2 Coríntios 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Có‑quìdá nú ni sáà ndañuhu iquìcúñú‑ndà ñuhìví yohó, vàchi nahi vehe ndé ndoó toó‑ní‑ndá nduá. Doco ináhá‑ndá nú sànì nsiha, dandu cucumi‑nda inga iquìcúñú‑ndà iá ansivi, te na iin vehe saín‑ndà cundua, vàchi Dios icúmí quidavàha xán, màdì nèhivì, te nicanicuahàn icúmíâ cunahá.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Doco tiempu vichi na ian sácàn ini‑ndà, vàchi yáha ga cuní‑ndà nìhì‑ndà iquìcúñú saa iá ndè gloria mà. Vàchi nahi vehe saa‑nda cundua, te cunduu stná na ian màcùndixi‑nda inga sìcoto saa.
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 Te ináhá‑ndá, nú sànì nìhì‑ndà iquìcúñú saa ma, màdì uun‑ni coo anima‑ndà na ian chaá; còó.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Doco mientras ndoó íì‑ndà xì iquìcúñú‑ndà ñuhìví yohó, sácàn ini‑ndà, có‑cùú vàha ini‑ndà; doco màdì sàhà‑ñá cuní‑ndà cuxio iquìcúñú‑ndà icúmí‑ndá vichi nduájàn, còó; ñà‑cùní‑ndà naquihin‑nda iquìcúñú saa‑nda nduá, dandu mà sáà gà‑ndà cui‑ndà, vàchi vida ndiaha icúmí‑ndá nìhì‑ndà, te icúmíâmà cundee dahuan nùù ñà‑cui‑ndà.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Pues divi Dios nduú ana chindéé xí‑ndá ñà‑nìhìtáhvì‑ndà ducán, vàchi sànì sàhatahvì‑yándô Espíritu Ìì xí‑yá, doco cuisì tnùmanì primeru nduú Yà‑ìì mà.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Ñàyùcàndùá nihnú ndéé guâ ini‑ndà vichi. Te ináhá stná‑ndà ñà‑mientras ndoó íì‑ndà cuerpu xi‑nda, dandu tàñáha ga cui cuni‑ndà nùù‑yá.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 Vàchi na ndoo‑nda ñuhìví yohó, cuisì nihnú vàha ini‑ndàyá, màdìá xinínùù‑ndàyá.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Pues vichi nihnú ndee ndisa ini‑ndà, cachíˋ. Doco chicá cudiì ini‑ndà nú ni nácóó‑ndá iquìcúñú‑ndà yohó, te cùhùn‑ndà cundoo‑nda nùù‑yá.
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 Ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí sáhandee ini‑ndà, áma cúdíì ini‑yà sàhà ñà‑ndùá quìdà‑ndà, a sea sàndòò‑ndà nùù‑yá, te ò tàñáha ga sàà‑ndà nùù‑yá.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Vàchi nsidanicuu‑nda icúmí‑ndá màcuìta‑nda nùù Stoho‑ndà Cristu, te cachi‑yà xì‑ndà nansa ndisa iáˋ, a sánì quida viì‑ndà ñuhìví yohó, ò á coó. Dandu cuàha‑yàndó ñà‑ndùá ndiá ìcà iin iin‑nda nìhì‑ndà.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 Ñàyùcàndùá, nsiùhù, yúhî‑nsì còtó mà ndóo ini‑yà sàhà‑nsí, te sàhámà cáhàn‑nsì xì nsidaa nèhivì áma (cúníndísâ stná‑nèyà).
