Apocalipse 18

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì nsihi ñà‑jaàn, dandu nì xinì mànuu iin ángel ansivi vàxi‑ne. Iin ángel dandacú nduú‑né, te nanchíi fuerte ñuhìví ñà‑yéhè guá‑nè.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Vàchi ndè nùù ñuu mà (nì quesaha cuàhà estilu sìquini nì cutùha nèhivì nsidaa gá ñuu, te nì quida‑ne nahi ñahà malu mà), na ian iin‑ni sànì xihi‑ne xì‑ñá, te xíni stná‑nè. Daaní, cuàhà stná rey ndoó ñuhìví, nìsa xi‑ìa stná‑nè xì ñahà mà. Te nèhivì nacuíín, te nadíco, sànì cucuica cuàhà stná‑nè sàhà ñà‑sìquini vico nì xiin nècuàchì ñuu mà.
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Dandu nì tiacuì iá ana cáhàn ansivi inga xichi, te dohó cachí‑yà:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Vàchi ndè ansivi iín dini cuàchi‑ne, te vichi sànì sàà stná quìvì mà‑cúndéé gâ inì sàhà nsidaa ñà‑có‑ndiàá xíquida‑ne.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Ñàyùcàndùá, vichi, nacua sànì quida quini‑ne, divi ducán icúmí stná‑nè nìhì‑né tnùndoho, dècuèndè ùì tantu icúmí‑nê nìhì‑né sàhà cuàchi nì quida‑ne, vàchi yáha ga tùha‑ne quida quini‑ne xì nècuàchì dava ga, ñàyùcàndùá, iin doble icúmí nacuitacùhá‑nè.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Yáha ga cuadú‑nè ndoó‑né ñuhìví, cutu ndoó vico‑né quidá ndevàha‑ne nicanicuahàn. Ñàyùcàndùá, dava ni tantu icúmí‑nê ndoho‑ne, te cundoo‑ne tnùnsí ini, mate vichi nihnú ini‑nè, cachí‑nè: “Ndiaha mánì iá vida xi. Yùhù nduí ana dandacú, còò ni‑iñàha cuu xí, ni mà nunca sàì coi tnùnsí ini”.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Doco sàhà‑ñá nihnú ini‑nè ducán, ñàyùcàndùá icúmí‑nê yàha‑ne cuàhà tnùndoho, cuàhà gá icúmí‑nê ndoho‑ne, te tnana‑ne, te coo stná tnama ñuu‑nè, te cui cuàhà‑né, dandu coco stná ñuu‑nè. Te nsidaa tnùndoho ma, iin quìvì‑nì ìcúmí quixa dìquì‑né, vàchi fuerte gà mii‑yá ana cuàha xi castigu mà, vàchi divi Stoho‑ndà Dios nduú‑yá.
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Daaní, nsidaa stná rey ñuhìví, icúmí‑tê cuacu‑tè, te cuhuun cuahà inì‑te na cundehè‑té xíxìn ñuu mà, te caná ñùhmà‑ñà, vàchi mii‑té, iin‑ni nìsa cutnahá stná‑te nì caquida‑tè cuàchi nahi nèhivì ñuu mà, iin‑ni nì sacutnahá stná‑te xi‑né cundoo vico‑né ñuhìví.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Ñàyùcàndùá, xica itá‑te ñà‑yúhî‑te nìhì stná‑te castigu, te cachí‑te:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Daaní, stná tè‑nàcuíín te nadíco ndoó inicutu ñuhìví, icúmí‑tê cuacu stná‑te sàhà ñuu mà, te cuhuun cuàhà inì‑te, vàchi còò cá nècuàchì ñuu ma cuiin xi ñà‑nduá nihí‑te dicò‑té.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Vàchi nihí‑te oro, xì plata, xì yùù yéhè, xì sìdiqui cuxín vico, xì sìcoto cuxín finu, xì sìcoto moradu, xì sìcoto seda, xì sìcoto cuahá, xì yutnù sahán viì, xì stná cuàhà iñàha nì cuyucun nùhu elefante, xì cuàhà iñàha nì cuyucun yutnù finu, ò càa yahá, ò càa uun, ò yùù finu mármol.
