Apocalipse 16
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, nì tiacuì iá ana cáhàn fuerte ini veheñùhu ìì mà, cachí‑yà xì ùsà ángel mà:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Dandu nì quee ángel primeru nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né dìquì ñuhìví. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì itúú tnuni xi quisì daná mà, nì cana iin nsìhi ùhì ìcà‑né, quini iá, te yáha ga cuhíà; nùù nsidanicuú ana cahvi xì figura quisì mà, nì cana nsìhi ùhì mà ìcà‑né.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Daaní, ángel ùì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né mahì mar. Te nì nanduu nsihi tècuìí mà nìì, nahi nìì nèhivì nì xìhì. Ñàyùcàndùá, nì xìhì nsidanicuú quisì itiácú ñuhú mar.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Daaní, ángel ùnì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né, nì còya nùù nsidaa yùte xì nùù nsidaa lugar ndé caná tècuìí, te nì nanduu stná tècuìí mà nìì.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Dandu nì tiacuì cáhàn iin ángel dandacú nùù nsidaa tècuìí, te nì cachi‑nè xì Yua‑nda Dios:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Vàchi mii‑né, nì casahnì‑né nèhivì vàha xi‑ní; cuàhà tiàa nì càhàn cuenta xi‑ní nì casahnì‑né, te nì xìtià nìì‑né, ñàyùcàndùá, divi nìì nduá icúmí nècuàchìmà coho‑ne quida‑ní. Ducán icúmí coo xi‑né, vàchi malu‑nè.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Dandu nì inini iá inga ángel yatni nùù mesa ìì ndé cahvi‑né Dios, te nì cachi‑nè:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Daaní, ángel cùmì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né nùù orá, te ñàyùcàndùá nì nìhìtáhvì orá dansíì fuerteà nèhivì. Nahi ñuhu xíxìn nì nandua,
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 te yáha ga cuàhà nì nsìì‑né sàhà ñà‑ihni gá. Ñàyùcàndùá, quini guá nì canàhá‑nè dìquì Dios, vàchi divi‑ya nduú ana nì dàndàcú coo tnùndohoma; doco cónì náxícócuîìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, ni cónì nácúní‑nè ñà‑viì nduá quidá‑yá.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Daaní, ángel ùhùn, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né nùù silla ndé iá quisì daná mà, te nì nàcuììn tnùù inicutu ñuu ndé dandacú‑si. Te nèhivì ndoó yucán, mà cúndéé gâ ini‑nè dolor ndohó‑né, ñàyùcàndùá nì tnii nùhu‑ne yàá‑nè.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Te nì canàhá quini‑ne dìquì mii‑yá iá ansivi ñà‑cuàhà guá tnùndoho yáha‑ne, te ndohó stná‑nè sàhà nsìhi ùhì nì cana ìcà‑né. Doco ni sàhà ñà‑jaàn cónì cùú‑né arrepentir sàhà ñà‑có‑ndiàá quidá‑né.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Daaní, ángel ìñù, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né dìquì yùte cahnú nani Eufrates. Dandu nì ndoco tècuìíà, te ducán mà cádí yùte ma nùù soldadu cuàhàn cundaca rey inga ñuu caquixi ladu ndé caná orá.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Daaní, nì xinì nì quee iin sì‑dicui yuhù iin iin quisì yucán. Ñà‑malu nduú sì‑dicui ma. Iin‑sì nì quee yuhù quisì cuahá nahi còò, te ingà‑si nì quee yuhù quisì nì quecunu mahì mar, te ingà‑si nì quee yuhù quisì cáhàn cuenta xi quisì úì mà.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Te espíritu xi ñà‑malu nduú sì‑dicui ma, te nì quee‑sì cuàhàn‑si ñà‑chiyuhù‑sí nsidaa rey dandacú ñuhìví yohó. Cuàhà gá icúmí quisì mà quida‑sì ñà‑ndulocó rey mà, te candisá‑te quixi‑tè nataca nsihi‑tè, cundoo tùha‑tè sàà quìvì coo guerra, te cundua quìvì cahnú xí Dios, divi mii‑yá icúmí xí nsidanicuú poder.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Te vichi cachí‑yà xì‑ndà: “Cunaha‑ndá, naànàá icúmî sàì ndé ndoo‑ndá. Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑ndá, te cunihnu vàha inì‑ndá sàhá màsà cúcáhán‑nûù‑ndâ na ian cucahan‑núù iin nèhivì nú còò sìcoto xi‑ne”.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Daaní, nì nataca nsihi soldadu, xì stná tè‑dàndàcú nùù‑té, nì casaà‑te iin xaan nani Armagedón, vàchi ducán nani lugar mà dàhàn hebreu.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Dandu ángel ùsà, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né mahì ansivi. Te nì tiacu fuerte cáhàn ndee ana cáhàn ini veheñùhu ìì xí Dios ansivi. Divi mii‑yá iá nùù silla ndiaha nduú ana nì càhàn, te nì cachi‑yà:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Dandu nì tàsa cuahà, te nì nìhi fuerte, te yáha ga nì càhàn dàvì, te nì tnàa fuerte sàstnùhù. Chicá fuerte nì tnàa nùù nsidaa xichi inii tiempu ndoó nèhivì ñuhìví.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Te ñà‑ndee guá nì tnàa, ñàyùcàndùá nì tàhndè ñuu cahnú yucán, ùnì ñuu nì nandua. Te nsidaa gá stná ñuu ñuhìví, nì caà nsihi vehe yucán. Dandu nì nsinuu ini Dios sàhà ñuu Babilonia, ñà‑cuàha‑ya ñuu mà iin castigu cahnú, vàchi xídà ini‑yà sàhà nsidaa cuàchi nècuàchì ñuu mà, ñàyùcàndùá cuàhàn‑yà quida‑ya xì‑né na ian dacohó‑yánè iin ndutè có‑cùní‑nè.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Dandu nsidaa yucù iá ñuhìví, nì ndèa ini ñuhù, te nì ndèe stná ñuu iá mahì mar.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Daaní, ndè ansivi nì còyo iin núù ñuhìví, nahnú sàstnùhù iin ní cacòyo ma, ùì dico kilo vèe iin ian, cunaha‑nsiá. Te nèhivì ñuhìví, quini ga nì dàquée cuàchi‑ne dìquì Dios, vàchi yáha ga nì ndoho‑ne ñà‑nì còyo guá iin nahnuma.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.