2 Coríntios 5

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Có‑quìdá nú ni sáà ndañuhu iquìcúñú‑ndà ñuhìví yohó, vàchi nahi vehe ndé ndoó toó‑ní‑ndá nduá. Doco ináhá‑ndá nú sànì nsiha, dandu cucumi‑nda inga iquìcúñú‑ndà iá ansivi, te na iin vehe saín‑ndà cundua, vàchi Dios icúmí quidavàha xán, màdì nèhivì, te nicanicuahàn icúmíâ cunahá.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Doco tiempu vichi na ian sácàn ini‑ndà, vàchi yáha ga cuní‑ndà nìhì‑ndà iquìcúñú saa iá ndè gloria mà. Vàchi nahi vehe saa‑nda cundua, te cunduu stná na ian màcùndixi‑nda inga sìcoto saa.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Te ináhá‑ndá, nú sànì nìhì‑ndà iquìcúñú saa ma, màdì uun‑ni coo anima‑ndà na ian chaá; còó.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Doco mientras ndoó íì‑ndà xì iquìcúñú‑ndà ñuhìví yohó, sácàn ini‑ndà, có‑cùú vàha ini‑ndà; doco màdì sàhà‑ñá cuní‑ndà cuxio iquìcúñú‑ndà icúmí‑ndá vichi nduájàn, còó; ñà‑cùní‑ndà naquihin‑nda iquìcúñú saa‑nda nduá, dandu mà sáà gà‑ndà cui‑ndà, vàchi vida ndiaha icúmí‑ndá nìhì‑ndà, te icúmíâmà cundee dahuan nùù ñà‑cui‑ndà.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Pues divi Dios nduú ana chindéé xí‑ndá ñà‑nìhìtáhvì‑ndà ducán, vàchi sànì sàhatahvì‑yándô Espíritu Ìì xí‑yá, doco cuisì tnùmanì primeru nduú Yà‑ìì mà.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Ñàyùcàndùá nihnú ndéé guâ ini‑ndà vichi. Te ináhá stná‑ndà ñà‑mientras ndoó íì‑ndà cuerpu xi‑nda, dandu tàñáha ga cui cuni‑ndà nùù‑yá.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Vàchi na ndoo‑nda ñuhìví yohó, cuisì nihnú vàha ini‑ndàyá, màdìá xinínùù‑ndàyá.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Pues vichi nihnú ndee ndisa ini‑ndà, cachíˋ. Doco chicá cudiì ini‑ndà nú ni nácóó‑ndá iquìcúñú‑ndà yohó, te cùhùn‑ndà cundoo‑nda nùù‑yá.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí sáhandee ini‑ndà, áma cúdíì ini‑yà sàhà ñà‑ndùá quìdà‑ndà, a sea sàndòò‑ndà nùù‑yá, te ò tàñáha ga sàà‑ndà nùù‑yá.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Vàchi nsidanicuu‑nda icúmí‑ndá màcuìta‑nda nùù Stoho‑ndà Cristu, te cachi‑yà xì‑ndà nansa ndisa iáˋ, a sánì quida viì‑ndà ñuhìví yohó, ò á coó. Dandu cuàha‑yàndó ñà‑ndùá ndiá ìcà iin iin‑nda nìhì‑ndà.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Ñàyùcàndùá, nsiùhù, yúhî‑nsì còtó mà ndóo ini‑yà sàhà‑nsí, te sàhámà cáhàn‑nsì xì nsidaa nèhivì áma (cúníndísâ stná‑nèyà).
