Apocalipse 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, nì tiacuì iá ana cáhàn fuerte ini veheñùhu ìì mà, cachí‑yà xì ùsà ángel mà:
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Dandu nì quee ángel primeru nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né dìquì ñuhìví. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì itúú tnuni xi quisì daná mà, nì cana iin nsìhi ùhì ìcà‑né, quini iá, te yáha ga cuhíà; nùù nsidanicuú ana cahvi xì figura quisì mà, nì cana nsìhi ùhì mà ìcà‑né.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Daaní, ángel ùì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né mahì mar. Te nì nanduu nsihi tècuìí mà nìì, nahi nìì nèhivì nì xìhì. Ñàyùcàndùá, nì xìhì nsidanicuú quisì itiácú ñuhú mar.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Daaní, ángel ùnì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né, nì còya nùù nsidaa yùte xì nùù nsidaa lugar ndé caná tècuìí, te nì nanduu stná tècuìí mà nìì.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Dandu nì tiacuì cáhàn iin ángel dandacú nùù nsidaa tècuìí, te nì cachi‑nè xì Yua‑nda Dios:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Vàchi mii‑né, nì casahnì‑né nèhivì vàha xi‑ní; cuàhà tiàa nì càhàn cuenta xi‑ní nì casahnì‑né, te nì xìtià nìì‑né, ñàyùcàndùá, divi nìì nduá icúmí nècuàchìmà coho‑ne quida‑ní. Ducán icúmí coo xi‑né, vàchi malu‑nè.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Dandu nì inini iá inga ángel yatni nùù mesa ìì ndé cahvi‑né Dios, te nì cachi‑nè:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Daaní, ángel cùmì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né nùù orá, te ñàyùcàndùá nì nìhìtáhvì orá dansíì fuerteà nèhivì. Nahi ñuhu xíxìn nì nandua,
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 te yáha ga cuàhà nì nsìì‑né sàhà ñà‑ihni gá. Ñàyùcàndùá, quini guá nì canàhá‑nè dìquì Dios, vàchi divi‑ya nduú ana nì dàndàcú coo tnùndohoma; doco cónì náxícócuîìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, ni cónì nácúní‑nè ñà‑viì nduá quidá‑yá.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Daaní, ángel ùhùn, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né nùù silla ndé iá quisì daná mà, te nì nàcuììn tnùù inicutu ñuu ndé dandacú‑si. Te nèhivì ndoó yucán, mà cúndéé gâ ini‑nè dolor ndohó‑né, ñàyùcàndùá nì tnii nùhu‑ne yàá‑nè.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Te nì canàhá quini‑ne dìquì mii‑yá iá ansivi ñà‑cuàhà guá tnùndoho yáha‑ne, te ndohó stná‑nè sàhà nsìhi ùhì nì cana ìcà‑né. Doco ni sàhà ñà‑jaàn cónì cùú‑né arrepentir sàhà ñà‑có‑ndiàá quidá‑né.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Daaní, ángel ìñù, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né dìquì yùte cahnú nani Eufrates. Dandu nì ndoco tècuìíà, te ducán mà cádí yùte ma nùù soldadu cuàhàn cundaca rey inga ñuu caquixi ladu ndé caná orá.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Daaní, nì xinì nì quee iin sì‑dicui yuhù iin iin quisì yucán. Ñà‑malu nduú sì‑dicui ma. Iin‑sì nì quee yuhù quisì cuahá nahi còò, te ingà‑si nì quee yuhù quisì nì quecunu mahì mar, te ingà‑si nì quee yuhù quisì cáhàn cuenta xi quisì úì mà.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Te espíritu xi ñà‑malu nduú sì‑dicui ma, te nì quee‑sì cuàhàn‑si ñà‑chiyuhù‑sí nsidaa rey dandacú ñuhìví yohó. Cuàhà gá icúmí quisì mà quida‑sì ñà‑ndulocó rey mà, te candisá‑te quixi‑tè nataca nsihi‑tè, cundoo tùha‑tè sàà quìvì coo guerra, te cundua quìvì cahnú xí Dios, divi mii‑yá icúmí xí nsidanicuú poder.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Te vichi cachí‑yà xì‑ndà: “Cunaha‑ndá, naànàá icúmî sàì ndé ndoo‑ndá. Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑ndá, te cunihnu vàha inì‑ndá sàhá màsà cúcáhán‑nûù‑ndâ na ian cucahan‑núù iin nèhivì nú còò sìcoto xi‑ne”.
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Daaní, nì nataca nsihi soldadu, xì stná tè‑dàndàcú nùù‑té, nì casaà‑te iin xaan nani Armagedón, vàchi ducán nani lugar mà dàhàn hebreu.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Dandu ángel ùsà, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né mahì ansivi. Te nì tiacu fuerte cáhàn ndee ana cáhàn ini veheñùhu ìì xí Dios ansivi. Divi mii‑yá iá nùù silla ndiaha nduú ana nì càhàn, te nì cachi‑yà:
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Dandu nì tàsa cuahà, te nì nìhi fuerte, te yáha ga nì càhàn dàvì, te nì tnàa fuerte sàstnùhù. Chicá fuerte nì tnàa nùù nsidaa xichi inii tiempu ndoó nèhivì ñuhìví.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Te ñà‑ndee guá nì tnàa, ñàyùcàndùá nì tàhndè ñuu cahnú yucán, ùnì ñuu nì nandua. Te nsidaa gá stná ñuu ñuhìví, nì caà nsihi vehe yucán. Dandu nì nsinuu ini Dios sàhà ñuu Babilonia, ñà‑cuàha‑ya ñuu mà iin castigu cahnú, vàchi xídà ini‑yà sàhà nsidaa cuàchi nècuàchì ñuu mà, ñàyùcàndùá cuàhàn‑yà quida‑ya xì‑né na ian dacohó‑yánè iin ndutè có‑cùní‑nè.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Dandu nsidaa yucù iá ñuhìví, nì ndèa ini ñuhù, te nì ndèe stná ñuu iá mahì mar.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Daaní, ndè ansivi nì còyo iin núù ñuhìví, nahnú sàstnùhù iin ní cacòyo ma, ùì dico kilo vèe iin ian, cunaha‑nsiá. Te nèhivì ñuhìví, quini ga nì dàquée cuàchi‑ne dìquì Dios, vàchi yáha ga nì ndoho‑ne ñà‑nì còyo guá iin nahnuma.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.