Apocalipse 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaní, nì xinì iin seña cahnú ansivi. Nì natùi iin nècuàchì ñahà. Tìxi sàhà‑né iá luna, te tnúù nihni ñà‑ndùá ndixí‑né, vàchi orá nduá, te dìnì‑né, ñuhá iin corona ndé itándiaa ùxìn ùì sìnsìví.
1 Viu-se grande sinal no céu, a saber, uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça,
2 Meru sà‑ìtúú tùinuù méè xi‑ne, ñàyùcàndùá, ndáhì‑nè, vàchi nì quicuehè‑nè, cuàhàn cacu dèhe‑ne.
2 que, achando-se grávida, grita com as dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Te nì tùi inga seña nùù ansivi. Nì quecunu iin quisì cahnú cuàhá, caní‑si nahi còò nahnu‑guá, te cuahá laà‑si. Ùsà dìnì‑sí, te ùxìn nsiquì‑sí itá. Cada iin iin dìnì‑sí ñuhú sìcàté vico.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças, dez chifres e, nas cabeças, sete diademas.
4 Te iá stná ndohò caní‑si, te xi ndohò‑símá nì cani‑sì cuàhà sìtnúù itándiaa ansivi, nì dàndiàchì‑ñásî nùù ñuhìví. Iin tantu sìtnúù mà nì ndiàchì nùù ñuhìví, te ùì tantu‑si nì ndòo ansivi. Dandu nì sàcuììn quisì mà nùù nècuàchì ñahà mà, ndiatú‑si tùinuù méè xi‑ne, vàchi cuní‑si caxì‑sívê na sánì cacu‑ve.
4 A sua cauda arrastava a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra; e o dragão se deteve em frente da mulher que estava para dar à luz, a fim de lhe devorar o filho quando nascesse.
5 Dandu nì tùinuù‑vé, tiàa nduú‑vé, te nduú stná‑vè mii‑yá cuàhàn cusahnú nùù nsidanicuú ñuu, te mà cuáha‑ya quida ndevàha‑ne. Dandu (nì xinì) nì ndanchito‑ya dècuèndè ndé iá Dios nùù silla ndiaha xí‑yá.
5 Nasceu-lhe, pois, um filho varão, que há de reger todas as nações com cetro de ferro. E o seu filho foi arrebatado para Deus até ao seu trono.
6 Daaní, nècuàchì ñahà mà, nì xinudèhé‑nè yucù dàná, vàchi yucán sànì nsidayucun Dios iin xaan ndé coo‑ne, te yucán icúmí‑nê nìhì‑né ñà‑cutiacu‑nè iin mil ùì cientu ùnì dico quìvì.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde lhe havia Deus preparado lugar para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Doco nì quesaha iá guerra ansivi. Ángel nani Miguel xì compañeru‑nè nduú iin ladu, te quisì cuahá mà xì compañeru‑si nduú inga ladu, te nì canàá stnahá‑si.
7 Houve peleja no céu. Miguel e os seus anjos pelejaram contra o dragão. Também pelejaram o dragão e seus anjos;
8 — ausente —
8 todavia, não prevaleceram; nem mais se achou no céu o lugar deles.
9 — ausente —
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo, sim, foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Dandu nì tiacuì iá ana cáhàn fuerte ansivi, te dohó cachí‑nè:
10 Então, ouvi grande voz do céu, proclamando: Agora, veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite, diante do nosso Deus.
11 Doco mii‑né, nì cundee‑né nùù‑sí ñà‑nì ndacùcahan‑né mii‑yá nani Lelù Íì, divi mii‑yá nì xìtià nìì‑xí sàhà‑ndà. Ni cónì cáyùhí‑nè, nì cachi vate‑né nchícùn‑nèyà, vachi dispuestu nì sandoo‑ne cui‑nè, cónì cùhí ini‑nè vida xi‑ne.
11 Eles, pois, o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo em face da morte, não amaram a própria vida.
12 ’Pues vichi xiñuhu cudiì ini nsidaa ana ndoó ansivi, (vàchi sànì cùxio ñà‑malu). Doco nèhivì ndoó ñuhìví xì mar, ndahví‑nè, vàchi yucán sànì nasaà‑si, xídà cuàhà inì‑si, vàchi ináhá‑sî làcà iyuhu quìvì ndóo nùù‑sí (ñà‑quida‑sì ñà‑ndùá cuní‑si).
12 Por isso, festejai, ó céus, e vós, os que neles habitais. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vós, cheio de grande cólera, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Daaní, na sánì cundaà inì‑si ñà‑sànì ndiachi‑sí ñuhìví yohó nduá, dandu nì quesaha‑sí náâ‑si xi nècuàchì ñahà mà, divi nècuàchì nì tùinuù méè xi.
13 Quando, pois, o dragão se viu atirado para a terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão;
14 Dandu mii‑né, nì nìhìtáhvì‑né coo ndìxìn‑né nahi ndìxìn yanuni nahnú, te nì ndava‑ne cuàhàn‑nè yucù ndé coo dèhé‑nè. Yucán icúmí‑nê lugar (dèhé) xi‑ne ndé nìhì‑né ñà‑cutiacu‑nè ùnì cuìà dava, te ducán càcu‑ne nùù còò mà.
14 e foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse até ao deserto, ao seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Doco yuhù còò mà nì cana cuàhà tècuìí nahi yùte, vàchi cuní‑si tnani nècuàchì ñahà mà;
15 Então, a serpente arrojou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, a fim de fazer com que ela fosse arrebatada pelo rio.
16 doco nì chindee ñuhìví nècuàchìmà, vàchi nì nsìcà ñuhù nì ndèe nsihi tècuìí nì cana yuhù‑síma.
16 A terra, porém, socorreu a mulher; e a terra abriu a boca e engoliu o rio que o dragão tinha arrojado de sua boca.
17 Ñàyùcàndùá, nì xìdà gà inì‑si sàhà nècuàchì mà, te nì quesaha‑sí xicánúú‑si nandúcú‑sî dava ga dèhe‑ne, vàchi, cuní‑si quida quini stná‑si xi nsidaa dèhe‑ne chívàha xi ley xi Dios, te nchícùn viì xì ñà‑ndùá cachí Jesucristu.
17 Irou-se o dragão contra a mulher e foi pelejar com os restantes da sua descendência, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus; e se pôs em pé sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.