Apocalipse 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Daaní, nì xinì iin seña cahnú ansivi. Nì natùi iin nècuàchì ñahà. Tìxi sàhà‑né iá luna, te tnúù nihni ñà‑ndùá ndixí‑né, vàchi orá nduá, te dìnì‑né, ñuhá iin corona ndé itándiaa ùxìn ùì sìnsìví.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Meru sà‑ìtúú tùinuù méè xi‑ne, ñàyùcàndùá, ndáhì‑nè, vàchi nì quicuehè‑nè, cuàhàn cacu dèhe‑ne.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Te nì tùi inga seña nùù ansivi. Nì quecunu iin quisì cahnú cuàhá, caní‑si nahi còò nahnu‑guá, te cuahá laà‑si. Ùsà dìnì‑sí, te ùxìn nsiquì‑sí itá. Cada iin iin dìnì‑sí ñuhú sìcàté vico.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 Te iá stná ndohò caní‑si, te xi ndohò‑símá nì cani‑sì cuàhà sìtnúù itándiaa ansivi, nì dàndiàchì‑ñásî nùù ñuhìví. Iin tantu sìtnúù mà nì ndiàchì nùù ñuhìví, te ùì tantu‑si nì ndòo ansivi. Dandu nì sàcuììn quisì mà nùù nècuàchì ñahà mà, ndiatú‑si tùinuù méè xi‑ne, vàchi cuní‑si caxì‑sívê na sánì cacu‑ve.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Dandu nì tùinuù‑vé, tiàa nduú‑vé, te nduú stná‑vè mii‑yá cuàhàn cusahnú nùù nsidanicuú ñuu, te mà cuáha‑ya quida ndevàha‑ne. Dandu (nì xinì) nì ndanchito‑ya dècuèndè ndé iá Dios nùù silla ndiaha xí‑yá.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Daaní, nècuàchì ñahà mà, nì xinudèhé‑nè yucù dàná, vàchi yucán sànì nsidayucun Dios iin xaan ndé coo‑ne, te yucán icúmí‑nê nìhì‑né ñà‑cutiacu‑nè iin mil ùì cientu ùnì dico quìvì.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Doco nì quesaha iá guerra ansivi. Ángel nani Miguel xì compañeru‑nè nduú iin ladu, te quisì cuahá mà xì compañeru‑si nduú inga ladu, te nì canàá stnahá‑si.
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 — ausente —
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 — ausente —
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Dandu nì tiacuì iá ana cáhàn fuerte ansivi, te dohó cachí‑nè:
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Doco mii‑né, nì cundee‑né nùù‑sí ñà‑nì ndacùcahan‑né mii‑yá nani Lelù Íì, divi mii‑yá nì xìtià nìì‑xí sàhà‑ndà. Ni cónì cáyùhí‑nè, nì cachi vate‑né nchícùn‑nèyà, vachi dispuestu nì sandoo‑ne cui‑nè, cónì cùhí ini‑nè vida xi‑ne.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 ’Pues vichi xiñuhu cudiì ini nsidaa ana ndoó ansivi, (vàchi sànì cùxio ñà‑malu). Doco nèhivì ndoó ñuhìví xì mar, ndahví‑nè, vàchi yucán sànì nasaà‑si, xídà cuàhà inì‑si, vàchi ináhá‑sî làcà iyuhu quìvì ndóo nùù‑sí (ñà‑quida‑sì ñà‑ndùá cuní‑si).
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Daaní, na sánì cundaà inì‑si ñà‑sànì ndiachi‑sí ñuhìví yohó nduá, dandu nì quesaha‑sí náâ‑si xi nècuàchì ñahà mà, divi nècuàchì nì tùinuù méè xi.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Dandu mii‑né, nì nìhìtáhvì‑né coo ndìxìn‑né nahi ndìxìn yanuni nahnú, te nì ndava‑ne cuàhàn‑nè yucù ndé coo dèhé‑nè. Yucán icúmí‑nê lugar (dèhé) xi‑ne ndé nìhì‑né ñà‑cutiacu‑nè ùnì cuìà dava, te ducán càcu‑ne nùù còò mà.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Doco yuhù còò mà nì cana cuàhà tècuìí nahi yùte, vàchi cuní‑si tnani nècuàchì ñahà mà;
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 doco nì chindee ñuhìví nècuàchìmà, vàchi nì nsìcà ñuhù nì ndèe nsihi tècuìí nì cana yuhù‑síma.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Ñàyùcàndùá, nì xìdà gà inì‑si sàhà nècuàchì mà, te nì quesaha‑sí xicánúú‑si nandúcú‑sî dava ga dèhe‑ne, vàchi, cuní‑si quida quini stná‑si xi nsidaa dèhe‑ne chívàha xi ley xi Dios, te nchícùn viì xì ñà‑ndùá cachí Jesucristu.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.