2 Coríntios 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Có‑quìdá nú ni sáà ndañuhu iquìcúñú‑ndà ñuhìví yohó, vàchi nahi vehe ndé ndoó toó‑ní‑ndá nduá. Doco ináhá‑ndá nú sànì nsiha, dandu cucumi‑nda inga iquìcúñú‑ndà iá ansivi, te na iin vehe saín‑ndà cundua, vàchi Dios icúmí quidavàha xán, màdì nèhivì, te nicanicuahàn icúmíâ cunahá.
1 Sabemos que, se for destruída a temporária habitação terrena em que vivemos, temos da parte de Deus um edifício, uma casa eterna no céu, não construída por mãos humanas.
2 Doco tiempu vichi na ian sácàn ini‑ndà, vàchi yáha ga cuní‑ndà nìhì‑ndà iquìcúñú saa iá ndè gloria mà. Vàchi nahi vehe saa‑nda cundua, te cunduu stná na ian màcùndixi‑nda inga sìcoto saa.
2 Enquanto isso, gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação celestial,
3 Te ináhá‑ndá, nú sànì nìhì‑ndà iquìcúñú saa ma, màdì uun‑ni coo anima‑ndà na ian chaá; còó.
3 porque, estando vestidos, não seremos encontrados nus.
4 Doco mientras ndoó íì‑ndà xì iquìcúñú‑ndà ñuhìví yohó, sácàn ini‑ndà, có‑cùú vàha ini‑ndà; doco màdì sàhà‑ñá cuní‑ndà cuxio iquìcúñú‑ndà icúmí‑ndá vichi nduájàn, còó; ñà‑cùní‑ndà naquihin‑nda iquìcúñú saa‑nda nduá, dandu mà sáà gà‑ndà cui‑ndà, vàchi vida ndiaha icúmí‑ndá nìhì‑ndà, te icúmíâmà cundee dahuan nùù ñà‑cui‑ndà.
4 Pois, enquanto estamos nesta casa, gememos e nos angustiamos, porque não queremos ser despidos, mas revestidos da nossa habitação celestial, para que aquilo que é mortal seja absorvido pela vida.
5 Pues divi Dios nduú ana chindéé xí‑ndá ñà‑nìhìtáhvì‑ndà ducán, vàchi sànì sàhatahvì‑yándô Espíritu Ìì xí‑yá, doco cuisì tnùmanì primeru nduú Yà‑ìì mà.
5 Foi Deus que nos preparou para esse propósito, dando-nos o Espírito como garantia do que está por vir.
6 Ñàyùcàndùá nihnú ndéé guâ ini‑ndà vichi. Te ináhá stná‑ndà ñà‑mientras ndoó íì‑ndà cuerpu xi‑nda, dandu tàñáha ga cui cuni‑ndà nùù‑yá.
6 Portanto, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto estamos no corpo, estamos longe do Senhor.
7 Vàchi na ndoo‑nda ñuhìví yohó, cuisì nihnú vàha ini‑ndàyá, màdìá xinínùù‑ndàyá.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Pues vichi nihnú ndee ndisa ini‑ndà, cachíˋ. Doco chicá cudiì ini‑ndà nú ni nácóó‑ndá iquìcúñú‑ndà yohó, te cùhùn‑ndà cundoo‑nda nùù‑yá.
8 Temos, pois, confiança e preferimos estar ausentes do corpo e habitar com o Senhor.
9 Ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí sáhandee ini‑ndà, áma cúdíì ini‑yà sàhà ñà‑ndùá quìdà‑ndà, a sea sàndòò‑ndà nùù‑yá, te ò tàñáha ga sàà‑ndà nùù‑yá.
9 Por isso, temos o propósito de lhe agradar, quer estejamos no corpo, quer o deixemos.
10 Vàchi nsidanicuu‑nda icúmí‑ndá màcuìta‑nda nùù Stoho‑ndà Cristu, te cachi‑yà xì‑ndà nansa ndisa iáˋ, a sánì quida viì‑ndà ñuhìví yohó, ò á coó. Dandu cuàha‑yàndó ñà‑ndùá ndiá ìcà iin iin‑nda nìhì‑ndà.
10 Pois todos nós devemos comparecer perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba de acordo com as obras praticadas por meio do corpo, quer sejam boas quer sejam más.
11 Ñàyùcàndùá, nsiùhù, yúhî‑nsì còtó mà ndóo ini‑yà sàhà‑nsí, te sàhámà cáhàn‑nsì xì nsidaa nèhivì áma (cúníndísâ stná‑nèyà).
11 Uma vez que conhecemos o temor ao Senhor, procuramos persuadir os homens. O que somos está manifesto diante de Deus, e esperamos que esteja manifesto também diante da consciência de vocês.
12 Tucutu cachí‑nsì xì‑nsiá ducán, doco màdì ñà‑cùní‑nsì càhàn viì‑nsí sàhà mii‑nsí nduá, còó. Cuisì nandúcú‑nsî nansa cui cudiì inì‑nsia sàhà‑nsí, te ducán nìhì‑nsiá nansa naxiconihí‑nsiá nùù nècuàchì (xítnùhu xi‑nsí), vàchi nècuàchìmà, có‑ndùlócô‑nè nú iá vàha anima‑ndà, á coó. Doco nú datiaá uun‑nda quida viì‑ndà, xì ñà‑jaàn cudíì ini‑nè.
