2 Coríntios 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Sàhà gracia xi Dios nì nìhìtáhvì‑nsí chuun ndiaha quidá‑nsí; ñàyùcàndùá, có‑cùhúún ini‑nsì.
1 Deus, na sua misericórdia, nos deu essa tarefa, e é por isso que nunca ficamos desanimados.
2 Mà túha‑nsi quida dèhé‑nsì ni‑iin chuun chicuéhè, ni mà túha‑nsi dandahví‑nsì nèhivì; te mà túha stná‑nsì dama‑nsi palabra ìì xí‑yá. Còó, puru ñà‑ndácuisì nduá cachítnùhu vate‑nsí xì‑né. Mà úhì cundehè‑néndô, te cachi‑nè a quidá víi‑nsí á coó. Te mii‑yá, indéhe stná‑yà nansa quidá‑nsí.
2 Nós rejeitamos tudo o que é feito escondido e tudo o que é vergonhoso. Não agimos de má-fé, nem falsificamos a mensagem de Deus. Pelo contrário, agimos sempre abertamente, de acordo com a verdade, e assim as pessoas têm uma boa impressão de nós, que vivemos na presença de Deus.
3 Te nú cachítnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, te có‑sâà nèhivì cundaà vàha ini‑nè, pues ¿ndíà dìsáhà‑xí nduámà? Divi sàhà‑ñá nchícùn‑nè ichì ndé cuàhàn‑nè ndañuhu‑né.
3 Porque, se o evangelho que anunciamos está escondido, está escondido somente para os que estão se perdendo.
4 Vàchi quisì cahvi guá nèhivì ñuhìví yohó, sànì dàcuàá‑si anima nèhivì có‑xìníndísâ sàhà ñà‑màsà dátnûù ndiaha Dios sàxìnítnùní‑nè; ñàyùcàndùá mà cùì cundaà ini‑nè razón vàha sàhà Cristu, mate ndiaha gá‑yà, te mimíí nacua iá Yua‑nda Dios, ducán iá stná‑yà.
4 Eles não podem crer, pois o deus deste mundo conservou a mente deles na escuridão. Ele não os deixa ver a luz que brilha sobre eles, a luz que vem da boa notícia a respeito da glória de Cristo, o qual nos mostra como Deus realmente é.
5 Cunaha‑nsiá, na cachítnùhu‑nsi palabra ìì, màdì sàhà mii‑nsí cáhàn‑nsì. Còó, sàhà Stoho‑ndà Jesucristu cáhàn‑nsì, te cuisì cachí‑nsì sàhà nsiùhù ñà‑ndùú‑nsí nèhivì xinúcuáchí nùù mii‑nsiá, vàchi ináhá‑nsî (mànì cuáhà‑nsiá) nùù‑yá.
5 Pois nós não anunciamos a nós mesmos; nós anunciamos Jesus Cristo como o Senhor e a nós como servos de vocês, por causa de Jesus.
6 (Vichi cuníˋ nsinuu ini‑nsià nansa nì cuu sànaha) na nísa ìin tnuu inicutu ñuhìví, te nì cachi Dios: “Ni coó luz”, te nì sàcòa. Pues ducán nì quida stná‑yà xì ndohó, nì dàtnúù‑yà ini anima‑ndà, dandu nì cundaà ini‑ndà ñà‑ndiaha guá‑yà, te divi sàhájàn na ian nchií ndiaha stná nùù Jesucristu.
6 O Deus que disse: “Que da escuridão brilhe a luz” é o mesmo que fez a luz brilhar no nosso coração. E isso para nos trazer a luz do conhecimento da glória de Deus, que brilha no rosto de Jesus Cristo.
7 Ndisa ndudu ìì xí mii‑yá nduá sànì nìhìtáhvì‑ndà vichi, te nahi ñà‑cuìcà‑ndà nduú stná mà. Doco có‑cùní cachà‑mà ñà‑càhnú gá poder icúmí ndohó, còó. Vàchi cuisì na iin quìdi ñuhù ndé ñuhú ndudu ìì mà nduu‑nda. Ñàyùcàndùá náhà xìcà poder ndiaha xí mii‑yá nduájàn.
7 Porém nós que temos esse tesouro espiritual somos como potes de barro para que fique claro que o poder supremo pertence a Deus e não a nós.
8 Sahájàn, nsiùhù, có‑cùhúún ini‑nsì, mate yáha‑nsi cuàhà tnùndoho, te nacání cuáhà ini‑nsì dava xichi, doco siempre iá nansa càcu‑nsi.
8 Muitas vezes ficamos aflitos, mas não somos derrotados. Algumas vezes ficamos em dúvida, mas nunca ficamos desesperados.
9 Quini quidá nèhivì xì‑nsí, doco có‑nàcóó nihni Dios nsiùhù. Sahní cuií‑nè nsiùhù, doco mà cùì sàà‑nè dandáñúhú dahuun‑ne nsiùhù.