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Te nihí stná‑te canela, xì cuàhà ñà‑nì nchico sahán tnami, xì inciensu, xì vinu, xì tàtnà mirra, xì cutù, xì aceite, xì harina, xì trigu, xì idunsìquì, xì riì, xì idu, xì carreta, ndè stná nèhivì dicó stná‑te. (Nsidaájàn nduá nìsa xiin nècuàchì ñuu mà.)
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Ñàyùcàndùá, dohó icúmí cachi nèhivì xì nècuàchì ñuu mà:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá nì cucuica nsidaa tè‑dìcó ma sàhà ñà‑ndùá nì sadicò‑té nùù nècuàchì ñuu mà. Ñàyùcàndùá, itá xica‑té, (indéhe‑té), yúhî‑te ñà‑càhnù‑guá tnùndoho iá ñuu mà, te sacú‑te, tnaná‑te,
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 cachí‑te:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Doco cunaha‑nsiá, tìxi iin hora‑ni sànì ndañuhu nsidaa ñà‑cuìcà mà ―nì cachì‑te.
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 itá nsidaa‑té indéhe‑té ndé caná ñùhmà xíxìn ñuu mà, te cachí‑te:
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 sacú‑te, tnaná‑te, sódò‑te ñuhù dìnì‑té, cachí‑te― ¡Ndahví ñuu cahnú yucán! Vàchi sàhà nèhivì ndoó yucán nì cucuica nsidaa tè‑ìcúmí xí barcu xicá mar, ñà‑cuica guá ñuu‑nè. Doco, ndahví‑nè, vàchi tìxi iin hora‑ni sànì ndutu nsihá ―nì cachì‑te.
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Pues vichi xiñuhu cudiì gá ini nsidaa ana ndoó ansivi, xì nsidaa stná nèhivì (ñuhìví) nì nìhì chuun nùù Dios, xì nsidaa stná profeta cáhàn cuenta xi‑ya, xì nsidanicuú gá stná nèhivì xí‑yá, vàchi vichi sànì nachitacùhá‑yà sàhà ñà‑quini guá nì quida nèhivì ñuu mà xì‑né.
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Daaní, nì (ndecunu) iin ángel fuerte, nì ndanihi‑ne iin yùù cahnú nahi yùù yódò xí molinu, te nì dàndiàchì‑néà mahì mar, te nì cachi‑nè:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Mà nunca tiacu gà cundáá yutnù cuerda ñuu mà, ni stná pitu, ni mà síví gà stná ni‑iñàha cundáá, vàchi mà cóó gá ni‑iin músico yucán, ni mà cóó gá ni‑iin tiàa quida‑xi oficiu xi‑tè, ni mà tiácú gà stná nchicó ni‑iin nècuàchì (ñahà).
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Ni mà cútnúù gà ñuhu ni‑iin vehe, ni mà cóó gá vicò nandàhà novia xì noviu. Vàchi nsidanicuú ñà‑jaàn, mà cóó gà, mate yáha ga cuica nì sandoo nsidaa tè‑dìcó ñuu mà antes, chicá cuica nì sandàa‑tè nùù nsidaa tè‑dava ga ñuhìví. Te ndè ñuu mà nì sandoo cuàhà stná tètàtnà xì tètàdí, te nìsa dandahví‑te nsidaa gá ñuu.
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Te ini ñuu mà nì casahnì nèhivì cuàhà tiàa cáhàn cuenta xi Dios, xì cuàhà gá stná nèhivì vàha xi‑ya. Ñàyùcàndùá, icúmí ñuu mà cunsida cuàcha sàhà nsidaa nsìi ma, xì sàhà nsidaa gá stná ana nì xìhì ñuhìví nì quida nèhivì.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.