Apocalipse 18

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaní, nì nsihi ñà‑jaàn, dandu nì xinì mànuu iin ángel ansivi vàxi‑ne. Iin ángel dandacú nduú‑né, te nanchíi fuerte ñuhìví ñà‑yéhè guá‑nè.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Vàchi ndè nùù ñuu mà (nì quesaha cuàhà estilu sìquini nì cutùha nèhivì nsidaa gá ñuu, te nì quida‑ne nahi ñahà malu mà), na ian iin‑ni sànì xihi‑ne xì‑ñá, te xíni stná‑nè. Daaní, cuàhà stná rey ndoó ñuhìví, nìsa xi‑ìa stná‑nè xì ñahà mà. Te nèhivì nacuíín, te nadíco, sànì cucuica cuàhà stná‑nè sàhà ñà‑sìquini vico nì xiin nècuàchì ñuu mà.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Dandu nì tiacuì iá ana cáhàn ansivi inga xichi, te dohó cachí‑yà:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Vàchi ndè ansivi iín dini cuàchi‑ne, te vichi sànì sàà stná quìvì mà‑cúndéé gâ inì sàhà nsidaa ñà‑có‑ndiàá xíquida‑ne.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Ñàyùcàndùá, vichi, nacua sànì quida quini‑ne, divi ducán icúmí stná‑nè nìhì‑né tnùndoho, dècuèndè ùì tantu icúmí‑nê nìhì‑né sàhà cuàchi nì quida‑ne, vàchi yáha ga tùha‑ne quida quini‑ne xì nècuàchì dava ga, ñàyùcàndùá, iin doble icúmí nacuitacùhá‑nè.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Yáha ga cuadú‑nè ndoó‑né ñuhìví, cutu ndoó vico‑né quidá ndevàha‑ne nicanicuahàn. Ñàyùcàndùá, dava ni tantu icúmí‑nê ndoho‑ne, te cundoo‑ne tnùnsí ini, mate vichi nihnú ini‑nè, cachí‑nè: “Ndiaha mánì iá vida xi. Yùhù nduí ana dandacú, còò ni‑iñàha cuu xí, ni mà nunca sàì coi tnùnsí ini”.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Doco sàhà‑ñá nihnú ini‑nè ducán, ñàyùcàndùá icúmí‑nê yàha‑ne cuàhà tnùndoho, cuàhà gá icúmí‑nê ndoho‑ne, te tnana‑ne, te coo stná tnama ñuu‑nè, te cui cuàhà‑né, dandu coco stná ñuu‑nè. Te nsidaa tnùndoho ma, iin quìvì‑nì ìcúmí quixa dìquì‑né, vàchi fuerte gà mii‑yá ana cuàha xi castigu mà, vàchi divi Stoho‑ndà Dios nduú‑yá.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Daaní, nsidaa stná rey ñuhìví, icúmí‑tê cuacu‑tè, te cuhuun cuahà inì‑te na cundehè‑té xíxìn ñuu mà, te caná ñùhmà‑ñà, vàchi mii‑té, iin‑ni nìsa cutnahá stná‑te nì caquida‑tè cuàchi nahi nèhivì ñuu mà, iin‑ni nì sacutnahá stná‑te xi‑né cundoo vico‑né ñuhìví.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Ñàyùcàndùá, xica itá‑te ñà‑yúhî‑te nìhì stná‑te castigu, te cachí‑te:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Daaní, stná tè‑nàcuíín te nadíco ndoó inicutu ñuhìví, icúmí‑tê cuacu stná‑te sàhà ñuu mà, te cuhuun cuàhà inì‑te, vàchi còò cá nècuàchì ñuu ma cuiin xi ñà‑nduá nihí‑te dicò‑té.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Vàchi nihí‑te oro, xì plata, xì yùù yéhè, xì sìdiqui cuxín vico, xì sìcoto cuxín finu, xì sìcoto moradu, xì sìcoto seda, xì sìcoto cuahá, xì yutnù sahán viì, xì stná cuàhà iñàha nì cuyucun nùhu elefante, xì cuàhà iñàha nì cuyucun yutnù finu, ò càa yahá, ò càa uun, ò yùù finu mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Te nihí stná‑te canela, xì cuàhà ñà‑nì nchico sahán tnami, xì inciensu, xì vinu, xì tàtnà mirra, xì cutù, xì aceite, xì harina, xì trigu, xì idunsìquì, xì riì, xì idu, xì carreta, ndè stná nèhivì dicó stná‑te. (Nsidaájàn nduá nìsa xiin nècuàchì ñuu mà.)
