Apocalipse 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, nì sàha‑ya yùhù iin vara caní nahi metro, te nì cachi‑yà xìˊ:
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: — Levante-se e vá medir o santuário de Deus, o altar, e os que adoram no santuário.
2 Doco patiu yàtà veheñùhu màsà chítácùhá‑nî, vàchi icúmí ndòamà ndahà tiàa inga raza. Tiàa ma, icúmí‑tê cundoo‑tè nsidanicuú gá lugar ñuu ìì, te quida quini‑tè xì nèhivì yucán. Ùì dico ùì (42) yòò cunduu tiempu caquida‑tè ducán.
2 Mas deixe de lado o átrio exterior do santuário e não o meça, porque esse átrio foi dado aos gentios, que, por quarenta e dois meses, pisarão a cidade santa.
3 Doco yucán cuàhàn cundoo stná ùì nèhivì‑xí icúmí nìhìtáhvì càhàn cuenta xi. Iin mil ùì cientu ùnì dico quìvì icúmí‑nê càhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón xi. Te sìcoto cundixi‑ne, sìcoto tnuu cundua ―nì cachi‑yà.
3 Darei autoridade às minhas duas testemunhas para que profetizem durante mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Cunaha‑ní, mii‑yá nduú‑yá Stoho nsidaa ñuu iá ñuhìví. Te frente silla ndé iá‑yà (ansivi) itá ùì nù‑olivu, xì ùì candeleru. Pues na quidá nsidaa ñà‑jaàn nùù‑yá gloria, ducán quidá stná ùì nèhivì cáhàn cuenta xi‑ya (ñuu mà).
4 São estas as duas oliveiras e os dois candelabros que estão em pé diante do Senhor da terra.
5 Te nú xiní ùhì iin tiàa xi‑né, te cuní‑te quida quini‑tè xì‑né, dandu cuàhàn cana ñuhu yuhù‑né coco‑tè. Te ducán icúmí cuu xi nsidaa ana cuní quida quini xi‑né.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, da boca dessas testemunhas sai fogo e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente deve morrer.
6 Te ndahà stná ùì nècuàchìmà icúmí ndòo poder ñà‑cadi xì dàvì ñà‑màsà cuun ni‑iin dàvì inii tiempu cáhàn‑nè cuenta xi Dios. Te icúmí‑nê dandacú stná‑nè nùù tècuìí ñà‑nanduu‑tè nìì, te nú cuní‑nè, vàtùni dandohó stná‑nè nèhivì nsidanuu clase tnùndoho, según nadaa xichi cuní‑nè.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para transformá-las em sangue, bem como para ferir a terra com todo tipo de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Daaní, nú sànì nsihi tiempu cáhàn‑nè xì nèhivì cuenta xi Dios, dandu icúmí‑nê cui‑nè, vàchi iá iin quisì dàná inácáá ini yavi cùnú sàstnùhù yùcán, te icúmí quisì ma nana‑sì quee‑sì, nàá‑si xi ndúì nèhivì cáhàn cuenta xi Dios mà, te icúmí‑sî cundee‑sí nùù‑né, dandu cui‑nè.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo fará guerra contra elas; a besta vencerá e matará as testemunhas.
8 Te yucán mahì calle ñuu ndé nì xìhì Stoho‑ndà Señor nchìca cruz, yucán icúmí nsìi ma cuitànduhù‑né. Te divi ñuu mà, Sodoma cachí stná‑nè xán, te Egipto cachí stná‑nè xán, (vàchi malu gà modo xi nèhivì ndoó yucán).
8 E os seus cadáveres ficarão estirados na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Pues, ñuu yucán cuitànduhù nsìi ma, te cundehè cuàhà nèhivì‑né, nèhivì cuàhà raza ndoó cuàhà ñuu, te cuàhà dàhàn cáhàn‑nè. Ùnì quìvì dava cuitànduhù nècuàchìmà yucán, ni mà cuáha nèhivì cundùxin‑ne.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplarão os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitirão que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Al contrario, cuàhàn‑nè cudiì ini‑nè ñà‑sànì xìhì nsìi ma. Cuàhàn‑nè quida‑ne vicò, te dacútâhvì stnahá‑né iñàha, te cudiì ini‑nè, vàchi còò gá ndúì nècuàchì sàhnú nì sacahàn cuenta xi Dios, vàchi antes cuàhà gá nì ndoho‑ne nì quida nècuàchìmà.
10 Os que habitam sobre a terra se alegrarão por causa da morte dessas duas testemunhas, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Daaní, nú sànì yàha ùnì quìvì dava, dandu icúmí nsìi ma natiacu‑nè quida Dios, te ndacuìta‑ne. Ñàyùcàndùá, yáha ga icúmí yùhí nsidaa nèhivì cundehè xì‑né.
11 Mas, depois dos três dias e meio, entrou neles um espírito de vida vindo da parte de Deus, e eles se ergueram sobre os pés, e aqueles que os viram ficaram com muito medo.
12 Dandu icúmí tiacu tàchì ana cáhàn ansivi, te dohó cachi‑yà:
12 E as duas testemunhas ouviram uma voz forte vinda do céu, dizendo-lhes: — Subam para cá. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Dandu divi hora mà, ndee gá icúmí tnàa ñuhìví. Nùù cada ùxìn vehe itánduhù ñuu mà, icúmí caà ian. Te icúmí cui ùsà mil nèhivì sàhà‑ñá icúmí tnàa guá ducán. Dandu nèhivì dava ga, cuàhà gá yùhí‑nè, te nacuni‑nè cahnú gá poder xi mii‑yá iá ansivi.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade. Nesse terremoto, morreram sete mil pessoas. As outras pessoas ficaram aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 Pues, ñà‑jaàn nduú tnùndoho cahnú ñà‑úì. Doco cumánì gá ñà‑únì, te sà‑ìtúú vàxa.
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Daaní, ángel ùsà, nì sivi‑nè corneta xi‑ne. Te nì inini ndee cána cuàhà‑né ansivi, cachí‑nè:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu vozes fortes, dizendo: “O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.”
16 Dandu òcò cùmì nècuàchì sàhnú ndoó nùù Dios dìquì silla vico, nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá, te nì cahvi‑néyà,
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 cachí‑nè:
17 dizendo: “Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 Mii‑né, nì xìdà ini‑nè, doco sànì sàà quìvì nachitacùhá‑nînè castigu xi‑ne. Te sànì sàà stná tiempu nsidandaà‑ní sàhà nècuàchì nduú nsìi. Te vichi icúmí cundiatú stná anima nsidaa ana xinúcuáchí nùù‑ní, nacua nècuàchì cáhàn cuenta xi‑ní, te ducán stná nsidaa gá ana xínduu nèhivì xí‑nî, divi ana cahvi xi‑ní, a ducán nduú‑né nèhivì ùún, ò nèhivì chicá nì nìhì chuun nùù‑ní. Doco nèhivì nì quida quini xi ñuhìví, còó, vàchi icúmí‑nî dandáñúhú‑nînè, nì cachi nècuàchì sàhnùmà.
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.”
19 Daaní, nì nuna veheñùhu ìì xí Dios ansivi, te nì xinì ini veheñùhu ma iá caja ìì ndé inácáá palabra nì cachi‑yà na ní ndòo sahnú‑yá xì nèhivì xí‑yá sànaha. Dandu yáha ga nì tàsa, te nì tiacu cahá fuerte; te ndee gá nì càhàn stná dàvì, te nì tnàa. Te nì còyo stná iin.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da sua aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e forte chuva de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.