Apocalipse 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì sàha‑ya yùhù iin vara caní nahi metro, te nì cachi‑yà xìˊ:
1 Depois disso recebi uma régua de medir, parecida com um caniço, e me disseram: — Levante-se, tire as medidas do Templo de Deus e do altar e conte as pessoas que estão adorando no Templo.
2 Doco patiu yàtà veheñùhu màsà chítácùhá‑nî, vàchi icúmí ndòamà ndahà tiàa inga raza. Tiàa ma, icúmí‑tê cundoo‑tè nsidanicuú gá lugar ñuu ìì, te quida quini‑tè xì nèhivì yucán. Ùì dico ùì (42) yòò cunduu tiempu caquida‑tè ducán.
2 Porém não tire as medidas do pátio exterior do Templo, pois esse pátio foi dado aos pagãos, que pisarão a Cidade Santa durante quarenta e dois meses .
3 Doco yucán cuàhàn cundoo stná ùì nèhivì‑xí icúmí nìhìtáhvì càhàn cuenta xi. Iin mil ùì cientu ùnì dico quìvì icúmí‑nê càhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón xi. Te sìcoto cundixi‑ne, sìcoto tnuu cundua ―nì cachi‑yà.
3 Eu enviarei as minhas duas testemunhas, vestidas com roupa feita de pano grosseiro, e elas anunciarão a mensagem de Deus durante mil duzentos e sessenta dias.
4 Cunaha‑ní, mii‑yá nduú‑yá Stoho nsidaa ñuu iá ñuhìví. Te frente silla ndé iá‑yà (ansivi) itá ùì nù‑olivu, xì ùì candeleru. Pues na quidá nsidaa ñà‑jaàn nùù‑yá gloria, ducán quidá stná ùì nèhivì cáhàn cuenta xi‑ya (ñuu mà).
4 As duas testemunhas são as duas oliveiras e os dois candelabros que estão em pé diante do Senhor do mundo inteiro.
5 Te nú xiní ùhì iin tiàa xi‑né, te cuní‑te quida quini‑tè xì‑né, dandu cuàhàn cana ñuhu yuhù‑né coco‑tè. Te ducán icúmí cuu xi nsidaa ana cuní quida quini xi‑né.
5 Se os seus inimigos tentam maltratá-las, sai fogo da boca dessas duas testemunhas e acaba com eles. Assim, quem quiser maltratá-las precisa ser morto.
6 Te ndahà stná ùì nècuàchìmà icúmí ndòo poder ñà‑cadi xì dàvì ñà‑màsà cuun ni‑iin dàvì inii tiempu cáhàn‑nè cuenta xi Dios. Te icúmí‑nê dandacú stná‑nè nùù tècuìí ñà‑nanduu‑tè nìì, te nú cuní‑nè, vàtùni dandohó stná‑nè nèhivì nsidanuu clase tnùndoho, según nadaa xichi cuní‑nè.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu a fim de que não chova durante o tempo em que anunciam a mensagem de Deus. Têm autoridade também sobre as águas para que virem sangue. Têm autoridade ainda para ferir a terra com todo tipo de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Daaní, nú sànì nsihi tiempu cáhàn‑nè xì nèhivì cuenta xi Dios, dandu icúmí‑nê cui‑nè, vàchi iá iin quisì dàná inácáá ini yavi cùnú sàstnùhù yùcán, te icúmí quisì ma nana‑sì quee‑sì, nàá‑si xi ndúì nèhivì cáhàn cuenta xi Dios mà, te icúmí‑sî cundee‑sí nùù‑né, dandu cui‑nè.
7 Quando as duas testemunhas acabarem de anunciar a sua mensagem, o monstro que vem do abismo lutará contra elas. Ele vencerá e as matará,
8 Te yucán mahì calle ñuu ndé nì xìhì Stoho‑ndà Señor nchìca cruz, yucán icúmí nsìi ma cuitànduhù‑né. Te divi ñuu mà, Sodoma cachí stná‑nè xán, te Egipto cachí stná‑nè xán, (vàchi malu gà modo xi nèhivì ndoó yucán).
8 e os seus corpos ficarão na rua principal da grande cidade onde o Senhor delas foi crucificado. O nome simbólico daquela cidade é Sodoma ou Egito.
9 Pues, ñuu yucán cuitànduhù nsìi ma, te cundehè cuàhà nèhivì‑né, nèhivì cuàhà raza ndoó cuàhà ñuu, te cuàhà dàhàn cáhàn‑nè. Ùnì quìvì dava cuitànduhù nècuàchìmà yucán, ni mà cuáha nèhivì cundùxin‑ne.
9 Durante três dias e meio, os povos de todas as nações, tribos, línguas e raças olharão para esses dois corpos e não deixarão que sejam sepultados.
