Apocalipse 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nì nsihi ñà‑jaàn, dandu nì xinì mànuu iin ángel ansivi vàxi‑ne. Iin ángel dandacú nduú‑né, te nanchíi fuerte ñuhìví ñà‑yéhè guá‑nè.
1 Depois disso, vi outro anjo descer do céu com grande autoridade, e a terra se iluminou com seu esplendor.
2 Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
2 Ele deu um forte grito: “Caiu a Babilônia! A grande cidade caiu! Tornou-se habitação de demônios, esconderijo de todo espírito impuro, covil de toda ave impura e de todo animal impuro e detestável.
3 Vàchi ndè nùù ñuu mà (nì quesaha cuàhà estilu sìquini nì cutùha nèhivì nsidaa gá ñuu, te nì quida‑ne nahi ñahà malu mà), na ian iin‑ni sànì xihi‑ne xì‑ñá, te xíni stná‑nè. Daaní, cuàhà stná rey ndoó ñuhìví, nìsa xi‑ìa stná‑nè xì ñahà mà. Te nèhivì nacuíín, te nadíco, sànì cucuica cuàhà stná‑nè sàhà ñà‑sìquini vico nì xiin nècuàchì ñuu mà.
3 Porque todas as nações caíram por causa do Os reis da terra cometeram adultério com ela. Por ela tanto desejar luxo extravagante, os comerciantes da terra enriqueceram”.
4 Dandu nì tiacuì iá ana cáhàn ansivi inga xichi, te dohó cachí‑yà:
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: “Saiam dela, meu povo! Não participem de seus pecados, ou serão castigados com ela.
5 Vàchi ndè ansivi iín dini cuàchi‑ne, te vichi sànì sàà stná quìvì mà‑cúndéé gâ inì sàhà nsidaa ñà‑có‑ndiàá xíquida‑ne.
5 Pois os pecados dela se amontoaram até o céu, e Deus se lembrou de seus atos perversos.
6 Ñàyùcàndùá, vichi, nacua sànì quida quini‑ne, divi ducán icúmí stná‑nè nìhì‑né tnùndoho, dècuèndè ùì tantu icúmí‑nê nìhì‑né sàhà cuàchi nì quida‑ne, vàchi yáha ga tùha‑ne quida quini‑ne xì nècuàchì dava ga, ñàyùcàndùá, iin doble icúmí nacuitacùhá‑nè.
6 Façam com ela o que ela tem feito; deem-lhe em dobro o castigo por Ela preparou um cálice de terror para os outros, por isso preparem-lhe uma porção dobrada.
7 Yáha ga cuadú‑nè ndoó‑né ñuhìví, cutu ndoó vico‑né quidá ndevàha‑ne nicanicuahàn. Ñàyùcàndùá, dava ni tantu icúmí‑nê ndoho‑ne, te cundoo‑ne tnùnsí ini, mate vichi nihnú ini‑nè, cachí‑nè: “Ndiaha mánì iá vida xi. Yùhù nduí ana dandacú, còò ni‑iñàha cuu xí, ni mà nunca sàì coi tnùnsí ini”.
7 Glorificou a si mesma e viveu em luxo, agora retribuam com igual quantidade de tormento e tristeza. Ela se vangloriou em seu coração: ‘Sou rainha em meu trono. Não sou uma viúva desamparada, e não tenho motivo para me lamentar’.
8 Doco sàhà‑ñá nihnú ini‑nè ducán, ñàyùcàndùá icúmí‑nê yàha‑ne cuàhà tnùndoho, cuàhà gá icúmí‑nê ndoho‑ne, te tnana‑ne, te coo stná tnama ñuu‑nè, te cui cuàhà‑né, dandu coco stná ñuu‑nè. Te nsidaa tnùndoho ma, iin quìvì‑nì ìcúmí quixa dìquì‑né, vàchi fuerte gà mii‑yá ana cuàha xi castigu mà, vàchi divi Stoho‑ndà Dios nduú‑yá.
