Apocalipse 19
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, nì nsihi ñà‑jaàn, dandu nì tiacu cáhàn ndee cuàhà gá nèhivì ansivi, te dohó xícachi‑nè:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Te cuisì ñà‑ìá viì sànì quida‑ya, cuisì ñà‑ndìá ìcà cuu nduá nì quida‑ya na ní sàha‑ya castigu ñahà malu iá guá fama xi, vàchi sàhà mii‑ñá nì cuchicuehe anima nèhivì ñuhìví ñà‑nì sanchicùn‑nè modo sìquini xi‑ñà. Ñàyùcàndùá, vichi sànì nachitacùhá‑yà cuàchi‑ñà nì sahnì‑ñá nèhivì xinúcuáchí nùù‑yá.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Daaní, ñà‑úì nì cacachi nsidaa nèhivì mà:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Dandu òcò cùmì nècuàchì sàhnú, xì nsìcúmì ana itá saín nùù‑yá, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá ndé iá‑yà nùù silla ndiaha, te nì cahvi‑néyà, cachí‑nè:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Daaní, nùù yatni silla ndiaha xí‑yá nì inini cáhàn iin ana cáhàn, cachí‑nè:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Dandu nì inini cáhàn yáha ga cuàhà nèhivì, te ducán tiacú na ian cahá fuerte tèñuhu cuáhà, na ian yáha ga ndee cáhàn dàvì, te dohó cachí nèhivì cuáhà mà:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑ndà cudiì cuáhà ini‑ndà sàhà‑yá, cuàhàn‑ndà naquimanì‑ndàyá, vàchi sànì sàà quìvì nandàhà mii‑yá nani Lelù Íì.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Te vichi sànì nducutu ndiaha ana cuàhàn nandàhà xì‑yá, vàchi sànì nìhìtáhvì‑né cundixi‑ne sìcoto cuxín yaa finu còò ni‑iin mancha‑xi, te na ian nchiá.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Dandu nì cachi tu ángel mà xìˊ:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Dandu nì tutuyuhí ñuhù nùù sàhà ana nì càhàn xìˊ, cuàhìn cahví‑nè nì cùí. Doco nì cachi‑nè xìˊ:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Daaní, nì xinì nì nuna ansivi, te nì quecunu iin idu cuxín yaa, te indánuú mii‑yá, divi mii‑yá nani Quidá ndise cumplir, te nani stná‑yà Ma túhe dandahví. Mii‑yá, de por sí, quidá víi‑yá na nsidándáà‑yà sàhà cuàchi, te quidá víi stná‑yà na sáhàn‑yà guerra nàá‑yà xì ana xiní ùhì xì‑yá.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Te nduchìnúù‑yá, nahi ñuhu xíxìn, ducán iáˋ, te dìnì‑yá, cuàhà corona vico ñuhá, te ìcà corona mà itúú iin quìvì‑yá, doco ni‑iin nèhivì có‑ìnáhá xí quìvì mà, cuisì mii‑yá ináhá‑yâ.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Te ndixí‑yá sìcoto nì nducuahá nì quida nìì. Te nani stná‑yà Palabra ìì xí Dios.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Daaní, dècuèndè ansivi nchícùn gà vàxi ana xínduu soldadu xi‑ya. Cuàhà sàstnùhù‑né, te itándoó stná‑nè idu cuxín yaa, te xíndixi stná‑nè sìcoto finu cuxín yaa.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Te yuhù mii‑yá queé iin espada dììn, vàchi divi ñà‑jaàn náâ‑yà xì nèhivì nsidaa ñuu ñuhìví yohó, te ducán cundéé‑yâ nùù‑né, dandu dandacú ndee‑yá nùù‑né. Pues divi‑ya nduú ana icúmí dacháhmà xì nèhivì xídà gà ini Dios sàhà‑xí, vàchi mii‑yá nduú‑yá mii‑yá.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Te itúú stná inga quìvì‑yá nùù capa‑yà xì ìcà dìhin stná‑yà, te ducán cacháˋ: Rey dandacú nùù nsidaa rey nduí, te nduu stnáì Stoho nsidanicuú ñà‑ìá, ducán cacháˋ.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Daaní, nì xinì nùù orá, yucán iín iin ángel, ndáhì ndee‑né, cachí‑nè xì nsidaa laa ndavá ansivi:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Vàchi cuàhàn cui cuàhà rey, xì cuàhà gá stná tè‑dàndàcú nùù soldadu, xì stná cuàhà soldadu fuerte, xì stná idu, xì stná tè‑ìtàndòó yàtà‑sí, xì stná peón, xì stná lamú xi‑tè, xì stná nècuàchì chicá idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Dandu nì xinì sànì nataca nsidaa rey ndoó ñuhìví, xì nsidaa soldadu xi‑tè, itá‑te xi quisì daná mà, vàchi cuní‑si quida‑sì guerra xì mii‑yá indánuú dìquì idu (cuxín) xì nsidaa stná ana nchícùn xì‑yá.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Doco (cónì cúndéé‑sî), vàchi nì tnìì‑sí, mii‑sí xì stná inga quisì nì sacahàn cuenta xi‑sì, te nduú stná quisì mà ana nì saquida guá cuàhà iñàha na iín‑si nùù quisì primeru mà, vàchi ducán nì nìhì‑sí nì dàndàhví‑si nèhivì ñuhìví, te nì sàcùtuu tnuni xi quisì mà nùù‑né, te nì cahvi‑né figura‑si. Pues ndúì quisì mà, vivu nì dàndiàchì xì‑sí ndé xíxìn ñuhu cahnú sahán quini nahi azufre.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Te soldadu dava ga xi‑sì, nì xìhì‑te nì quida mii‑yá indánuú nùù idu. Divi xi espada queé yuhù‑yá, ñà‑jaàn nì sahnì‑yáte. Dandu nì nataca nsidaa laa (nì cànà mà), te nì saxì‑sítê nì chitu tìxi‑sì.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.