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 Tucutu cachí‑nsì xì‑nsiá ducán, doco màdì ñà‑cùní‑nsì càhàn viì‑nsí sàhà mii‑nsí nduá, còó. Cuisì nandúcú‑nsî nansa cui cudiì inì‑nsia sàhà‑nsí, te ducán nìhì‑nsiá nansa naxiconihí‑nsiá nùù nècuàchì (xítnùhu xi‑nsí), vàchi nècuàchìmà, có‑ndùlócô‑nè nú iá vàha anima‑ndà, á coó. Doco nú datiaá uun‑nda quida viì‑ndà, xì ñà‑jaàn cudíì ini‑nè.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 Te nú tuxí ini‑nè loco‑nsì, pues sàhà mii‑yá nduá. Te nú ndisa nècuàchì nihnú víi inì‑xi nduú‑nsí, dandu divi sàhà‑ñá vàha xi mii‑nsiá nduú stná mà.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 Cunaha‑nsiá, yáha ga cuú ini Cristu sàhà nsidaa‑nda, ñàyùcàndùá icúmí‑nsî quida‑nsi ñà‑ndùá quidá‑nsí. Vàchi nì xìhì‑yà sàhà‑ndà, te mate imindaa ana nì xìhì, doco cuenta xi nsidaa‑nda nduámà. Ñàyùcàndùá quidá stná‑ndà cuenta na ian sànì xìhì stná nsidaa‑nda.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Te nú sànì xìhì‑yà sàhà nsidaa ndohó nècuàchì itiácú, dandu có‑xìñùhù gá‑ndà cundoo uun‑nda ñuhìví, te quida‑nda cuisì ñà‑cùdíì ini mii‑nda; còó. Cuisì mii‑yá xiñuhu cunihnu ini‑ndà, vàchi mii‑yá nì xìhì sàhà‑ndà, te nì natiacu‑yà.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Ñàyùcàndùá, vichi có‑ndèníhí gá‑nsì ni‑iin nèhivì na ian ndeníhí stnahá nèhivì ñuhìví yohó. Còó. Mate antes dècuèndè stná Cristu nì sandenihi‑nsi na quidá nèhivì ñuhìví yohó, doco vichi còó cá.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Sàhámà (cundáà ini‑ndà), nú ndoó ndisa‑nda ladu xi Cristu, dandu nèhivì saa nduu‑nda. Sànì yàha nsidaa ñà‑ndùá nìsa ìa antes, te vichi sànì ndusaa nsidanicuú iñàha nùù‑ndà.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Pues nsidaámà, cuisì ñà‑nduá nì quida (Yua‑nda) Dios sàhà‑ndà nduá. Ñàyùcàndùá, vàtùni nì nàcùndoo vàha‑nda xì‑yá sàhà obra nì quida Jesucristu. Te nsiùhù, sànì nìhìtáhvì stná‑nsì chuun ñà‑càhàn‑nsì xì nèhivì sàhà‑ñá nàcùndoo vàha stná‑nè xì‑yá.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 Ñàyùcàndùá, dohó cachí‑nsì xì‑né, ñà‑ìá Yua‑nda Dios anima Cristu (na ní xìhì‑yà nchìca cruz), te ducán nì nìhì‑yá nansa nàcùndoo vàha nsidaa nèhivì ñuhìví nùù‑yá, mà cútníí gá‑yà cuenta sàhà cuàchi‑ne. Daaní, nì sàha‑ya nsiùhù chuun ñà‑cachitnùhu‑nsi xì nèhivì nansa vàtùni nàcùndoo vàha‑ne xì‑yá.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 Sàhà ñà‑jaàn cuenta xi Cristu xicánúú‑nsí cáhàn‑nsì xì nsidaa nèhivì. Doco (màdì ndisa nsiùhù cáhàn), Dios nduú ana cáhàn xì‑né, na ian sacúndáhvî‑yà nùù‑né sàhà palabra xi‑nsi. Ñàyùcàndùá, cáhàn‑nsì cuenta xi Cristu, sacúndáhvî‑nsì nùù‑né, á ma nácùndoo vàha‑ne xì (Yua‑nda) Dios.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Vàchi Dèhemanì‑yá, còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá, doco sàhà ndohó nì chitnùní ini Yuamánì‑yá ñà‑nacuida‑ya castigu xi‑nda, na ian mii‑yá nì quida‑ya nsidaa falta xi‑nda. Te divi sàhámà nú nchícùn‑ndàyá, dandu ñà‑sànì ndee vàha dahuun‑nda nùù‑yá nduá.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.