10 Al contrario, cuàhàn‑nè cudiì ini‑nè ñà‑sànì xìhì nsìi ma. Cuàhàn‑nè quida‑ne vicò, te dacútâhvì stnahá‑né iñàha, te cudiì ini‑nè, vàchi còò gá ndúì nècuàchì sàhnú nì sacahàn cuenta xi Dios, vàchi antes cuàhà gá nì ndoho‑ne nì quida nècuàchìmà.
10 Os povos da terra ficarão felizes com a morte dessas duas testemunhas. Vão comemorar e mandar presentes uns aos outros porque esses dois profetas trouxeram muito sofrimento para a humanidade.
11 Daaní, nú sànì yàha ùnì quìvì dava, dandu icúmí nsìi ma natiacu‑nè quida Dios, te ndacuìta‑ne. Ñàyùcàndùá, yáha ga icúmí yùhí nsidaa nèhivì cundehè xì‑né.
11 Mas depois desses três dias e meio um sopro de vida veio de Deus e entrou neles, e eles se levantaram. E todas as pessoas que os viram ficaram com um medo terrível.
12 Dandu icúmí tiacu tàchì ana cáhàn ansivi, te dohó cachi‑yà:
12 Aí os dois profetas ouviram uma voz forte, que vinha do céu e lhes dizia: — Subam aqui! Enquanto os seus inimigos olhavam, os dois profetas subiram ao céu numa nuvem.
13 Dandu divi hora mà, ndee gá icúmí tnàa ñuhìví. Nùù cada ùxìn vehe itánduhù ñuu mà, icúmí caà ian. Te icúmí cui ùsà mil nèhivì sàhà‑ñá icúmí tnàa guá ducán. Dandu nèhivì dava ga, cuàhà gá yùhí‑nè, te nacuni‑nè cahnú gá poder xi mii‑yá iá ansivi.
13 Naquele momento houve um violento terremoto. A décima parte da cidade foi destruída, e morreram sete mil pessoas. As outras ficaram com muito medo e louvaram a grandeza do Deus do céu.
14 Pues, ñà‑jaàn nduú tnùndoho cahnú ñà‑úì. Doco cumánì gá ñà‑únì, te sà‑ìtúú vàxa.
14 O segundo “ai” já passou. Mas olhem! O terceiro “ai” virá logo.
15 Daaní, ángel ùsà, nì sivi‑nè corneta xi‑ne. Te nì inini ndee cána cuàhà‑né ansivi, cachí‑nè:
15 Então o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu vozes fortes, que diziam: — O poder para governar o mundo pertence agora a Deus, que é o Senhor nosso, e ao
16 Dandu òcò cùmì nècuàchì sàhnú ndoó nùù Dios dìquì silla vico, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá, te nì cahvi‑néyà,
16 Aí os vinte e quatro líderes, que estavam sentados nos seus tronos diante de Deus, ajoelharam-se, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
17 cachí‑nè:
17 dizendo: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras! Nós te damos graças porque tu tens usado o teu grande poder e começaste a reinar.
18 Mii‑né, nì xìdà ini‑nè, doco sànì sàà quìvì nachitacùhá‑nînè castigu xi‑ne. Te sànì sàà stná tiempu nsidandaà‑ní sàhà nècuàchì nduú nsìi. Te vichi icúmí cundiatú stná anima nsidaa ana xinúcuáchí nùù‑ní, nacua nècuàchì cáhàn cuenta xi‑ní, te ducán stná nsidaa gá ana xínduu nèhivì xí‑nî, divi ana cahvi xi‑ní, a ducán nduú‑né nèhivì ùún, ò nèhivì chicá nì nìhì chuun nùù‑ní. Doco nèhivì nì quida quini xi ñuhìví, còó, vàchi icúmí‑nî dandáñúhú‑nînè, nì cachi nècuàchì sàhnùmà.
18 Os pagãos estão muito furiosos porque já chegou o momento de mostrares a tua e a hora de os mortos serem julgados. Chegou o momento de recompensares os teus e todo o teu povo, e todos os que te tanto os importantes como os humildes. Chegou o momento de destruíres os que matam pessoas na terra!
19 Daaní, nì nuna veheñùhu ìì xí Dios ansivi, te nì xinì ini veheñùhu ma iá caja ìì ndé inácáá palabra nì cachi‑yà na ní ndòo sahnú‑yá xì nèhivì xí‑yá sànaha. Dandu yáha ga nì tàsa, te nì tiacu cahá fuerte; te ndee gá nì càhàn stná dàvì, te nì tnàa. Te nì còyo stná iin.
19 Então se abriu o templo de Deus, que está no céu, e a arca da aliança foi vista lá dentro. E houve relâmpagos, estrondos, trovões, um terremoto e uma forte chuva de pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.