2 Coríntios 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Chuun ìì xí mii‑yá nduá quidá‑nsí, te cutnáhâ stná‑yà xì‑nsí nùá; ñàyùcàndùá, sacúndáhvî‑nsì nùù‑nsiá ñà‑màsà cúndúá uun‑ni nì nìhìtáhvì‑nsiá gracia xi‑ya.
1 Portanto, nós, como companheiros de trabalho no serviço de Deus, pedimos o seguinte: não deixem que fique sem proveito a graça de Deus, a qual vocês receberam.
2 Vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì:
2 Escutem o que Deus diz: “Quando chegou o tempo de mostrar a minha bondade, eu atendi o seu pedido e o socorri quando chegou o dia da salvação.” Escutem! Este é o tempo em que Deus mostra a sua bondade. Hoje é o dia de ser salvo.
3 Nsiùhù, quidá‑nsí lucha ñà‑màsà quídá‑nsí ni‑iñàha ñà‑cuitnùhu nèhivì nsiùhù, vàchi có‑cùní‑nsì daquée cuàchi‑ne dìquì chuun ìì quidá‑nsí.
3 Não queremos que alguém ache defeito no nosso trabalho e por isso fazemos o possível para não atrapalhar ninguém.
4 Mate cuáhà iñàha yáha‑nsi, doco cuní‑nsì quida viì‑nsí chuun, áma cúndáà ini nèhivì ñà‑divi nùù Dios xinúcuáchí‑nsî. Doco dava xichi cuàhà gá icúmí‑nsî quidandee ini‑nsì, te ndoho cuahà‑nsí. Cuàhà vida yáha‑nsi, xì cuàhà tnùndoho.
4 Pelo contrário, em tudo mostramos que somos servos de Deus, suportando com muita paciência as aflições, os sofrimentos e as dificuldades.
5 Dècuèndè sahní cuií‑nè nsiùhù, te chicádí‑nè nsiùhù; te dava xichi nacuídà stná‑nè sàhà‑nsí. Ùhì gà iá chuun quidá‑nsí. Xicánúú‑nsí desveladu, te xíhì stná‑nsì doco.
5 Temos sido chicoteados, presos e agredidos nas agitações populares. Temos trabalhado demais, temos ficado sem dormir e sem comer.
6 Doco quidá‑nsí lucha ñà‑màsà cóó ni‑iin falta xi‑nsi. Cuisì ñà‑ndùá ináhá‑nsî (nùù Dios) nduá cachí‑nsì xì nèhivì. Te quidándéé stná ini‑nsì sàhà‑né, vivìí‑ni quidá‑nsí xì‑né. Te chindéé stná Espíritu Ìì xí‑yá nsiùhù sàhà ñà‑nì cùú ndisa ini‑nsì sàhà‑né.
6 Por meio da nossa pureza, conhecimento, paciência e delicadeza, mostramos que somos servos de Deus. Por meio do Espírito Santo, temos mostrado isso pelo nosso amor verdadeiro,
7 Puru ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì xí Dios cáhàn‑nsì xì‑né, te chindéé stná ndudu ìì xí‑yá nsiùhù. Te ¿índù arma nihí‑nsí? Cuisì ñà‑quìdá víi‑nsí nacua cuní mii‑yá, divi ñà‑jaàn nduá chindéé‑nsî mii‑nsí, te quidá‑nsí mii‑nsí defender.
7 pela mensagem da verdade e pelo poder de Deus. Por vivermos em obediência à vontade de Deus, temos as armas que usamos tanto para atacar como para nos defender.
8 ò sea cañúhu‑né nsiùhù, te ò cahíchì ini‑nè nsiùhù, iin‑ni quidá‑nsí seguir chuun xi‑nsi. Mate daquée cuàchi‑ne dìquì‑nsí, te ò tavá‑né tnùñuhu xí‑nsí, có‑quìdá mà. Tnuhu‑nsí cahan‑né, doco có‑quìdá, vàchi micuísi ñà‑ndùú ñà‑ndáà cáhàn‑nsì xì‑né.
