2 Coríntios 9

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vichi còò necesidad cachi guè xì‑nsiá sàhà ñà‑ndùá datacá‑nsià sàhà nèhivì xí Dios,
1 Quanto à administração que se faz a favor dos santos, não necessito escrever-vos,
2 vàchi ináhî iá cuàhà voluntad xi‑nsia, te ducán sànì cachi stnáì xì nècuàchì ladu Macedonia yohó. Vàchi cudíì inì nacani xì‑né nansa quidá‑nsiá ladu Acaya jaàn, dècuèndè agua sàndòó‑nsiá dispuestu chindee‑nsiá, cachíˋ xì‑né. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá stná nècuàchì ladu yohó sànì ndudiì stná ini‑nè (cuàha‑ne).
2 porque bem sei a prontidão do vosso ânimo, da qual me glorio de vós, para com os macedônios, que a Acaia está pronta desde o ano passado, e o vosso zelo tem estimulado muitos.
3 Doco de todos modos, cuàhìn techuín iin ùì ñani‑ndà sàà ndé ndoó‑nsiá (ñà‑chindee‑né) mii‑nsiá datacá nsihi‑nsia ñà‑ndùá cuàhàn‑nsià cuàha‑nsia. Dandu cunahà claru ñà‑ndácuisì nduá nì cachì (xì nècuàchì ladu yohó), màdì tnùhu, vàchi icúmí coo ndisa cooperación xi‑nsia.
3 Mas enviei estes irmãos, para que a nossa glória, acerca de vós, não seja vã nessa parte; para que (como já disse) possais estar prontos,
4 Vàchi cahví xì‑nsiá ñà‑coo listu nsidaámà, vàchi nú sànì sàà‑nsì después, te tàñáha ga cuacatnahá, dandu cucahan núù‑nsí, yùhù xì stná nècuàchì Macedonia cutnáhâ xí. Te mii stná‑nsià, vihini cucahan núù‑nsiá, nú coá.
4 a fim de, se acaso os macedônios vierem comigo e vos acharem desapercebidos, não nos envergonharmos nós (para não dizermos, vós) deste firme fundamento de glória.
5 Ñàyùcàndùá, nì nacani inì, chicá vàha càhìn xì iin ùì ñani‑ndà yohó ñà‑codònùù‑né sàà‑nè chindee‑né mii‑nsiá cuacatnahá ñà‑ndùá nì cachi‑nsià antes mà. Dandísá, coo listúà, te cundua na iin tnùmanì ndiaha nì sàhatahvì‑nsiá, màdìá nahi dìhùn nì tavà‑nsí nùù‑nsiá.
5 Portanto, tive por coisa necessária exortar estes irmãos, para que, primeiro, fossem ter convosco e preparassem de antemão a vossa bênção já antes anunciada, para que esteja pronta como bênção e não como avareza.
6 Cuníˋ nsinuu inì‑nsia palabra yohó: nú iyuhu chihi‑nda, dandu iyuhu cosecha nachivàha‑nda; doco nú chihi cuahà‑ndà, dandu cahnú coo stná cosecha xi‑nda.
6 E digo isto: Que o que semeia pouco pouco também ceifará; e o que semeia em abundância em abundância também ceifará.
7 Cada iin iin‑nda según cudíì ini‑ndà, ducan xiñuhu cuàhatahvì‑ndà; nú có‑cùní ndisa‑nda quida‑nda cooperar, dandu còò necesidad cuàha‑nda; màdì fuerza nduá. Vàchi Dios, cuàhà gá cudíì ini‑yà nú iá vàha voluntad xi‑nda cuàhatahvì‑ndà iñàha.
7 Cada um contribua segundo propôs no seu coração, não com tristeza ou por necessidade; porque Deus ama ao que dá com alegria.
8 Te vàtùni quida stná‑yà cuàhà gracia sàhà‑ndà, te nìhì‑ndà nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑ndà. Ni‑iñàha mà‑quídá falta nùù‑ndà, dandu vàtùni quida stná‑ndà nsidanicuú clase obra vàha.
8 E Deus é poderoso para tornar abundante em vós toda graça, a fim de que, tendo sempre, em tudo, toda suficiência, superabundeis em toda boa obra,
9 Vàchi dohó cachí stná nùù tutu ìì:
9 conforme está escrito: Espalhou, deu aos pobres, a sua justiça permanece para sempre.
10 Divi Dios nduú ana sáha xi‑nda ñà‑ndùá chihi‑nda, xì ñà‑ndùá xixí stná‑ndà. Ñàyùcàndùá, icúmí‑yâ cuàha stná‑yàndó nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu sàhà‑ñá (quida‑nda obra), dandu quee cuahà stná (ñà‑vàha nùù‑ndà). Vàchi nahi tata chihi‑nda, ducán nduú biene xi‑nda, te nahi cosecha nduú stná obra quida‑ndama.
10 Ora, aquele que dá a semente ao que semeia e pão para comer também multiplicará a vossa sementeira e aumentará os frutos da vossa justiça;
11 Ñàyùcàndùá, nú sànì nducuahà ñà‑ndùá icúmí‑ndá, dandu chicá más cui dacútâhvì stnahá stná‑ndà. Te divi sàhà tnùmanì cuàhàn‑nsì dasàn‑nsímà icúmí cuàhà nèhivì naquimanì‑né Dios.
11 para que em tudo enriqueçais para toda a beneficência, a qual faz que por nós se deem graças a Deus.
12 Vàchi na chindéé‑ndá ñanìtnaha‑nda ducán, (cuàhà gá quidá), màdì sàhà cuisì necesidad xi‑ne chindéâ; còó, vàchi cuàhà gá stná nèhivì icúmí naquimanì ndiaha xi‑yá sàhà obra mà.
12 Porque a administração desse serviço não só supre as necessidades dos santos, mas também redunda em muitas graças, que se dão a Deus,
13 Vàchi nú sànì xini‑nè nansa nì chindee‑nsiánè, dandu icúmí‑nê ndenihi cahnú‑néyà sàhà‑nsiá ñà‑sànì xini‑nè ñà‑ndáà ndùá, nchícùn viì‑nsiá razón ndiaha xí Cristu nacua cachí‑nsià. Te icúmí stná‑nè naquimanì‑néyà sàhà ayuda nì sàha‑nsianè, xì sàhà stná nsidaa ayuda sáha‑nsia ndéni nèhivì ní cui.
13 visto como, na prova desta administração, glorificam a Deus pela submissão que confessais quanto ao evangelho de Cristo, e pela liberalidade de vossos dons para com eles e para com todos,
14 Ñàyùcàndùá, mànì gá icúmí‑nê cunihnu ini‑nè sàhà‑nsiá, te càcàn tàhvì stná‑nè sàhà‑nsiá nùù‑yá ñà‑nì xini‑nè cuàhà gá gracia quidá‑yá sàhà‑nsiá.
14 e pela sua oração por vós, tendo de vós saudades, por causa da excelente graça de Deus que em vós há.
15 Te vichi, ¡ansivéhé cahnú‑yá sàhà tnùmanì ndiaha xí‑yá nì sàhatahvì‑yándô, (divi Dèhemanì‑yá)! Ni mà cúí sàà‑ndà naquimanì‑ndàyá nacua ndiá ìcà‑ndà.
15 Graças a Deus, pois, pelo seu dom inefável.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.