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Tucutu cachí‑nsì xì‑nsiá ducán, doco màdì ñà‑cùní‑nsì càhàn viì‑nsí sàhà mii‑nsí nduá, còó. Cuisì nandúcú‑nsî nansa cui cudiì inì‑nsia sàhà‑nsí, te ducán nìhì‑nsiá nansa naxiconihí‑nsiá nùù nècuàchì (xítnùhu xi‑nsí), vàchi nècuàchìmà, có‑ndùlócô‑nè nú iá vàha anima‑ndà, á coó. Doco nú datiaá uun‑nda quida viì‑ndà, xì ñà‑jaàn cudíì ini‑nè.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Te nú tuxí ini‑nè loco‑nsì, pues sàhà mii‑yá nduá. Te nú ndisa nècuàchì nihnú víi inì‑xi nduú‑nsí, dandu divi sàhà‑ñá vàha xi mii‑nsiá nduú stná mà.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Cunaha‑nsiá, yáha ga cuú ini Cristu sàhà nsidaa‑nda, ñàyùcàndùá icúmí‑nsî quida‑nsi ñà‑ndùá quidá‑nsí. Vàchi nì xìhì‑yà sàhà‑ndà, te mate imindaa ana nì xìhì, doco cuenta xi nsidaa‑nda nduámà. Ñàyùcàndùá quidá stná‑ndà cuenta na ian sànì xìhì stná nsidaa‑nda.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Te nú sànì xìhì‑yà sàhà nsidaa ndohó nècuàchì itiácú, dandu có‑xìñùhù gá‑ndà cundoo uun‑nda ñuhìví, te quida‑nda cuisì ñà‑cùdíì ini mii‑nda; còó. Cuisì mii‑yá xiñuhu cunihnu ini‑ndà, vàchi mii‑yá nì xìhì sàhà‑ndà, te nì natiacu‑yà.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ñàyùcàndùá, vichi có‑ndèníhí gá‑nsì ni‑iin nèhivì na ian ndeníhí stnahá nèhivì ñuhìví yohó. Còó. Mate antes dècuèndè stná Cristu nì sandenihi‑nsi na quidá nèhivì ñuhìví yohó, doco vichi còó cá.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Sàhámà (cundáà ini‑ndà), nú ndoó ndisa‑nda ladu xi Cristu, dandu nèhivì saa nduu‑nda. Sànì yàha nsidaa ñà‑ndùá nìsa ìa antes, te vichi sànì ndusaa nsidanicuú iñàha nùù‑ndà.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Pues nsidaámà, cuisì ñà‑nduá nì quida (Yua‑nda) Dios sàhà‑ndà nduá. Ñàyùcàndùá, vàtùni nì nàcùndoo vàha‑nda xì‑yá sàhà obra nì quida Jesucristu. Te nsiùhù, sànì nìhìtáhvì stná‑nsì chuun ñà‑càhàn‑nsì xì nèhivì sàhà‑ñá nàcùndoo vàha stná‑nè xì‑yá.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Ñàyùcàndùá, dohó cachí‑nsì xì‑né, ñà‑ìá Yua‑nda Dios anima Cristu (na ní xìhì‑yà nchìca cruz), te ducán nì nìhì‑yá nansa nàcùndoo vàha nsidaa nèhivì ñuhìví nùù‑yá, mà cútníí gá‑yà cuenta sàhà cuàchi‑ne. Daaní, nì sàha‑ya nsiùhù chuun ñà‑cachitnùhu‑nsi xì nèhivì nansa vàtùni nàcùndoo vàha‑ne xì‑yá.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Sàhà ñà‑jaàn cuenta xi Cristu xicánúú‑nsí cáhàn‑nsì xì nsidaa nèhivì. Doco (màdì ndisa nsiùhù cáhàn), Dios nduú ana cáhàn xì‑né, na ian sacúndáhvî‑yà nùù‑né sàhà palabra xi‑nsi. Ñàyùcàndùá, cáhàn‑nsì cuenta xi Cristu, sacúndáhvî‑nsì nùù‑né, á ma nácùndoo vàha‑ne xì (Yua‑nda) Dios.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Vàchi Dèhemanì‑yá, còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá, doco sàhà ndohó nì chitnùní ini Yuamánì‑yá ñà‑nacuida‑ya castigu xi‑nda, na ian mii‑yá nì quida‑ya nsidaa falta xi‑nda. Te divi sàhámà nú nchícùn‑ndàyá, dandu ñà‑sànì ndee vàha dahuun‑nda nùù‑yá nduá.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.