Apocalipse 19

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daaní, nì nsihi ñà‑jaàn, dandu nì tiacu cáhàn ndee cuàhà gá nèhivì ansivi, te dohó xícachi‑nè:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Te cuisì ñà‑ìá viì sànì quida‑ya, cuisì ñà‑ndìá ìcà cuu nduá nì quida‑ya na ní sàha‑ya castigu ñahà malu iá guá fama xi, vàchi sàhà mii‑ñá nì cuchicuehe anima nèhivì ñuhìví ñà‑nì sanchicùn‑nè modo sìquini xi‑ñà. Ñàyùcàndùá, vichi sànì nachitacùhá‑yà cuàchi‑ñà nì sahnì‑ñá nèhivì xinúcuáchí nùù‑yá.
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Daaní, ñà‑úì nì cacachi nsidaa nèhivì mà:
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Dandu òcò cùmì nècuàchì sàhnú, xì nsìcúmì ana itá saín nùù‑yá, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá ndé iá‑yà nùù silla ndiaha, te nì cahvi‑néyà, cachí‑nè:
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Daaní, nùù yatni silla ndiaha xí‑yá nì inini cáhàn iin ana cáhàn, cachí‑nè:
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Dandu nì inini cáhàn yáha ga cuàhà nèhivì, te ducán tiacú na ian cahá fuerte tèñuhu cuáhà, na ian yáha ga ndee cáhàn dàvì, te dohó cachí nèhivì cuáhà mà:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑ndà cudiì cuáhà ini‑ndà sàhà‑yá, cuàhàn‑ndà naquimanì‑ndàyá, vàchi sànì sàà quìvì nandàhà mii‑yá nani Lelù Íì.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Te vichi sànì nducutu ndiaha ana cuàhàn nandàhà xì‑yá, vàchi sànì nìhìtáhvì‑né cundixi‑ne sìcoto cuxín yaa finu còò ni‑iin mancha‑xi, te na ian nchiá.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Dandu nì cachi tu ángel mà xìˊ:
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Dandu nì tutuyuhí ñuhù nùù sàhà ana nì càhàn xìˊ, cuàhìn cahví‑nè nì cùí. Doco nì cachi‑nè xìˊ:
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Daaní, nì xinì nì nuna ansivi, te nì quecunu iin idu cuxín yaa, te indánuú mii‑yá, divi mii‑yá nani Quidá ndise cumplir, te nani stná‑yà Ma túhe dandahví. Mii‑yá, de por sí, quidá víi‑yá na nsidándáà‑yà sàhà cuàchi, te quidá víi stná‑yà na sáhàn‑yà guerra nàá‑yà xì ana xiní ùhì xì‑yá.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Te nduchìnúù‑yá, nahi ñuhu xíxìn, ducán iáˋ, te dìnì‑yá, cuàhà corona vico ñuhá, te ìcà corona mà itúú iin quìvì‑yá, doco ni‑iin nèhivì có‑ìnáhá xí quìvì mà, cuisì mii‑yá ináhá‑yâ.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Te ndixí‑yá sìcoto nì nducuahá nì quida nìì. Te nani stná‑yà Palabra ìì xí Dios.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Daaní, dècuèndè ansivi nchícùn gà vàxi ana xínduu soldadu xi‑ya. Cuàhà sàstnùhù‑né, te itándoó stná‑nè idu cuxín yaa, te xíndixi stná‑nè sìcoto finu cuxín yaa.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Te yuhù mii‑yá queé iin espada dììn, vàchi divi ñà‑jaàn náâ‑yà xì nèhivì nsidaa ñuu ñuhìví yohó, te ducán cundéé‑yâ nùù‑né, dandu dandacú ndee‑yá nùù‑né. Pues divi‑ya nduú ana icúmí dacháhmà xì nèhivì xídà gà ini Dios sàhà‑xí, vàchi mii‑yá nduú‑yá mii‑yá.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Te itúú stná inga quìvì‑yá nùù capa‑yà xì ìcà dìhin stná‑yà, te ducán cacháˋ: Rey dandacú nùù nsidaa rey nduí, te nduu stnáì Stoho nsidanicuú ñà‑ìá, ducán cacháˋ.
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Daaní, nì xinì nùù orá, yucán iín iin ángel, ndáhì ndee‑né, cachí‑nè xì nsidaa laa ndavá ansivi:
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Vàchi cuàhàn cui cuàhà rey, xì cuàhà gá stná tè‑dàndàcú nùù soldadu, xì stná cuàhà soldadu fuerte, xì stná idu, xì stná tè‑ìtàndòó yàtà‑sí, xì stná peón, xì stná lamú xi‑tè, xì stná nècuàchì chicá idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí.
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Dandu nì xinì sànì nataca nsidaa rey ndoó ñuhìví, xì nsidaa soldadu xi‑tè, itá‑te xi quisì daná mà, vàchi cuní‑si quida‑sì guerra xì mii‑yá indánuú dìquì idu (cuxín) xì nsidaa stná ana nchícùn xì‑yá.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Doco (cónì cúndéé‑sî), vàchi nì tnìì‑sí, mii‑sí xì stná inga quisì nì sacahàn cuenta xi‑sì, te nduú stná quisì mà ana nì saquida guá cuàhà iñàha na iín‑si nùù quisì primeru mà, vàchi ducán nì nìhì‑sí nì dàndàhví‑si nèhivì ñuhìví, te nì sàcùtuu tnuni xi quisì mà nùù‑né, te nì cahvi‑né figura‑si. Pues ndúì quisì mà, vivu nì dàndiàchì xì‑sí ndé xíxìn ñuhu cahnú sahán quini nahi azufre.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Te soldadu dava ga xi‑sì, nì xìhì‑te nì quida mii‑yá indánuú nùù idu. Divi xi espada queé yuhù‑yá, ñà‑jaàn nì sahnì‑yáte. Dandu nì nataca nsidaa laa (nì cànà mà), te nì saxì‑sítê nì chitu tìxi‑sì.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.