8 Por isso, estas pragas a alcançarão num só dia: morte, pranto e fome. O fogo a consumirá por completo, pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso”.
9 Daaní, nsidaa stná rey ñuhìví, icúmí‑tê cuacu‑tè, te cuhuun cuahà inì‑te na cundehè‑té xíxìn ñuu mà, te caná ñùhmà‑ñà, vàchi mii‑té, iin‑ni nìsa cutnahá stná‑te nì caquida‑tè cuàchi nahi nèhivì ñuu mà, iin‑ni nì sacutnahá stná‑te xi‑né cundoo vico‑né ñuhìví.
9 Os reis da terra que cometeram adultério com ela e desfrutaram seu luxo lamentarão por ela quando virem subir a fumaça de seus restos carbonizados.
10 Ñàyùcàndùá, xica itá‑te ñà‑yúhî‑te nìhì stná‑te castigu, te cachí‑te:
10 Ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento, e clamarão: “Que terrível, que terrível, ó Babilônia, grande cidade! Num só instante, o julgamento caiu sobre você!”.
11 Daaní, stná tè‑nàcuíín te nadíco ndoó inicutu ñuhìví, icúmí‑tê cuacu stná‑te sàhà ñuu mà, te cuhuun cuàhà inì‑te, vàchi còò cá nècuàchì ñuu ma cuiin xi ñà‑nduá nihí‑te dicò‑té.
11 Os comerciantes da terra chorarão e lamentarão por ela, pois não restou ninguém para comprar suas mercadorias.
12 Vàchi nihí‑te oro, xì plata, xì yùù yéhè, xì sìdiqui cuxín vico, xì sìcoto cuxín finu, xì sìcoto moradu, xì sìcoto seda, xì sìcoto cuahá, xì yutnù sahán viì, xì stná cuàhà iñàha nì cuyucun nùhu elefante, xì cuàhà iñàha nì cuyucun yutnù finu, ò càa yahá, ò càa uun, ò yùù finu mármol.
12 Ela comprava grandes quantidades de ouro, prata, joias e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; produtos feitos de perfumada madeira de cedro, de marfim e de madeira preciosa; bronze, ferro e mármore.
13 Te nihí stná‑te canela, xì cuàhà ñà‑nì nchico sahán tnami, xì inciensu, xì vinu, xì tàtnà mirra, xì cutù, xì aceite, xì harina, xì trigu, xì idunsìquì, xì riì, xì idu, xì carreta, ndè stná nèhivì dicó stná‑te. (Nsidaájàn nduá nìsa xiin nècuàchì ñuu mà.)
13 Também comprava canela, especiarias, incenso, mirra, bálsamo, vinho, azeite de oliva, farinha fina, trigo, gado, ovelhas, cavalos, carroças, escravos e vidas humanas.
14 Ñàyùcàndùá, dohó icúmí cachi nèhivì xì nècuàchì ñuu mà:
14 “Acabaram as coisas extravagantes de que você tanto gostava”, dizem eles. “Todo o seu luxo e esplendor se foram para sempre, e nunca mais serão seus.”
15 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá nì cucuica nsidaa tè‑dìcó ma sàhà ñà‑ndùá nì sadicò‑té nùù nècuàchì ñuu mà. Ñàyùcàndùá, itá xica‑té, (indéhe‑té), yúhî‑te ñà‑càhnù‑guá tnùndoho iá ñuu mà, te sacú‑te, tnaná‑te,
15 Os comerciantes que enriqueceram vendendo-lhe essas coisas ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento. Chorarão e clamarão:
16 cachí‑te:
16 “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Ela se vestia da mais fina púrpura e de linho vermelho, adornada com ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 Doco cunaha‑nsiá, tìxi iin hora‑ni sànì ndañuhu nsidaa ñà‑cuìcà mà ―nì cachì‑te.
17 Num só instante, toda a sua riqueza se foi!”. E todos os capitães dos navios mercantes, e também seus passageiros, marinheiros e tripulantes, ficarão de longe.
