Apocalipse 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, nì sàha‑ya yùhù iin vara caní nahi metro, te nì cachi‑yà xìˊ:
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Doco patiu yàtà veheñùhu màsà chítácùhá‑nî, vàchi icúmí ndòamà ndahà tiàa inga raza. Tiàa ma, icúmí‑tê cundoo‑tè nsidanicuú gá lugar ñuu ìì, te quida quini‑tè xì nèhivì yucán. Ùì dico ùì (42) yòò cunduu tiempu caquida‑tè ducán.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Doco yucán cuàhàn cundoo stná ùì nèhivì‑xí icúmí nìhìtáhvì càhàn cuenta xi. Iin mil ùì cientu ùnì dico quìvì icúmí‑nê càhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón xi. Te sìcoto cundixi‑ne, sìcoto tnuu cundua ―nì cachi‑yà.
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Cunaha‑ní, mii‑yá nduú‑yá Stoho nsidaa ñuu iá ñuhìví. Te frente silla ndé iá‑yà (ansivi) itá ùì nù‑olivu, xì ùì candeleru. Pues na quidá nsidaa ñà‑jaàn nùù‑yá gloria, ducán quidá stná ùì nèhivì cáhàn cuenta xi‑ya (ñuu mà).
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Te nú xiní ùhì iin tiàa xi‑né, te cuní‑te quida quini‑tè xì‑né, dandu cuàhàn cana ñuhu yuhù‑né coco‑tè. Te ducán icúmí cuu xi nsidaa ana cuní quida quini xi‑né.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Te ndahà stná ùì nècuàchìmà icúmí ndòo poder ñà‑cadi xì dàvì ñà‑màsà cuun ni‑iin dàvì inii tiempu cáhàn‑nè cuenta xi Dios. Te icúmí‑nê dandacú stná‑nè nùù tècuìí ñà‑nanduu‑tè nìì, te nú cuní‑nè, vàtùni dandohó stná‑nè nèhivì nsidanuu clase tnùndoho, según nadaa xichi cuní‑nè.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Daaní, nú sànì nsihi tiempu cáhàn‑nè xì nèhivì cuenta xi Dios, dandu icúmí‑nê cui‑nè, vàchi iá iin quisì dàná inácáá ini yavi cùnú sàstnùhù yùcán, te icúmí quisì ma nana‑sì quee‑sì, nàá‑si xi ndúì nèhivì cáhàn cuenta xi Dios mà, te icúmí‑sî cundee‑sí nùù‑né, dandu cui‑nè.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Te yucán mahì calle ñuu ndé nì xìhì Stoho‑ndà Señor nchìca cruz, yucán icúmí nsìi ma cuitànduhù‑né. Te divi ñuu mà, Sodoma cachí stná‑nè xán, te Egipto cachí stná‑nè xán, (vàchi malu gà modo xi nèhivì ndoó yucán).
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Pues, ñuu yucán cuitànduhù nsìi ma, te cundehè cuàhà nèhivì‑né, nèhivì cuàhà raza ndoó cuàhà ñuu, te cuàhà dàhàn cáhàn‑nè. Ùnì quìvì dava cuitànduhù nècuàchìmà yucán, ni mà cuáha nèhivì cundùxin‑ne.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Al contrario, cuàhàn‑nè cudiì ini‑nè ñà‑sànì xìhì nsìi ma. Cuàhàn‑nè quida‑ne vicò, te dacútâhvì stnahá‑né iñàha, te cudiì ini‑nè, vàchi còò gá ndúì nècuàchì sàhnú nì sacahàn cuenta xi Dios, vàchi antes cuàhà gá nì ndoho‑ne nì quida nècuàchìmà.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Daaní, nú sànì yàha ùnì quìvì dava, dandu icúmí nsìi ma natiacu‑nè quida Dios, te ndacuìta‑ne. Ñàyùcàndùá, yáha ga icúmí yùhí nsidaa nèhivì cundehè xì‑né.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Dandu icúmí tiacu tàchì ana cáhàn ansivi, te dohó cachi‑yà:
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Dandu divi hora mà, ndee gá icúmí tnàa ñuhìví. Nùù cada ùxìn vehe itánduhù ñuu mà, icúmí caà ian. Te icúmí cui ùsà mil nèhivì sàhà‑ñá icúmí tnàa guá ducán. Dandu nèhivì dava ga, cuàhà gá yùhí‑nè, te nacuni‑nè cahnú gá poder xi mii‑yá iá ansivi.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Pues, ñà‑jaàn nduú tnùndoho cahnú ñà‑úì. Doco cumánì gá ñà‑únì, te sà‑ìtúú vàxa.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Daaní, ángel ùsà, nì sivi‑nè corneta xi‑ne. Te nì inini ndee cána cuàhà‑né ansivi, cachí‑nè:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Dandu òcò cùmì nècuàchì sàhnú ndoó nùù Dios dìquì silla vico, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá, te nì cahvi‑néyà,
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 cachí‑nè:
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Mii‑né, nì xìdà ini‑nè, doco sànì sàà quìvì nachitacùhá‑nînè castigu xi‑ne. Te sànì sàà stná tiempu nsidandaà‑ní sàhà nècuàchì nduú nsìi. Te vichi icúmí cundiatú stná anima nsidaa ana xinúcuáchí nùù‑ní, nacua nècuàchì cáhàn cuenta xi‑ní, te ducán stná nsidaa gá ana xínduu nèhivì xí‑nî, divi ana cahvi xi‑ní, a ducán nduú‑né nèhivì ùún, ò nèhivì chicá nì nìhì chuun nùù‑ní. Doco nèhivì nì quida quini xi ñuhìví, còó, vàchi icúmí‑nî dandáñúhú‑nînè, nì cachi nècuàchì sàhnùmà.
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Daaní, nì nuna veheñùhu ìì xí Dios ansivi, te nì xinì ini veheñùhu ma iá caja ìì ndé inácáá palabra nì cachi‑yà na ní ndòo sahnú‑yá xì nèhivì xí‑yá sànaha. Dandu yáha ga nì tàsa, te nì tiacu cahá fuerte; te ndee gá nì càhàn stná dàvì, te nì tnàa. Te nì còyo stná iin.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.