Apocalipse 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Daaní, nì xinì dècuèndè yucù Sión, te yucán iín mii‑yá nani Lelù Íì, te cutnáhâ‑yá xì iin cientu ùì dico cùmì mil (144,000) nèhivì, te ìcà tnaa iin iin‑ne itúú quìvì Yuandiáhá‑yâ.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Dandu nì inini ndè ansivi tiacú na ian cundáá nùù yutnù cuerda nani arpa. Te fuerte tiacú nahi tèñuhu cuáhà, na ian cáhàn ndee dàvì.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Te nì caxito nèhivì cuáhà mà iin alabanza saa, itá‑né frente silla ndiaha xí‑yá ndé itá stná cùmì ana itá saín nùù‑yá, te ndé ndoó stná òcò cùmì nècuàchì sàhnú. Doco ni‑iin nècuàchì dava ga, mànìcùí cutùha stná‑nè coto‑ne alabanza mà, cuisì nèhivì cuáhà itá yucán, divi nèhivì xínduu iin cientu ùì dico cùmì mil tiàa ma. Te nsidaa‑né nduú nèhivì nì càcu nùù ñuhìví yohó nì quida (Jesucristu).
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Te ni còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑né xì nècuàchì ñahà, vàchi cónì cáhàn‑nè xì nècuàchì ñahà ni‑iin xichi. Te vichi, nchícùn‑nè mii‑yá nani Lelù Íì ndéni nì cui ni cúhùn‑yà. Antes mahì nèhivì ñuhìví nì sandoo‑ne, doco vichi sànì càcu‑ne ñà‑nì dànáà‑yá sàhà‑né, te sàhájàn nì càcu‑ne ñà‑cunduu‑ne na iin promesa chica ndiaha nùù Yua‑nda Dios xì nùù Lelù Íì,
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 vàchi de por sí, mà túha‑ne dandahví‑nè; te nicanicuahàn ndoó‑né nùù silla ndiaha ndé iá‑ya, vàchi còò ni‑iin falta xi‑ne nùù‑yá.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Daaní, nì xinì ndavá inga ángel dìquì‑xí ansivi, nihí‑né razón vàha xi Dios, iin razón icúmí cunaha nicanicuahàn. Te cuàhàn ángel mà cachitnùhu‑neà xì nsidaa nèhivì nsidanicuú ñuu iá ñuhìví, nsidanicuú raza‑nè ndéni dàhàn nì cui cáhàn‑nè.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Te dohó nì cachi ángel xì nèhivì mà:
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Daaní, (nì xinì) nchícùn gà vàxi inga ángel, te dohó nì cachi‑nè:
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Daaní, nchícùn gà vàxi inga ángel, te vichi nduú ùnì ángel sànì quecoyo. Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 Vàchi yáha ga icúmí‑nê ndoho‑ne mahì ñuhu cahnú ndé xîxìn azufre sahán quini, te indéhe stná ángel ìì xí Dios, xì stná Lelù Íì. Te castigu mà, ducán quea na ian cuàhàn dacohó Dios‑nè iin ndutè quini, te micuísi ndutè fuerte cunduu‑tè, doco fuerza coho‑nète, vàchi xídà ini‑yà sàhà‑né.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Ñàyùcàndùá icúmí‑nê cundoo‑ne ndoho‑ne nicanicuahàn ndé (xíxìn ñuhu, te) caná ducún ñùhmà, ni mà nunca nìhì gá‑nè cundoo dadí‑né, ndui te ñuú icúmí‑nê ndoho‑ne, vàchi nì cahvi‑né quisì mà xì figura‑si, te nì sàcùtuu stná quìvì‑sí ìcà‑né.
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Ñàyùcàndùá, cuàhà paciencia xiñuhu cucumi nsidaa nèhivì xí Dios, divi nsidaa ana chívàha xi ley xi‑ya, te nihnú vàha ini xì (Dèhemanì‑yá) Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Daaní, nì tiacu tu iá ana cáhàn ansivi, cachí‑nè xìˊ:
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Daaní, nì xinì iin vìcò cuxín yaa, te nùù vìcò mà iá ana indéhe nahi mii‑yá ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Te dìnì‑yá, ñuhá iin corona oro, te iníndáhá‑yâ iin hoz dììn.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Dandu nì quee inga ángel nùù veheñùhu ìì xí‑yá, te nì ndàhì‑nè nì càhàn‑nè xì mii‑yá iá nùù vìcò, cachí‑nè:
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Daaní, nì sahnde‑yà viu iá ñuhìví, te ducán nì ndanchito cosecha mà.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Dandu nì quee inga ángel nùù veheñùhu ìì iá gloria mà, te iníndáhá stná‑nè iin hoz dììn.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Dandu nì quee inga ángel nùù ndé iín mesa ìì ndé cahvi‑né Dios, te nduú‑né ángel dandacú nùù ñuhu xíxìn. Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè xì ángel iníndáhá hoz mà:
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Ñàyùcàndùá, nì sahnde ángel mà sì‑uva ñuhìví xì hoz xi‑ne, te nì dàtàcá‑nè nsidaa‑sí nì dàquée‑nèsi ini lugar ndé chàhmà‑sí quee tècuìí‑si. Te seña ñà‑ìcúmí‑sî chàhmà‑símà nduú ñà‑ìcúmí Dios cuàha‑ya nèhivì malu iin castigu fuerte.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Vàchi cunaha‑nsiá, fuera ñuu nì chàhmà‑né, te nì xìtìa nìì‑né, ducán cuàhà nìì mà nahi yùte ndé queé cuàhà tèñuhu, te cunú nì xìca (nahi ùì metro), na ian ducún iá frenu xi idu. Te ùnì cientu kilómetro nduú ñà‑càní yùte nìì mà.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.