2 Coríntios 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Chuun ìì xí mii‑yá nduá quidá‑nsí, te cutnáhâ stná‑yà xì‑nsí nùá; ñàyùcàndùá, sacúndáhvî‑nsì nùù‑nsiá ñà‑màsà cúndúá uun‑ni nì nìhìtáhvì‑nsiá gracia xi‑ya.
1 E nós, cooperando com ele, também vos exortamos a que não recebais a graça de Deus em vão;
2 Vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì:
2 {porque diz: No tempo aceitável te escutei e no dia da salvação te socorri; eis aqui agora o tempo aceitável, eis aqui agora o dia da salvação};
3 Nsiùhù, quidá‑nsí lucha ñà‑màsà quídá‑nsí ni‑iñàha ñà‑cuitnùhu nèhivì nsiùhù, vàchi có‑cùní‑nsì daquée cuàchi‑ne dìquì chuun ìì quidá‑nsí.
3 não dando nós nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o nosso ministério não seja censurado.
4 Mate cuáhà iñàha yáha‑nsi, doco cuní‑nsì quida viì‑nsí chuun, áma cúndáà ini nèhivì ñà‑divi nùù Dios xinúcuáchí‑nsî. Doco dava xichi cuàhà gá icúmí‑nsî quidandee ini‑nsì, te ndoho cuahà‑nsí. Cuàhà vida yáha‑nsi, xì cuàhà tnùndoho.
4 Antes em tudo recomendando-nos como ministros de Deus; em muita perseverança, em aflições, em necessidades, em angústias,
5 Dècuèndè sahní cuií‑nè nsiùhù, te chicádí‑nè nsiùhù; te dava xichi nacuídà stná‑nè sàhà‑nsí. Ùhì gà iá chuun quidá‑nsí. Xicánúú‑nsí desveladu, te xíhì stná‑nsì doco.
5 em açoites, em prisões, em tumultos, em trabalhos, em vigílias, em jejuns,
6 Doco quidá‑nsí lucha ñà‑màsà cóó ni‑iin falta xi‑nsi. Cuisì ñà‑ndùá ináhá‑nsî (nùù Dios) nduá cachí‑nsì xì nèhivì. Te quidándéé stná ini‑nsì sàhà‑né, vivìí‑ni quidá‑nsí xì‑né. Te chindéé stná Espíritu Ìì xí‑yá nsiùhù sàhà ñà‑nì cùú ndisa ini‑nsì sàhà‑né.
6 na pureza, na ciência, na longanimidade, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Puru ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì xí Dios cáhàn‑nsì xì‑né, te chindéé stná ndudu ìì xí‑yá nsiùhù. Te ¿índù arma nihí‑nsí? Cuisì ñà‑quìdá víi‑nsí nacua cuní mii‑yá, divi ñà‑jaàn nduá chindéé‑nsî mii‑nsí, te quidá‑nsí mii‑nsí defender.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus, pelas armas da justiça à direita e à esquerda,
8 ò sea cañúhu‑né nsiùhù, te ò cahíchì ini‑nè nsiùhù, iin‑ni quidá‑nsí seguir chuun xi‑nsi. Mate daquée cuàchi‑ne dìquì‑nsí, te ò tavá‑né tnùñuhu xí‑nsí, có‑quìdá mà. Tnuhu‑nsí cahan‑né, doco có‑quìdá, vàchi micuísi ñà‑ndùú ñà‑ndáà cáhàn‑nsì xì‑né.
8 por honra e por desonra, por má fama e por boa fama; como enganadores, porém verdadeiros;
9 Te mate dava‑ne nacuáa‑né nsiùhù, doco cuàhà gá stná‑nè ináhá vâha‑ne nsiùhù. Cuàhà xichi cuàhàn‑nsì cui‑nsì nì cùí, doco itiácú ìì‑nsí. Dandohó stná‑nè nsiùhù, doco tàñáha ga nìhì‑né cahnì‑né nsiùhù.
9 como desconhecidos, porém bem conhecidos; como quem morre, e eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Mate iá nansa ndoó‑nsí tnùnsí ini, doco nicanicuahàn ndoó stná‑nsì contentu. Ndahví yáha stná‑nsì, doco divi sàhà nsiùhù níhì cuàhà nèhivì ñà‑cuìcà (ndiaha xí Dios). Còò ni‑iñàha icúmí‑nsî ñuhìví yohó, doco nsidanicuú iñàha sànì nìhìtáhvì‑nsí cucumi‑nsí.
10 como entristecidos, mas sempre nos alegrando; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Mii‑nsiá nècuàchì ñuu Corinto, claru sànì dàtúi nùù‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nihnú inì. Sànì cachì xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá ñuhú ini anímè.
11 Ó coríntios, a nossa boca está aberta para vós, o nosso coração está dilatado!
12 Ñàyùcàndùá, nùù yùhù, còò desconfianza, vàchi mànì cuáhà‑nsiá nùí. Mii‑nsiá nduú ana cuú desconfiar. Cuenta xi mii‑nsiá nduájàn, màdì yùhù.
12 Não estais estreitados em nós; mas estais estreitados nos vossos próprios afetos.
13 Na iin yua‑nsiá, ducán cáhìn xì‑nsiá vichi, te cachíˋ xì‑nsiá ñà‑cùú ndisa inì sàhà‑nsiá. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑dùcání ni quidá stná‑nsià xì yùhù.
13 Ora, em recompensa disto {falo como a filhos}, dilatai-vos também vós.
14 Màsà nácuátnáhá‑ndá xí nèhivì có‑xìníndísá‑xí mii‑yá, vàchi nahi yunta có‑ndùdává queámà. ¿A ndísá vàtùni nacuastnahá ñà‑ìá viì xì ñà‑ìá quini? Còó, ni mà cúí nacuastnahá stná ñà‑nchìí orá xì ñà‑ìín tnúú.
14 Não vos prendais a um jugo desigual com os incrédulos; pois que sociedade tem a justiça com a injustiça? ou que comunhão tem a luz com as trevas?
15 Ni mà cúí nacuatnahá stná Cristu xì ñà‑malu Satanás. Stná iin nècuàchì xiníndísâ, mà váha nacuatnahá‑né xì iin nèhivì có‑xìníndísâ.
15 Que harmonia há entre Cristo e Belial? ou que parte tem o crente com o incrédulo?
16 Te ò iin veheñùhu ìì xí Dios, ¿a váha cuita stná yùù yócò yucán? Còó. Pues cunaha‑nsiá, nahi veheñùhu ìì ndé iá Dios vivu, ducán xínduu stná ndohó, vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì:
16 E que consenso tem o santuário de Deus com ídolos? Pois nós somos santuário de Deus vivo, como Deus disse: Neles habitarei, e entre eles andarei; e eu serei o seu Deus e eles serão o meu povo.
17 Ñàyùcàndùá, dohó cachí stná‑yà:
17 Pelo que, saí vós do meio deles e separai-vos, diz o Senhor; e não toqueis coisa imunda, e eu vos receberei;
18 te cundui na iin yua‑nsiá, te mii‑nsiá cunduu‑nsia nahi dèhi, cachí Stoho‑ndà Señor, divi mii‑yá ana icúmí xí nsidanicuú poder.
18 e eu serei para vós Pai, e vós sereis para mim filhos e filhas, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.