Apocalipse 14

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Daaní, nì xinì dècuèndè yucù Sión, te yucán iín mii‑yá nani Lelù Íì, te cutnáhâ‑yá xì iin cientu ùì dico cùmì mil (144,000) nèhivì, te ìcà tnaa iin iin‑ne itúú quìvì Yuandiáhá‑yâ.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Dandu nì inini ndè ansivi tiacú na ian cundáá nùù yutnù cuerda nani arpa. Te fuerte tiacú nahi tèñuhu cuáhà, na ian cáhàn ndee dàvì.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Te nì caxito nèhivì cuáhà mà iin alabanza saa, itá‑né frente silla ndiaha xí‑yá ndé itá stná cùmì ana itá saín nùù‑yá, te ndé ndoó stná òcò cùmì nècuàchì sàhnú. Doco ni‑iin nècuàchì dava ga, mànìcùí cutùha stná‑nè coto‑ne alabanza mà, cuisì nèhivì cuáhà itá yucán, divi nèhivì xínduu iin cientu ùì dico cùmì mil tiàa ma. Te nsidaa‑né nduú nèhivì nì càcu nùù ñuhìví yohó nì quida (Jesucristu).
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Te ni còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑né xì nècuàchì ñahà, vàchi cónì cáhàn‑nè xì nècuàchì ñahà ni‑iin xichi. Te vichi, nchícùn‑nè mii‑yá nani Lelù Íì ndéni nì cui ni cúhùn‑yà. Antes mahì nèhivì ñuhìví nì sandoo‑ne, doco vichi sànì càcu‑ne ñà‑nì dànáà‑yá sàhà‑né, te sàhájàn nì càcu‑ne ñà‑cunduu‑ne na iin promesa chica ndiaha nùù Yua‑nda Dios xì nùù Lelù Íì,
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 vàchi de por sí, mà túha‑ne dandahví‑nè; te nicanicuahàn ndoó‑né nùù silla ndiaha ndé iá‑ya, vàchi còò ni‑iin falta xi‑ne nùù‑yá.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Daaní, nì xinì ndavá inga ángel dìquì‑xí ansivi, nihí‑né razón vàha xi Dios, iin razón icúmí cunaha nicanicuahàn. Te cuàhàn ángel mà cachitnùhu‑neà xì nsidaa nèhivì nsidanicuú ñuu iá ñuhìví, nsidanicuú raza‑nè ndéni dàhàn nì cui cáhàn‑nè.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Te dohó nì cachi ángel xì nèhivì mà:
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Daaní, (nì xinì) nchícùn gà vàxi inga ángel, te dohó nì cachi‑nè:
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Daaní, nchícùn gà vàxi inga ángel, te vichi nduú ùnì ángel sànì quecoyo. Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 Vàchi yáha ga icúmí‑nê ndoho‑ne mahì ñuhu cahnú ndé xîxìn azufre sahán quini, te indéhe stná ángel ìì xí Dios, xì stná Lelù Íì. Te castigu mà, ducán quea na ian cuàhàn dacohó Dios‑nè iin ndutè quini, te micuísi ndutè fuerte cunduu‑tè, doco fuerza coho‑nète, vàchi xídà ini‑yà sàhà‑né.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Ñàyùcàndùá icúmí‑nê cundoo‑ne ndoho‑ne nicanicuahàn ndé (xíxìn ñuhu, te) caná ducún ñùhmà, ni mà nunca nìhì gá‑nè cundoo dadí‑né, ndui te ñuú icúmí‑nê ndoho‑ne, vàchi nì cahvi‑né quisì mà xì figura‑si, te nì sàcùtuu stná quìvì‑sí ìcà‑né.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 Ñàyùcàndùá, cuàhà paciencia xiñuhu cucumi nsidaa nèhivì xí Dios, divi nsidaa ana chívàha xi ley xi‑ya, te nihnú vàha ini xì (Dèhemanì‑yá) Jesús.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Daaní, nì tiacu tu iá ana cáhàn ansivi, cachí‑nè xìˊ:
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Daaní, nì xinì iin vìcò cuxín yaa, te nùù vìcò mà iá ana indéhe nahi mii‑yá ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Te dìnì‑yá, ñuhá iin corona oro, te iníndáhá‑yâ iin hoz dììn.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Dandu nì quee inga ángel nùù veheñùhu ìì xí‑yá, te nì ndàhì‑nè nì càhàn‑nè xì mii‑yá iá nùù vìcò, cachí‑nè:
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Daaní, nì sahnde‑yà viu iá ñuhìví, te ducán nì ndanchito cosecha mà.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Dandu nì quee inga ángel nùù veheñùhu ìì iá gloria mà, te iníndáhá stná‑nè iin hoz dììn.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Dandu nì quee inga ángel nùù ndé iín mesa ìì ndé cahvi‑né Dios, te nduú‑né ángel dandacú nùù ñuhu xíxìn. Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè xì ángel iníndáhá hoz mà:
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Ñàyùcàndùá, nì sahnde ángel mà sì‑uva ñuhìví xì hoz xi‑ne, te nì dàtàcá‑nè nsidaa‑sí nì dàquée‑nèsi ini lugar ndé chàhmà‑sí quee tècuìí‑si. Te seña ñà‑ìcúmí‑sî chàhmà‑símà nduú ñà‑ìcúmí Dios cuàha‑ya nèhivì malu iin castigu fuerte.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Vàchi cunaha‑nsiá, fuera ñuu nì chàhmà‑né, te nì xìtìa nìì‑né, ducán cuàhà nìì mà nahi yùte ndé queé cuàhà tèñuhu, te cunú nì xìca (nahi ùì metro), na ian ducún iá frenu xi idu. Te ùnì cientu kilómetro nduú ñà‑càní yùte nìì mà.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.