8 Somos elogiados e caluniados; alguns nos insultam, outros falam bem de nós. Somos tratados como mentirosos, mas falamos a verdade;
9 Te mate dava‑ne nacuáa‑né nsiùhù, doco cuàhà gá stná‑nè ináhá vâha‑ne nsiùhù. Cuàhà xichi cuàhàn‑nsì cui‑nsì nì cùí, doco itiácú ìì‑nsí. Dandohó stná‑nè nsiùhù, doco tàñáha ga nìhì‑né cahnì‑né nsiùhù.
9 somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem-conhecidos de todos; somos tratados como se estivéssemos mortos, mas, como vocês estão vendo, continuamos vivos. Temos sido castigados, mas não fomos mortos.
10 Mate iá nansa ndoó‑nsí tnùnsí ini, doco nicanicuahàn ndoó stná‑nsì contentu. Ndahví yáha stná‑nsì, doco divi sàhà nsiùhù níhì cuàhà nèhivì ñà‑cuìcà (ndiaha xí Dios). Còò ni‑iñàha icúmí‑nsî ñuhìví yohó, doco nsidanicuú iñàha sànì nìhìtáhvì‑nsí cucumi‑nsí.
10 Às vezes ficamos tristes, outras vezes ficamos alegres. Parecemos pobres, mas enriquecemos muitas pessoas. Parece que não temos nada, mas na verdade possuímos tudo.
11 Mii‑nsiá nècuàchì ñuu Corinto, claru sànì dàtúi nùù‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nihnú inì. Sànì cachì xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá ñuhú ini anímè.
11 Queridos amigos de Corinto, temos falado francamente e temos aberto completamente o nosso coração para vocês.
12 Ñàyùcàndùá, nùù yùhù, còò desconfianza, vàchi mànì cuáhà‑nsiá nùí. Mii‑nsiá nduú ana cuú desconfiar. Cuenta xi mii‑nsiá nduájàn, màdì yùhù.
12 Não temos fechado o nosso coração; vocês é que têm fechado o coração de vocês para nós.
13 Na iin yua‑nsiá, ducán cáhìn xì‑nsiá vichi, te cachíˋ xì‑nsiá ñà‑cùú ndisa inì sàhà‑nsiá. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑dùcání ni quidá stná‑nsià xì yùhù.
13 Eu falo com vocês como se vocês fossem meus filhos. Tenham por nós os mesmos sentimentos que temos para com vocês e abram completamente o coração de vocês para nós.
14 Màsà nácuátnáhá‑ndá xí nèhivì có‑xìníndísá‑xí mii‑yá, vàchi nahi yunta có‑ndùdává queámà. ¿A ndísá vàtùni nacuastnahá ñà‑ìá viì xì ñà‑ìá quini? Còó, ni mà cúí nacuastnahá stná ñà‑nchìí orá xì ñà‑ìín tnúú.
14 Não se juntem com descrentes para trabalhar com eles. Pois como é que o certo pode ter alguma coisa a ver com o errado? Como é que a luz e a escuridão podem viver juntas?
15 Ni mà cúí nacuatnahá stná Cristu xì ñà‑malu Satanás. Stná iin nècuàchì xiníndísâ, mà váha nacuatnahá‑né xì iin nèhivì có‑xìníndísâ.
15 Como podem Cristo e o Diabo estar de acordo? O que é que um cristão e um descrente têm em comum?
16 Te ò iin veheñùhu ìì xí Dios, ¿a váha cuita stná yùù yócò yucán? Còó. Pues cunaha‑nsiá, nahi veheñùhu ìì ndé iá Dios vivu, ducán xínduu stná ndohó, vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì:
16 Que relação pode haver entre o Templo de Deus e os ídolos? Pois nós somos o templo do Deus vivo, como o próprio Deus já disse: “Eu vou morar e viver com eles. Serei o Deus deles, e eles serão o meu povo.”
17 Ñàyùcàndùá, dohó cachí stná‑yà:
17 E o Senhor Todo-Poderoso diz: “Saiam do meio dos pagãos e separem-se deles. Não toquem em nada que seja e então eu aceitarei vocês.
18 te cundui na iin yua‑nsiá, te mii‑nsiá cunduu‑nsia nahi dèhi, cachí Stoho‑ndà Señor, divi mii‑yá ana icúmí xí nsidanicuú poder.
18 Eu serei o pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.