Apocalipse 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Daaní, nì tiacuì iá ana cáhàn fuerte ini veheñùhu ìì mà, cachí‑yà xì ùsà ángel mà:
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Dandu nì quee ángel primeru nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né dìquì ñuhìví. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì itúú tnuni xi quisì daná mà, nì cana iin nsìhi ùhì ìcà‑né, quini iá, te yáha ga cuhíà; nùù nsidanicuú ana cahvi xì figura quisì mà, nì cana nsìhi ùhì mà ìcà‑né.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Daaní, ángel ùì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né mahì mar. Te nì nanduu nsihi tècuìí mà nìì, nahi nìì nèhivì nì xìhì. Ñàyùcàndùá, nì xìhì nsidanicuú quisì itiácú ñuhú mar.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Daaní, ángel ùnì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né, nì còya nùù nsidaa yùte xì nùù nsidaa lugar ndé caná tècuìí, te nì nanduu stná tècuìí mà nìì.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Dandu nì tiacuì cáhàn iin ángel dandacú nùù nsidaa tècuìí, te nì cachi‑nè xì Yua‑nda Dios:
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Vàchi mii‑né, nì casahnì‑né nèhivì vàha xi‑ní; cuàhà tiàa nì càhàn cuenta xi‑ní nì casahnì‑né, te nì xìtià nìì‑né, ñàyùcàndùá, divi nìì nduá icúmí nècuàchìmà coho‑ne quida‑ní. Ducán icúmí coo xi‑né, vàchi malu‑nè.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Dandu nì inini iá inga ángel yatni nùù mesa ìì ndé cahvi‑né Dios, te nì cachi‑nè:
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Daaní, ángel cùmì, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né nùù orá, te ñàyùcàndùá nì nìhìtáhvì orá dansíì fuerteà nèhivì. Nahi ñuhu xíxìn nì nandua,
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 te yáha ga cuàhà nì nsìì‑né sàhà ñà‑ihni gá. Ñàyùcàndùá, quini guá nì canàhá‑nè dìquì Dios, vàchi divi‑ya nduú ana nì dàndàcú coo tnùndohoma; doco cónì náxícócuîìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, ni cónì nácúní‑nè ñà‑viì nduá quidá‑yá.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Daaní, ángel ùhùn, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né nùù silla ndé iá quisì daná mà, te nì nàcuììn tnùù inicutu ñuu ndé dandacú‑si. Te nèhivì ndoó yucán, mà cúndéé gâ ini‑nè dolor ndohó‑né, ñàyùcàndùá nì tnii nùhu‑ne yàá‑nè.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Te nì canàhá quini‑ne dìquì mii‑yá iá ansivi ñà‑cuàhà guá tnùndoho yáha‑ne, te ndohó stná‑nè sàhà nsìhi ùhì nì cana ìcà‑né. Doco ni sàhà ñà‑jaàn cónì cùú‑né arrepentir sàhà ñà‑có‑ndiàá quidá‑né.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Daaní, ángel ìñù, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né dìquì yùte cahnú nani Eufrates. Dandu nì ndoco tècuìíà, te ducán mà cádí yùte ma nùù soldadu cuàhàn cundaca rey inga ñuu caquixi ladu ndé caná orá.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Daaní, nì xinì nì quee iin sì‑dicui yuhù iin iin quisì yucán. Ñà‑malu nduú sì‑dicui ma. Iin‑sì nì quee yuhù quisì cuahá nahi còò, te ingà‑si nì quee yuhù quisì nì quecunu mahì mar, te ingà‑si nì quee yuhù quisì cáhàn cuenta xi quisì úì mà.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Te espíritu xi ñà‑malu nduú sì‑dicui ma, te nì quee‑sì cuàhàn‑si ñà‑chiyuhù‑sí nsidaa rey dandacú ñuhìví yohó. Cuàhà gá icúmí quisì mà quida‑sì ñà‑ndulocó rey mà, te candisá‑te quixi‑tè nataca nsihi‑tè, cundoo tùha‑tè sàà quìvì coo guerra, te cundua quìvì cahnú xí Dios, divi mii‑yá icúmí xí nsidanicuú poder.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Te vichi cachí‑yà xì‑ndà: “Cunaha‑ndá, naànàá icúmî sàì ndé ndoo‑ndá. Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑ndá, te cunihnu vàha inì‑ndá sàhá màsà cúcáhán‑nûù‑ndâ na ian cucahan‑núù iin nèhivì nú còò sìcoto xi‑ne”.
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Daaní, nì nataca nsihi soldadu, xì stná tè‑dàndàcú nùù‑té, nì casaà‑te iin xaan nani Armagedón, vàchi ducán nani lugar mà dàhàn hebreu.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Dandu ángel ùsà, nì dàcóyo‑ne ñà‑ñùhú ini yaxìn xí‑né mahì ansivi. Te nì tiacu fuerte cáhàn ndee ana cáhàn ini veheñùhu ìì xí Dios ansivi. Divi mii‑yá iá nùù silla ndiaha nduú ana nì càhàn, te nì cachi‑yà:
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Dandu nì tàsa cuahà, te nì nìhi fuerte, te yáha ga nì càhàn dàvì, te nì tnàa fuerte sàstnùhù. Chicá fuerte nì tnàa nùù nsidaa xichi inii tiempu ndoó nèhivì ñuhìví.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Te ñà‑ndee guá nì tnàa, ñàyùcàndùá nì tàhndè ñuu cahnú yucán, ùnì ñuu nì nandua. Te nsidaa gá stná ñuu ñuhìví, nì caà nsihi vehe yucán. Dandu nì nsinuu ini Dios sàhà ñuu Babilonia, ñà‑cuàha‑ya ñuu mà iin castigu cahnú, vàchi xídà ini‑yà sàhà nsidaa cuàchi nècuàchì ñuu mà, ñàyùcàndùá cuàhàn‑yà quida‑ya xì‑né na ian dacohó‑yánè iin ndutè có‑cùní‑nè.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Dandu nsidaa yucù iá ñuhìví, nì ndèa ini ñuhù, te nì ndèe stná ñuu iá mahì mar.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Daaní, ndè ansivi nì còyo iin núù ñuhìví, nahnú sàstnùhù iin ní cacòyo ma, ùì dico kilo vèe iin ian, cunaha‑nsiá. Te nèhivì ñuhìví, quini ga nì dàquée cuàchi‑ne dìquì Dios, vàchi yáha ga nì ndoho‑ne ñà‑nì còyo guá iin nahnuma.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.