Apocalipse 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì xinì dècuèndè yucù Sión, te yucán iín mii‑yá nani Lelù Íì, te cutnáhâ‑yá xì iin cientu ùì dico cùmì mil (144,000) nèhivì, te ìcà tnaa iin iin‑ne itúú quìvì Yuandiáhá‑yâ.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Dandu nì inini ndè ansivi tiacú na ian cundáá nùù yutnù cuerda nani arpa. Te fuerte tiacú nahi tèñuhu cuáhà, na ian cáhàn ndee dàvì.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Te nì caxito nèhivì cuáhà mà iin alabanza saa, itá‑né frente silla ndiaha xí‑yá ndé itá stná cùmì ana itá saín nùù‑yá, te ndé ndoó stná òcò cùmì nècuàchì sàhnú. Doco ni‑iin nècuàchì dava ga, mànìcùí cutùha stná‑nè coto‑ne alabanza mà, cuisì nèhivì cuáhà itá yucán, divi nèhivì xínduu iin cientu ùì dico cùmì mil tiàa ma. Te nsidaa‑né nduú nèhivì nì càcu nùù ñuhìví yohó nì quida (Jesucristu).
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Te ni còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑né xì nècuàchì ñahà, vàchi cónì cáhàn‑nè xì nècuàchì ñahà ni‑iin xichi. Te vichi, nchícùn‑nè mii‑yá nani Lelù Íì ndéni nì cui ni cúhùn‑yà. Antes mahì nèhivì ñuhìví nì sandoo‑ne, doco vichi sànì càcu‑ne ñà‑nì dànáà‑yá sàhà‑né, te sàhájàn nì càcu‑ne ñà‑cunduu‑ne na iin promesa chica ndiaha nùù Yua‑nda Dios xì nùù Lelù Íì,
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 vàchi de por sí, mà túha‑ne dandahví‑nè; te nicanicuahàn ndoó‑né nùù silla ndiaha ndé iá‑ya, vàchi còò ni‑iin falta xi‑ne nùù‑yá.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Daaní, nì xinì ndavá inga ángel dìquì‑xí ansivi, nihí‑né razón vàha xi Dios, iin razón icúmí cunaha nicanicuahàn. Te cuàhàn ángel mà cachitnùhu‑neà xì nsidaa nèhivì nsidanicuú ñuu iá ñuhìví, nsidanicuú raza‑nè ndéni dàhàn nì cui cáhàn‑nè.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Te dohó nì cachi ángel xì nèhivì mà:
7 Ele disse com voz forte: —
8 Daaní, (nì xinì) nchícùn gà vàxi inga ángel, te dohó nì cachi‑nè:
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Daaní, nchícùn gà vàxi inga ángel, te vichi nduú ùnì ángel sànì quecoyo. Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 Vàchi yáha ga icúmí‑nê ndoho‑ne mahì ñuhu cahnú ndé xîxìn azufre sahán quini, te indéhe stná ángel ìì xí Dios, xì stná Lelù Íì. Te castigu mà, ducán quea na ian cuàhàn dacohó Dios‑nè iin ndutè quini, te micuísi ndutè fuerte cunduu‑tè, doco fuerza coho‑nète, vàchi xídà ini‑yà sàhà‑né.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ñàyùcàndùá icúmí‑nê cundoo‑ne ndoho‑ne nicanicuahàn ndé (xíxìn ñuhu, te) caná ducún ñùhmà, ni mà nunca nìhì gá‑nè cundoo dadí‑né, ndui te ñuú icúmí‑nê ndoho‑ne, vàchi nì cahvi‑né quisì mà xì figura‑si, te nì sàcùtuu stná quìvì‑sí ìcà‑né.
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Ñàyùcàndùá, cuàhà paciencia xiñuhu cucumi nsidaa nèhivì xí Dios, divi nsidaa ana chívàha xi ley xi‑ya, te nihnú vàha ini xì (Dèhemanì‑yá) Jesús.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Daaní, nì tiacu tu iá ana cáhàn ansivi, cachí‑nè xìˊ:
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Daaní, nì xinì iin vìcò cuxín yaa, te nùù vìcò mà iá ana indéhe nahi mii‑yá ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Te dìnì‑yá, ñuhá iin corona oro, te iníndáhá‑yâ iin hoz dììn.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Dandu nì quee inga ángel nùù veheñùhu ìì xí‑yá, te nì ndàhì‑nè nì càhàn‑nè xì mii‑yá iá nùù vìcò, cachí‑nè:
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Daaní, nì sahnde‑yà viu iá ñuhìví, te ducán nì ndanchito cosecha mà.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Dandu nì quee inga ángel nùù veheñùhu ìì iá gloria mà, te iníndáhá stná‑nè iin hoz dììn.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Dandu nì quee inga ángel nùù ndé iín mesa ìì ndé cahvi‑né Dios, te nduú‑né ángel dandacú nùù ñuhu xíxìn. Te nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè xì ángel iníndáhá hoz mà:
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Ñàyùcàndùá, nì sahnde ángel mà sì‑uva ñuhìví xì hoz xi‑ne, te nì dàtàcá‑nè nsidaa‑sí nì dàquée‑nèsi ini lugar ndé chàhmà‑sí quee tècuìí‑si. Te seña ñà‑ìcúmí‑sî chàhmà‑símà nduú ñà‑ìcúmí Dios cuàha‑ya nèhivì malu iin castigu fuerte.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Vàchi cunaha‑nsiá, fuera ñuu nì chàhmà‑né, te nì xìtìa nìì‑né, ducán cuàhà nìì mà nahi yùte ndé queé cuàhà tèñuhu, te cunú nì xìca (nahi ùì metro), na ian ducún iá frenu xi idu. Te ùnì cientu kilómetro nduú ñà‑càní yùte nìì mà.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.