2 Coríntios 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Vichi còò necesidad cachi guè xì‑nsiá sàhà ñà‑ndùá datacá‑nsià sàhà nèhivì xí Dios,
1 No tocante à ministração aos santos, é supérfluo para mim escrever-vos;
2 vàchi ináhî iá cuàhà voluntad xi‑nsia, te ducán sànì cachi stnáì xì nècuàchì ladu Macedonia yohó. Vàchi cudíì inì nacani xì‑né nansa quidá‑nsiá ladu Acaya jaàn, dècuèndè agua sàndòó‑nsiá dispuestu chindee‑nsiá, cachíˋ xì‑né. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá stná nècuàchì ladu yohó sànì ndudiì stná ini‑nè (cuàha‑ne).
2 porque eu conheço a presteza de vossa mente, da qual me glorio de vós para com os da Macedônia; que a Acaia estava pronta há um ano; e o vosso zelo tem estimulado a muitos.
3 Doco de todos modos, cuàhìn techuín iin ùì ñani‑ndà sàà ndé ndoó‑nsiá (ñà‑chindee‑né) mii‑nsiá datacá nsihi‑nsia ñà‑ndùá cuàhàn‑nsià cuàha‑nsia. Dandu cunahà claru ñà‑ndácuisì nduá nì cachì (xì nècuàchì ladu yohó), màdì tnùhu, vàchi icúmí coo ndisa cooperación xi‑nsia.
3 Mas eu enviei os irmãos, para que a nossa glória em vós, não seja vã nesta parte; para que, como eu disse, possais estar prontos,
4 Vàchi cahví xì‑nsiá ñà‑coo listu nsidaámà, vàchi nú sànì sàà‑nsì después, te tàñáha ga cuacatnahá, dandu cucahan núù‑nsí, yùhù xì stná nècuàchì Macedonia cutnáhâ xí. Te mii stná‑nsià, vihini cucahan núù‑nsiá, nú coá.
4 para que não aconteça que, se os macedônios vierem comigo, e vos acharem despreparados, nós (para não dizermos vós), não fôssemos envergonhados nesta mesma glória confiante.
5 Ñàyùcàndùá, nì nacani inì, chicá vàha càhìn xì iin ùì ñani‑ndà yohó ñà‑codònùù‑né sàà‑nè chindee‑né mii‑nsiá cuacatnahá ñà‑ndùá nì cachi‑nsià antes mà. Dandísá, coo listúà, te cundua na iin tnùmanì ndiaha nì sàhatahvì‑nsiá, màdìá nahi dìhùn nì tavà‑nsí nùù‑nsiá.
5 Portanto, julguei necessário exortar os irmãos, para que eles fossem ter convosco, e preparassem de antemão a vossa liberalidade, da qual fostes informados antes, para que esteja pronta como uma questão de generosidade e não de avareza.
6 Cuníˋ nsinuu inì‑nsia palabra yohó: nú iyuhu chihi‑nda, dandu iyuhu cosecha nachivàha‑nda; doco nú chihi cuahà‑ndà, dandu cahnú coo stná cosecha xi‑nda.
6 Mas digo isto: O que semeia com moderação, também colherá com moderação; e o que semeia em abundância, em abundância também ceifará.
7 Cada iin iin‑nda según cudíì ini‑ndà, ducan xiñuhu cuàhatahvì‑ndà; nú có‑cùní ndisa‑nda quida‑nda cooperar, dandu còò necesidad cuàha‑nda; màdì fuerza nduá. Vàchi Dios, cuàhà gá cudíì ini‑yà nú iá vàha voluntad xi‑nda cuàhatahvì‑ndà iñàha.
7 Cada homem dê conforme propôs no seu coração, não com má vontade ou por necessidade; porque Deus ama um alegre doador.
8 Te vàtùni quida stná‑yà cuàhà gracia sàhà‑ndà, te nìhì‑ndà nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑ndà. Ni‑iñàha mà‑quídá falta nùù‑ndà, dandu vàtùni quida stná‑ndà nsidanicuú clase obra vàha.
8 E Deus é capaz de fazer toda a graça abundar em vós, para que vós, tendo sempre toda a suficiência em todas as coisas, abundeis em todo bom trabalho;
9 Vàchi dohó cachí stná nùù tutu ìì:
9 (conforme está escrito: Ele espalhou, deu aos pobres; a sua justiça permanece para sempre.
10 Divi Dios nduú ana sáha xi‑nda ñà‑ndùá chihi‑nda, xì ñà‑ndùá xixí stná‑ndà. Ñàyùcàndùá, icúmí‑yâ cuàha stná‑yàndó nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu sàhà‑ñá (quida‑nda obra), dandu quee cuahà stná (ñà‑vàha nùù‑ndà). Vàchi nahi tata chihi‑nda, ducán nduú biene xi‑nda, te nahi cosecha nduú stná obra quida‑ndama.
10 Ora, aquele que ministra a semente ao que semeia, também ministre o pão para o alimento, e multiplique a vossa sementeira, e aumente os frutos da vossa justiça);
11 Ñàyùcàndùá, nú sànì nducuahà ñà‑ndùá icúmí‑ndá, dandu chicá más cui dacútâhvì stnahá stná‑ndà. Te divi sàhà tnùmanì cuàhàn‑nsì dasàn‑nsímà icúmí cuàhà nèhivì naquimanì‑né Dios.
11 sendo enriquecidos em todas as coisas para toda a generosidade, a qual faz através de nós ação de graças a Deus.
12 Vàchi na chindéé‑ndá ñanìtnaha‑nda ducán, (cuàhà gá quidá), màdì sàhà cuisì necesidad xi‑ne chindéâ; còó, vàchi cuàhà gá stná nèhivì icúmí naquimanì ndiaha xi‑yá sàhà obra mà.
12 Porque a administração deste serviço, não só supre as necessidades dos santos, mas é abundante também em muitas ações de graças a Deus;
13 Vàchi nú sànì xini‑nè nansa nì chindee‑nsiánè, dandu icúmí‑nê ndenihi cahnú‑néyà sàhà‑nsiá ñà‑sànì xini‑nè ñà‑ndáà ndùá, nchícùn viì‑nsiá razón ndiaha xí Cristu nacua cachí‑nsià. Te icúmí stná‑nè naquimanì‑néyà sàhà ayuda nì sàha‑nsianè, xì sàhà stná nsidaa ayuda sáha‑nsia ndéni nèhivì ní cui.
13 pois, pela experiência desta ministração, eles glorificam a Deus pela vossa submissão ao evangelho de Cristo, e pela vossa distribuição liberal para com eles e para com todos os homens;
14 Ñàyùcàndùá, mànì gá icúmí‑nê cunihnu ini‑nè sàhà‑nsiá, te càcàn tàhvì stná‑nè sàhà‑nsiá nùù‑yá ñà‑nì xini‑nè cuàhà gá gracia quidá‑yá sàhà‑nsiá.
14 e pela sua oração por vós, ansiando por vós, por causa da superior graça de Deus em vós.
15 Te vichi, ¡ansivéhé cahnú‑yá sàhà tnùmanì ndiaha xí‑yá nì sàhatahvì‑yándô, (divi Dèhemanì‑yá)! Ni mà cúí sàà‑ndà naquimanì‑ndàyá nacua ndiá ìcà‑ndà.
15 Graças a Deus por seu dom inefável.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.