Apocalipse 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì xinì iin seña cahnú ansivi. Nì natùi iin nècuàchì ñahà. Tìxi sàhà‑né iá luna, te tnúù nihni ñà‑ndùá ndixí‑né, vàchi orá nduá, te dìnì‑né, ñuhá iin corona ndé itándiaa ùxìn ùì sìnsìví.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Meru sà‑ìtúú tùinuù méè xi‑ne, ñàyùcàndùá, ndáhì‑nè, vàchi nì quicuehè‑nè, cuàhàn cacu dèhe‑ne.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Te nì tùi inga seña nùù ansivi. Nì quecunu iin quisì cahnú cuàhá, caní‑si nahi còò nahnu‑guá, te cuahá laà‑si. Ùsà dìnì‑sí, te ùxìn nsiquì‑sí itá. Cada iin iin dìnì‑sí ñuhú sìcàté vico.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Te iá stná ndohò caní‑si, te xi ndohò‑símá nì cani‑sì cuàhà sìtnúù itándiaa ansivi, nì dàndiàchì‑ñásî nùù ñuhìví. Iin tantu sìtnúù mà nì ndiàchì nùù ñuhìví, te ùì tantu‑si nì ndòo ansivi. Dandu nì sàcuììn quisì mà nùù nècuàchì ñahà mà, ndiatú‑si tùinuù méè xi‑ne, vàchi cuní‑si caxì‑sívê na sánì cacu‑ve.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Dandu nì tùinuù‑vé, tiàa nduú‑vé, te nduú stná‑vè mii‑yá cuàhàn cusahnú nùù nsidanicuú ñuu, te mà cuáha‑ya quida ndevàha‑ne. Dandu (nì xinì) nì ndanchito‑ya dècuèndè ndé iá Dios nùù silla ndiaha xí‑yá.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Daaní, nècuàchì ñahà mà, nì xinudèhé‑nè yucù dàná, vàchi yucán sànì nsidayucun Dios iin xaan ndé coo‑ne, te yucán icúmí‑nê nìhì‑né ñà‑cutiacu‑nè iin mil ùì cientu ùnì dico quìvì.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Doco nì quesaha iá guerra ansivi. Ángel nani Miguel xì compañeru‑nè nduú iin ladu, te quisì cuahá mà xì compañeru‑si nduú inga ladu, te nì canàá stnahá‑si.
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 — ausente —
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 — ausente —
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Dandu nì tiacuì iá ana cáhàn fuerte ansivi, te dohó cachí‑nè:
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Doco mii‑né, nì cundee‑né nùù‑sí ñà‑nì ndacùcahan‑né mii‑yá nani Lelù Íì, divi mii‑yá nì xìtià nìì‑xí sàhà‑ndà. Ni cónì cáyùhí‑nè, nì cachi vate‑né nchícùn‑nèyà, vachi dispuestu nì sandoo‑ne cui‑nè, cónì cùhí ini‑nè vida xi‑ne.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 ’Pues vichi xiñuhu cudiì ini nsidaa ana ndoó ansivi, (vàchi sànì cùxio ñà‑malu). Doco nèhivì ndoó ñuhìví xì mar, ndahví‑nè, vàchi yucán sànì nasaà‑si, xídà cuàhà inì‑si, vàchi ináhá‑sî làcà iyuhu quìvì ndóo nùù‑sí (ñà‑quida‑sì ñà‑ndùá cuní‑si).
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Daaní, na sánì cundaà inì‑si ñà‑sànì ndiachi‑sí ñuhìví yohó nduá, dandu nì quesaha‑sí náâ‑si xi nècuàchì ñahà mà, divi nècuàchì nì tùinuù méè xi.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Dandu mii‑né, nì nìhìtáhvì‑né coo ndìxìn‑né nahi ndìxìn yanuni nahnú, te nì ndava‑ne cuàhàn‑nè yucù ndé coo dèhé‑nè. Yucán icúmí‑nê lugar (dèhé) xi‑ne ndé nìhì‑né ñà‑cutiacu‑nè ùnì cuìà dava, te ducán càcu‑ne nùù còò mà.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Doco yuhù còò mà nì cana cuàhà tècuìí nahi yùte, vàchi cuní‑si tnani nècuàchì ñahà mà;
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 doco nì chindee ñuhìví nècuàchìmà, vàchi nì nsìcà ñuhù nì ndèe nsihi tècuìí nì cana yuhù‑síma.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Ñàyùcàndùá, nì xìdà gà inì‑si sàhà nècuàchì mà, te nì quesaha‑sí xicánúú‑si nandúcú‑sî dava ga dèhe‑ne, vàchi, cuní‑si quida quini stná‑si xi nsidaa dèhe‑ne chívàha xi ley xi Dios, te nchícùn viì xì ñà‑ndùá cachí Jesucristu.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.