9 Temos muitos inimigos, mas nunca nos falta um amigo. Às vezes somos gravemente feridos, mas não somos destruídos.
10 Na xicánúú‑nsí ñuhìví yohó, siempre nihnú ini‑nsì vihini cui‑nsì nahi nì xìhì stná Stoho‑ndà Jesús. Doco nú ducán nihnú ini‑nsì, dandu sàhámà vàtùni cundaà stná ini nèhivì ñà‑ìtiácú stná‑yà, te chindéé‑yândô.
10 Levamos sempre no nosso corpo mortal a morte de Jesus para que também a vida dele seja vista no nosso corpo.
11 Doco na ndoó íì‑nsí ñuhìví, nicanicuahàn ndoó‑nsí tìxi peligru cui‑nsì sàhà‑yá sàhà‑ñá cundaà ini nèhivì ñà‑divi vida ndiaha xí‑yá nduá icúmí‑ndá, mate siempre iá peligru cui‑nsì.
11 Durante a vida inteira estamos sempre em perigo de morte por causa de Jesus, para que a vida dele seja vista neste nosso corpo mortal.
12 Ñàyùcàndùá, nicanicuahàn ducán iá xì nsiùhù na ian cuàhàn‑nsì cui‑nsì, doco sàhà ñà‑jaàn vàtùni nìhì mii‑nsiá nansa cutiacu‑nsià vida ndiaha xí‑yá.
12 De modo que a morte está agindo em nós, e a vida está agindo em vocês.
13 Nùù tutu ìì dohó nì tiaa iin nèhivì: “Yùhù xiníndísê mii‑yá, ñàyùcàndùá, nì cachì ñà‑ndùá nì cachì”. Pues nsiùhù, divi ducán nihnú stná ini‑nsì mii‑yá nahi nècuàchì yucán, te sàhájàn cáhàn vate stná‑nsì palabra xi‑ya.
13 As Escrituras Sagradas dizem: “Eu cri e por isso falei.” Pois assim nós, que temos a mesma fé em Deus, também falamos porque cremos.
14 Te nsinúú ini‑nsì nansa nì quida Yua‑nda Dios, nì dànátiácú‑yà Stoho‑ndà Jesús. Ñàyùcàndùá, divi ducán icúmí‑yâ quida stná‑yà xì ndohó, danátiácú stná‑yàndó, dandu sàà nsidaa‑nda nùù‑yá.
14 Pois sabemos que Deus, que ressuscitou o Senhor Jesus, também nos ressuscitará com ele e nos levará, junto com vocês, até a presença dele.
15 Cunaha‑nsiá, nsidanicuú ñà‑ndùá yáha‑nsi, sàhà ñà‑vàha xi mii‑nsiá nduá. Te nú sàhámà chicá cuàhà nèhivì nìhì xì gracia xi‑ya, dandu chicá cuàhà stná‑nè naquimanì xì‑yá sàhà‑ñá nì quèé gà más tnùñuhu xí‑yá.
15 Tudo isso aconteceu para o bem de vocês, a fim de que a graça de Deus alcance um número cada vez maior de pessoas, e estas façam mais orações de agradecimento, para a glória de Deus.
16 Ñàyùcàndùá, có‑cùhúún ini‑nsì, vàchi mate cueé‑ni cueé‑ni chicá cuítâ‑nsì, doco anima‑nsì, còó, vàchi nsìquívì (chicá nácuàhandee ini‑nsì) na ian ndusáá‑nsî.
16 Por isso nunca ficamos desanimados. Mesmo que o nosso corpo vá se gastando, o nosso espírito vai se renovando dia a dia.
17 Ñà‑ndáà nduá, ndoho‑nda vichi, doco quida‑nda cuenta na ian, sacù‑ni nduá, te yàchì icúmíâ nsiha. Doco sàhà‑ñá ndoho‑nda vichi, cuàhà sàstnùhù ñà‑ndiaha íì xí‑yá icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà después, te nicanicuahàn cundua.
17 E essa pequena e passageira aflição que sofremos vai nos trazer uma glória enorme e eterna, muito maior do que o sofrimento.
18 Ñàyùcàndùá, có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑ndùá indéhe‑nda ñuhìví yohó, cuisì (nihnú ini‑ndà) sàhà ñà‑tàñáha ga sàà‑ndà cuni‑ndà. Vàchi ñà‑ndùá tùí indéhe‑nda, ñà‑yáha‑ni nduá, doco (ñà‑ndiaha íì xí mii‑yá), mate có‑tùíá cundehè‑ndà, doco nicanicuahàn cunaha‑ñá.
18 Porque nós não prestamos atenção nas coisas que se veem, mas nas que não se veem. Pois o que pode ser visto dura apenas um pouco, mas o que não pode ser visto dura para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.