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Ñàyùcàndùá, dohó icúmí cachi nèhivì xì nècuàchì ñuu mà:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá nì cucuica nsidaa tè‑dìcó ma sàhà ñà‑ndùá nì sadicò‑té nùù nècuàchì ñuu mà. Ñàyùcàndùá, itá xica‑té, (indéhe‑té), yúhî‑te ñà‑càhnù‑guá tnùndoho iá ñuu mà, te sacú‑te, tnaná‑te,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 cachí‑te:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Doco cunaha‑nsiá, tìxi iin hora‑ni sànì ndañuhu nsidaa ñà‑cuìcà mà ―nì cachì‑te.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 itá nsidaa‑té indéhe‑té ndé caná ñùhmà xíxìn ñuu mà, te cachí‑te:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 sacú‑te, tnaná‑te, sódò‑te ñuhù dìnì‑té, cachí‑te― ¡Ndahví ñuu cahnú yucán! Vàchi sàhà nèhivì ndoó yucán nì cucuica nsidaa tè‑ìcúmí xí barcu xicá mar, ñà‑cuica guá ñuu‑nè. Doco, ndahví‑nè, vàchi tìxi iin hora‑ni sànì ndutu nsihá ―nì cachì‑te.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Pues vichi xiñuhu cudiì gá ini nsidaa ana ndoó ansivi, xì nsidaa stná nèhivì (ñuhìví) nì nìhì chuun nùù Dios, xì nsidaa stná profeta cáhàn cuenta xi‑ya, xì nsidanicuú gá stná nèhivì xí‑yá, vàchi vichi sànì nachitacùhá‑yà sàhà ñà‑quini guá nì quida nèhivì ñuu mà xì‑né.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Daaní, nì (ndecunu) iin ángel fuerte, nì ndanihi‑ne iin yùù cahnú nahi yùù yódò xí molinu, te nì dàndiàchì‑néà mahì mar, te nì cachi‑nè:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Mà nunca tiacu gà cundáá yutnù cuerda ñuu mà, ni stná pitu, ni mà síví gà stná ni‑iñàha cundáá, vàchi mà cóó gá ni‑iin músico yucán, ni mà cóó gá ni‑iin tiàa quida‑xi oficiu xi‑tè, ni mà tiácú gà stná nchicó ni‑iin nècuàchì (ñahà).
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Ni mà cútnúù gà ñuhu ni‑iin vehe, ni mà cóó gá vicò nandàhà novia xì noviu. Vàchi nsidanicuú ñà‑jaàn, mà cóó gà, mate yáha ga cuica nì sandoo nsidaa tè‑dìcó ñuu mà antes, chicá cuica nì sandàa‑tè nùù nsidaa tè‑dava ga ñuhìví. Te ndè ñuu mà nì sandoo cuàhà stná tètàtnà xì tètàdí, te nìsa dandahví‑te nsidaa gá ñuu.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Te ini ñuu mà nì casahnì nèhivì cuàhà tiàa cáhàn cuenta xi Dios, xì cuàhà gá stná nèhivì vàha xi‑ya. Ñàyùcàndùá, icúmí ñuu mà cunsida cuàcha sàhà nsidaa nsìi ma, xì sàhà nsidaa gá stná ana nì xìhì ñuhìví nì quida nèhivì.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.