18 itá nsidaa‑té indéhe‑té ndé caná ñùhmà xíxìn ñuu mà, te cachí‑te:
18 Quando virem subir a fumaça, gritarão e dirão: “Onde há outra cidade tão grande como essa?”.
19 sacú‑te, tnaná‑te, sódò‑te ñuhù dìnì‑té, cachí‑te― ¡Ndahví ñuu cahnú yucán! Vàchi sàhà nèhivì ndoó yucán nì cucuica nsidaa tè‑ìcúmí xí barcu xicá mar, ñà‑cuica guá ñuu‑nè. Doco, ndahví‑nè, vàchi tìxi iin hora‑ni sànì ndutu nsihá ―nì cachì‑te.
19 Chorarão, jogarão pó sobre a cabeça e clamarão: “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Os donos dos navios se enriqueceram, transportando pelos mares sua imensa riqueza. Num só instante, tudo se foi!”.
20 Pues vichi xiñuhu cudiì gá ini nsidaa ana ndoó ansivi, xì nsidaa stná nèhivì (ñuhìví) nì nìhì chuun nùù Dios, xì nsidaa stná profeta cáhàn cuenta xi‑ya, xì nsidanicuú gá stná nèhivì xí‑yá, vàchi vichi sànì nachitacùhá‑yà sàhà ñà‑quini guá nì quida nèhivì ñuu mà xì‑né.
20 Alegrem-se com o destino dela, ó céus, ó povo santo, apóstolos e profetas! Porque finalmente Deus a julgou, por causa de vocês.
21 Daaní, nì (ndecunu) iin ángel fuerte, nì ndanihi‑ne iin yùù cahnú nahi yùù yódò xí molinu, te nì dàndiàchì‑néà mahì mar, te nì cachi‑nè:
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra enorme, do tamanho de uma grande pedra de moinho, a lançou no mar e gritou: “Assim, Babilônia, a grande cidade, será derrubada com violência e nunca mais será encontrada!
22 Mà nunca tiacu gà cundáá yutnù cuerda ñuu mà, ni stná pitu, ni mà síví gà stná ni‑iñàha cundáá, vàchi mà cóó gá ni‑iin músico yucán, ni mà cóó gá ni‑iin tiàa quida‑xi oficiu xi‑tè, ni mà tiácú gà stná nchicó ni‑iin nècuàchì (ñahà).
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpas, cantores, flautas e trombetas. Nunca mais se achará em seu meio qualquer artífice em algum ofício. Nunca mais se ouvirá em seu meio o som do moinho.
23 Ni mà cútnúù gà ñuhu ni‑iin vehe, ni mà cóó gá vicò nandàhà novia xì noviu. Vàchi nsidanicuú ñà‑jaàn, mà cóó gà, mate yáha ga cuica nì sandoo nsidaa tè‑dìcó ñuu mà antes, chicá cuica nì sandàa‑tè nùù nsidaa tè‑dava ga ñuhìví. Te ndè ñuu mà nì sandoo cuàhà stná tètàtnà xì tètàdí, te nìsa dandahví‑te nsidaa gá ñuu.
23 Nunca mais brilhará em seu meio a luz da lâmpada. Nunca mais se ouvirão em seu meio as vozes alegres de noivas e noivos. Pois seus comerciantes eram os poderosos do mundo, e suas feitiçarias enganavam nações.
24 Te ini ñuu mà nì casahnì nèhivì cuàhà tiàa cáhàn cuenta xi Dios, xì cuàhà gá stná nèhivì vàha xi‑ya. Ñàyùcàndùá, icúmí ñuu mà cunsida cuàcha sàhà nsidaa nsìi ma, xì sàhà nsidaa gá stná ana nì xìhì ñuhìví nì quida nèhivì.
24 Em suas ruas corria o sangue de profetas e do povo santo, e o sangue dos que no mundo inteiro foram mortos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.