Apocalipse 19
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Daaní, nì nsihi ñà‑jaàn, dandu nì tiacu cáhàn ndee cuàhà gá nèhivì ansivi, te dohó xícachi‑nè:
1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;
2 Te cuisì ñà‑ìá viì sànì quida‑ya, cuisì ñà‑ndìá ìcà cuu nduá nì quida‑ya na ní sàha‑ya castigu ñahà malu iá guá fama xi, vàchi sàhà mii‑ñá nì cuchicuehe anima nèhivì ñuhìví ñà‑nì sanchicùn‑nè modo sìquini xi‑ñà. Ñàyùcàndùá, vichi sànì nachitacùhá‑yà cuàchi‑ñà nì sahnì‑ñá nèhivì xinúcuáchí nùù‑yá.
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Daaní, ñà‑úì nì cacachi nsidaa nèhivì mà:
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Dandu òcò cùmì nècuàchì sàhnú, xì nsìcúmì ana itá saín nùù‑yá, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá ndé iá‑yà nùù silla ndiaha, te nì cahvi‑néyà, cachí‑nè:
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Daaní, nùù yatni silla ndiaha xí‑yá nì inini cáhàn iin ana cáhàn, cachí‑nè:
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Dandu nì inini cáhàn yáha ga cuàhà nèhivì, te ducán tiacú na ian cahá fuerte tèñuhu cuáhà, na ian yáha ga ndee cáhàn dàvì, te dohó cachí nèhivì cuáhà mà:
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! pois já o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.
7 Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑ndà cudiì cuáhà ini‑ndà sàhà‑yá, cuàhàn‑ndà naquimanì‑ndàyá, vàchi sànì sàà quìvì nandàhà mii‑yá nani Lelù Íì.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Te vichi sànì nducutu ndiaha ana cuàhàn nandàhà xì‑yá, vàchi sànì nìhìtáhvì‑né cundixi‑ne sìcoto cuxín yaa finu còò ni‑iin mancha‑xi, te na ian nchiá.
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Dandu nì cachi tu ángel mà xìˊ:
9 E disse-me: Escreve: Bemaventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Dandu nì tutuyuhí ñuhù nùù sàhà ana nì càhàn xìˊ, cuàhìn cahví‑nè nì cùí. Doco nì cachi‑nè xìˊ:
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Daaní, nì xinì nì nuna ansivi, te nì quecunu iin idu cuxín yaa, te indánuú mii‑yá, divi mii‑yá nani Quidá ndise cumplir, te nani stná‑yà Ma túhe dandahví. Mii‑yá, de por sí, quidá víi‑yá na nsidándáà‑yà sàhà cuàchi, te quidá víi stná‑yà na sáhàn‑yà guerra nàá‑yà xì ana xiní ùhì xì‑yá.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça.
12 Te nduchìnúù‑yá, nahi ñuhu xíxìn, ducán iáˋ, te dìnì‑yá, cuàhà corona vico ñuhá, te ìcà corona mà itúú iin quìvì‑yá, doco ni‑iin nèhivì có‑ìnáhá xí quìvì mà, cuisì mii‑yá ináhá‑yâ.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Te ndixí‑yá sìcoto nì nducuahá nì quida nìì. Te nani stná‑yà Palabra ìì xí Dios.
13 E estava vestido de veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus.
14 Daaní, dècuèndè ansivi nchícùn gà vàxi ana xínduu soldadu xi‑ya. Cuàhà sàstnùhù‑né, te itándoó stná‑nè idu cuxín yaa, te xíndixi stná‑nè sìcoto finu cuxín yaa.
14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Te yuhù mii‑yá queé iin espada dììn, vàchi divi ñà‑jaàn náâ‑yà xì nèhivì nsidaa ñuu ñuhìví yohó, te ducán cundéé‑yâ nùù‑né, dandu dandacú ndee‑yá nùù‑né. Pues divi‑ya nduú ana icúmí dacháhmà xì nèhivì xídà gà ini Dios sàhà‑xí, vàchi mii‑yá nduú‑yá mii‑yá.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Te itúú stná inga quìvì‑yá nùù capa‑yà xì ìcà dìhin stná‑yà, te ducán cacháˋ: Rey dandacú nùù nsidaa rey nduí, te nduu stnáì Stoho nsidanicuú ñà‑ìá, ducán cacháˋ.
16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.
17 Daaní, nì xinì nùù orá, yucán iín iin ángel, ndáhì ndee‑né, cachí‑nè xì nsidaa laa ndavá ansivi:
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 Vàchi cuàhàn cui cuàhà rey, xì cuàhà gá stná tè‑dàndàcú nùù soldadu, xì stná cuàhà soldadu fuerte, xì stná idu, xì stná tè‑ìtàndòó yàtà‑sí, xì stná peón, xì stná lamú xi‑tè, xì stná nècuàchì chicá idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí.
18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Dandu nì xinì sànì nataca nsidaa rey ndoó ñuhìví, xì nsidaa soldadu xi‑tè, itá‑te xi quisì daná mà, vàchi cuní‑si quida‑sì guerra xì mii‑yá indánuú dìquì idu (cuxín) xì nsidaa stná ana nchícùn xì‑yá.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército.
20 Doco (cónì cúndéé‑sî), vàchi nì tnìì‑sí, mii‑sí xì stná inga quisì nì sacahàn cuenta xi‑sì, te nduú stná quisì mà ana nì saquida guá cuàhà iñàha na iín‑si nùù quisì primeru mà, vàchi ducán nì nìhì‑sí nì dàndàhví‑si nèhivì ñuhìví, te nì sàcùtuu tnuni xi quisì mà nùù‑né, te nì cahvi‑né figura‑si. Pues ndúì quisì mà, vivu nì dàndiàchì xì‑sí ndé xíxìn ñuhu cahnú sahán quini nahi azufre.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Te soldadu dava ga xi‑sì, nì xìhì‑te nì quida mii‑yá indánuú nùù idu. Divi xi espada queé yuhù‑yá, ñà‑jaàn nì sahnì‑yáte. Dandu nì nataca nsidaa laa (nì cànà mà), te nì saxì‑sítê nì chitu tìxi‑sì.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.