judá, o descendente de Davi achou meio de abrir o livro e os sete selos.
6 Te nì ndacotì, te nì xinì yucán iín mii‑yá, na iin lelù náhà‑yà, te ducán iá na ian nì sahnì nèhivì‑yá, doco vichi iín‑yá dava mahì‑xí silla ndiaha, xì òcò cùmì nècuàchì sàhnú, xì nsì‑cúmì ana itá saín nùù‑yá. Ùsà nsiquì‑yá na iin nsiquì riì, te ùsà nduchìnúù‑yá. Cunaha‑nsiá, nsì‑úsà nduchìnúù mà xínduu stná ùsà espíritu vàha xi Dios, te inicutu ñuhìví xicánúú espíritu mà quidá‑yá.
6 Eu vi no meio do trono, dos quatro Animais e no meio dos Anciãos um Cordeiro de pé, como que imolado. Tinha ele sete chifres e sete olhos {que são os sete Espíritos de Deus, enviados por toda a terra}.
7 Te divi mii‑yá iín dava mahì‑xí yucán, nì tnàtuu‑ya nùù ana iá nùù silla ndiaha, te nì tnii‑ya tutu iá ndahàcuàhá‑yàmà.
7 Veio e recebeu o livro da mão direita do que se assentava no trono.
8 Te nì nsihi nì tnii‑ya tutu ma, dandu nsìcúmì ana itá nùù‑yá mà xì nsidaa stná òcò cùmì nècuàchì sahnu‑ma, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà mii‑yá nduú Lelù Íì xí Dios. Nihí stná‑nè iin iin yutnù cuerda quidandaa‑né, te nihí stná‑nè còhò oro chitu inciensu. Te inciensu mà, palabra nì cachi nèhivì na xícàn tàhvì‑né nùù Dios nduá.
8 Quando recebeu o livro, os quatro Animais e os vinte e quatro Anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um uma cítara e taças de ouro cheias de perfume {que são as orações dos santos}.
9 Daaní, nsidaa ana tutúyúhú ñuhù yucán, nì xito‑ne iin alabanza saa, te nì inini mii‑yá; te dohó cachí alabanza mà:
9 Cantavam um cântico novo, dizendo: Tu és digno de receber o livro e de abrir-lhe os selos, porque foste imolado e resgataste para Deus, ao preço de teu sangue, homens de toda tribo, língua, povo e raça;
10 Te nì chitnùní inì‑ní cunduu stná‑nè nahi dùtù xinúcuáchí nùù Dios xi‑nda. Te icúmí‑nê dandacú‑né nùù nèhivì dava ga ñuhìví. (Ducán cachí‑nè xitó‑né.)
10 e deles fizeste para nosso Deus um reino de sacerdotes, que reinam sobre a terra.
11 Daaní nì ndacotì inga xichi, te nì xinì sànì nataca yáha ga cuàhà sàstnùhù mil ángel mozo xi Dios, itá‑né nsidanicuú ladu ndé iá Dios, xì ndé itá nsìcúmì ana itá nùù‑yá, xì stná ndé ndoó nècuàchì sahnú. Te nì tiacuì
11 Na minha visão ouvi também, ao redor do trono, dos Animais e dos Anciãos, a voz de muitos anjos, em número de miríades de miríades e de milhares de milhares,
12 cáhàn ndee nsidanicuú‑né, cachí‑nè:
12 bradando em alta voz: Digno é o Cordeiro imolado de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a glória, a honra e o louvor.
13 Daaní nì inini cáhàn ndee nsidanicuú ana xíndoo ansivi xi ñuhìví, xì nsidaa stná nsìi, xì nsidaa iñàha nì quidavàha Dios, ñà‑ìá ñuhìví xì ñà‑ìá tècuìí cuáhà, nsidanicuú ñà‑jaàn, nì tiacuì xícachi‑nè:
13 E todas as criaturas que estão no céu, na terra, debaixo da terra e no mar, e tudo que contêm, eu as ouvi clamar: Àquele que se assenta no trono e ao Cordeiro, louvor, honra, glória e poder pelos séculos dos séculos.
14 Dandu nì càhàn stná nsìcúmì ana itá nùù‑yá:
14 E os quatro Animais diziam: Amém! Os Anciãos prostravam-se e adoravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.