2 Coríntios 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Chuun ìì xí mii‑yá nduá quidá‑nsí, te cutnáhâ stná‑yà xì‑nsí nùá; ñàyùcàndùá, sacúndáhvî‑nsì nùù‑nsiá ñà‑màsà cúndúá uun‑ni nì nìhìtáhvì‑nsiá gracia xi‑ya.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 Vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì:
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 Nsiùhù, quidá‑nsí lucha ñà‑màsà quídá‑nsí ni‑iñàha ñà‑cuitnùhu nèhivì nsiùhù, vàchi có‑cùní‑nsì daquée cuàchi‑ne dìquì chuun ìì quidá‑nsí.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Mate cuáhà iñàha yáha‑nsi, doco cuní‑nsì quida viì‑nsí chuun, áma cúndáà ini nèhivì ñà‑divi nùù Dios xinúcuáchí‑nsî. Doco dava xichi cuàhà gá icúmí‑nsî quidandee ini‑nsì, te ndoho cuahà‑nsí. Cuàhà vida yáha‑nsi, xì cuàhà tnùndoho.
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 Dècuèndè sahní cuií‑nè nsiùhù, te chicádí‑nè nsiùhù; te dava xichi nacuídà stná‑nè sàhà‑nsí. Ùhì gà iá chuun quidá‑nsí. Xicánúú‑nsí desveladu, te xíhì stná‑nsì doco.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Doco quidá‑nsí lucha ñà‑màsà cóó ni‑iin falta xi‑nsi. Cuisì ñà‑ndùá ináhá‑nsî (nùù Dios) nduá cachí‑nsì xì nèhivì. Te quidándéé stná ini‑nsì sàhà‑né, vivìí‑ni quidá‑nsí xì‑né. Te chindéé stná Espíritu Ìì xí‑yá nsiùhù sàhà ñà‑nì cùú ndisa ini‑nsì sàhà‑né.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Puru ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì xí Dios cáhàn‑nsì xì‑né, te chindéé stná ndudu ìì xí‑yá nsiùhù. Te ¿índù arma nihí‑nsí? Cuisì ñà‑quìdá víi‑nsí nacua cuní mii‑yá, divi ñà‑jaàn nduá chindéé‑nsî mii‑nsí, te quidá‑nsí mii‑nsí defender.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 ò sea cañúhu‑né nsiùhù, te ò cahíchì ini‑nè nsiùhù, iin‑ni quidá‑nsí seguir chuun xi‑nsi. Mate daquée cuàchi‑ne dìquì‑nsí, te ò tavá‑né tnùñuhu xí‑nsí, có‑quìdá mà. Tnuhu‑nsí cahan‑né, doco có‑quìdá, vàchi micuísi ñà‑ndùú ñà‑ndáà cáhàn‑nsì xì‑né.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Te mate dava‑ne nacuáa‑né nsiùhù, doco cuàhà gá stná‑nè ináhá vâha‑ne nsiùhù. Cuàhà xichi cuàhàn‑nsì cui‑nsì nì cùí, doco itiácú ìì‑nsí. Dandohó stná‑nè nsiùhù, doco tàñáha ga nìhì‑né cahnì‑né nsiùhù.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Mate iá nansa ndoó‑nsí tnùnsí ini, doco nicanicuahàn ndoó stná‑nsì contentu. Ndahví yáha stná‑nsì, doco divi sàhà nsiùhù níhì cuàhà nèhivì ñà‑cuìcà (ndiaha xí Dios). Còò ni‑iñàha icúmí‑nsî ñuhìví yohó, doco nsidanicuú iñàha sànì nìhìtáhvì‑nsí cucumi‑nsí.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Mii‑nsiá nècuàchì ñuu Corinto, claru sànì dàtúi nùù‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nihnú inì. Sànì cachì xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá ñuhú ini anímè.
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 Ñàyùcàndùá, nùù yùhù, còò desconfianza, vàchi mànì cuáhà‑nsiá nùí. Mii‑nsiá nduú ana cuú desconfiar. Cuenta xi mii‑nsiá nduájàn, màdì yùhù.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 Na iin yua‑nsiá, ducán cáhìn xì‑nsiá vichi, te cachíˋ xì‑nsiá ñà‑cùú ndisa inì sàhà‑nsiá. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑dùcání ni quidá stná‑nsià xì yùhù.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Màsà nácuátnáhá‑ndá xí nèhivì có‑xìníndísá‑xí mii‑yá, vàchi nahi yunta có‑ndùdává queámà. ¿A ndísá vàtùni nacuastnahá ñà‑ìá viì xì ñà‑ìá quini? Còó, ni mà cúí nacuastnahá stná ñà‑nchìí orá xì ñà‑ìín tnúú.
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 Ni mà cúí nacuatnahá stná Cristu xì ñà‑malu Satanás. Stná iin nècuàchì xiníndísâ, mà váha nacuatnahá‑né xì iin nèhivì có‑xìníndísâ.
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Te ò iin veheñùhu ìì xí Dios, ¿a váha cuita stná yùù yócò yucán? Còó. Pues cunaha‑nsiá, nahi veheñùhu ìì ndé iá Dios vivu, ducán xínduu stná ndohó, vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì:
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 Ñàyùcàndùá, dohó cachí stná‑yà:
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 te cundui na iin yua‑nsiá, te mii‑nsiá cunduu‑nsia nahi dèhi, cachí Stoho‑ndà Señor, divi mii‑yá ana icúmí xí nsidanicuú poder.
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.