12 Não estamos tentando novamente recomendar-nos a vocês, porém lhes estamos dando a oportunidade de exultarem em nós, para que tenham o que responder aos que se vangloriam das aparências e não do que está no coração.
13 Te nú tuxí ini‑nè loco‑nsì, pues sàhà mii‑yá nduá. Te nú ndisa nècuàchì nihnú víi inì‑xi nduú‑nsí, dandu divi sàhà‑ñá vàha xi mii‑nsiá nduú stná mà.
13 Se enlouquecemos, é por amor a Deus; se conservamos o juízo, é por amor a vocês.
14 Cunaha‑nsiá, yáha ga cuú ini Cristu sàhà nsidaa‑nda, ñàyùcàndùá icúmí‑nsî quida‑nsi ñà‑ndùá quidá‑nsí. Vàchi nì xìhì‑yà sàhà‑ndà, te mate imindaa ana nì xìhì, doco cuenta xi nsidaa‑nda nduámà. Ñàyùcàndùá quidá stná‑ndà cuenta na ian sànì xìhì stná nsidaa‑nda.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque estamos convencidos de que um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Te nú sànì xìhì‑yà sàhà nsidaa ndohó nècuàchì itiácú, dandu có‑xìñùhù gá‑ndà cundoo uun‑nda ñuhìví, te quida‑nda cuisì ñà‑cùdíì ini mii‑nda; còó. Cuisì mii‑yá xiñuhu cunihnu ini‑ndà, vàchi mii‑yá nì xìhì sàhà‑ndà, te nì natiacu‑yà.
15 E ele morreu por todos para que aqueles que vivem já não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Ñàyùcàndùá, vichi có‑ndèníhí gá‑nsì ni‑iin nèhivì na ian ndeníhí stnahá nèhivì ñuhìví yohó. Còó. Mate antes dècuèndè stná Cristu nì sandenihi‑nsi na quidá nèhivì ñuhìví yohó, doco vichi còó cá.
16 De modo que, de agora em diante, a ninguém mais consideramos do ponto de vista humano. Ainda que antes tenhamos considerado a Cristo dessa forma, agora já não o consideramos assim.
17 Sàhámà (cundáà ini‑ndà), nú ndoó ndisa‑nda ladu xi Cristu, dandu nèhivì saa nduu‑nda. Sànì yàha nsidaa ñà‑ndùá nìsa ìa antes, te vichi sànì ndusaa nsidanicuú iñàha nùù‑ndà.
17 Portanto, se alguém está em Cristo, é nova criação. As coisas antigas já passaram; eis que surgiram coisas novas!
18 Pues nsidaámà, cuisì ñà‑nduá nì quida (Yua‑nda) Dios sàhà‑ndà nduá. Ñàyùcàndùá, vàtùni nì nàcùndoo vàha‑nda xì‑yá sàhà obra nì quida Jesucristu. Te nsiùhù, sànì nìhìtáhvì stná‑nsì chuun ñà‑càhàn‑nsì xì nèhivì sàhà‑ñá nàcùndoo vàha stná‑nè xì‑yá.
18 Tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Ñàyùcàndùá, dohó cachí‑nsì xì‑né, ñà‑ìá Yua‑nda Dios anima Cristu (na ní xìhì‑yà nchìca cruz), te ducán nì nìhì‑yá nansa nàcùndoo vàha nsidaa nèhivì ñuhìví nùù‑yá, mà cútníí gá‑yà cuenta sàhà cuàchi‑ne. Daaní, nì sàha‑ya nsiùhù chuun ñà‑cachitnùhu‑nsi xì nèhivì nansa vàtùni nàcùndoo vàha‑ne xì‑yá.
19 ou seja, que Deus em Cristo estava reconciliando consigo o mundo, não lançando em conta os pecados dos homens, e nos confiou a mensagem da reconciliação.
20 Sàhà ñà‑jaàn cuenta xi Cristu xicánúú‑nsí cáhàn‑nsì xì nsidaa nèhivì. Doco (màdì ndisa nsiùhù cáhàn), Dios nduú ana cáhàn xì‑né, na ian sacúndáhvî‑yà nùù‑né sàhà palabra xi‑nsi. Ñàyùcàndùá, cáhàn‑nsì cuenta xi Cristu, sacúndáhvî‑nsì nùù‑né, á ma nácùndoo vàha‑ne xì (Yua‑nda) Dios.
20 Portanto, somos embaixadores de Cristo, como se Deus estivesse fazendo o seu apelo por nosso intermédio. Por amor a Cristo lhes suplicamos: Reconciliem-se com Deus.
21 Vàchi Dèhemanì‑yá, còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá, doco sàhà ndohó nì chitnùní ini Yuamánì‑yá ñà‑nacuida‑ya castigu xi‑nda, na ian mii‑yá nì quida‑ya nsidaa falta xi‑nda. Te divi sàhámà nú nchícùn‑ndàyá, dandu ñà‑sànì ndee vàha dahuun‑nda nùù‑yá nduá.
21 Deus tornou pecado por nós aquele que não tinha pecado, para que nele nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.