2 Coríntios 3

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñà‑jaàn cachí‑nsì xì‑nsiá, doco màdì‑ñá ndaníhí‑nsí tnùñuhu xí mii‑nsí nduú túá. Ni còò stná necesidad cunihi‑nsi iin tutu nduú recomendación na sáà‑nsì ndé ndoó‑nsiá, ni còò stná necesidad càcàn‑nsì iin tutu nùù‑nsiá (ñà‑cunihi‑nsi cùhùn inga ñuu), mate ducán quidá dava nèhivì.
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Vàchi divi mii‑nsiá nduú‑nsiá nahi tutu (quìdà‑xì nsiùhù recomendar), vàchi mà úhì cundehè nèhivì (ñà‑quìdá víi‑nsiá), te cundaà ini‑nè (ñà‑ndáà nduá cachí‑nsì). Na iin carta xínduu‑nsia, cachíˋ, te na ian itándiaa palabra xan ini anima‑nsì, ducán nduá.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Na iin carta nì tiaa mii Cristu nduú‑nsiá, vàchi (na ní cachitnùhu‑nsi palabra ìì xì‑nsiá), dandu na ian nì dàsáà‑nsì carta mà nì sandua. Doco màdì tinta nì tiaa Cristu carta mà. Còó, sàhà Espíritu Ìì xí mii‑yá iá nicanicuahàn, ducán nì tiaa‑ya ini anima‑nsià, màdì ìcà iin yùù chipála.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Ináhá‑nsî ñà‑ndáà nduá cachí‑nsì yohó, vàchi cundéé ini‑nsì Dios sàhà‑ñá xiníndísâ‑nsí Cristu.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Doco có‑tùxí ini‑nsì vàtùni sàà mii‑ní nsiùhù ñà‑quida viì‑nsí chuun yohó. Còó, cuisì nú chindee Dios nsiùhù, dandu vàtùni sàà‑nsì quida‑nsi chuun (xi‑ya).
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Ñàyùcàndùá, sàhà mii‑yá vàtùni cachitnùhu viì‑nsí xì nèhivì nansa iá ley saa xí‑yá. Te ley mà, có‑ndùá palabra nì tiaa uun‑ni; còó, palabra nì taxi Espíritu Ìì xí‑yá nduá. Vàchi nú letra uun ni cúndúá, dandu cuisì cuàhàn cachàmà xì‑ndà ñà‑cui‑ndà; doco tucu quidá Espíritu Ìì; puru vida ndiaha sáha‑ya.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 — ausente —
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 — ausente —
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Cunaha‑nsiá, sàhà ley sànaha ma vàtùni nì cundaà ini‑ndà iá castigu sàhà cuàchi‑nda. Doco nú ni cachí‑ndà ndiaha gá nì ìa na ní quesaa ley mà, dandu chicá más ndiaha palabra saa cachítnùhu xi‑nda nansa ndee vàha‑nda nùù‑yá.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Te vichi, sàhà‑ñá yáha ga nsiha palabra saa ma, ñàyùcàndùá có‑quìdá gá‑ndà cuenta nsiha gá ley primeru mà.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Doco nú ni cachí‑ndà ley ndiaha nduú ley sànaha ma, te cónì ía naha cuáhàˊ, dandu vihi gá ndiaha ndisa iá palabra saa, vàchi nicanicuahàn icúmíâ coa.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Te vichi, sàhà‑ñá ináhá‑ndá iá tnùndé ini ndiaha xi‑nda ma, ñàyùcàndùá có‑yûhî‑nsì càhàn vate‑nsí xì nèhivì.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Có‑quìdá‑nsí na ian nì quida Moisés, nì chidàhvi‑ne nùù‑né xì iin sìcoto sàhá màsà cúní nècuàchì (raza‑nè) Israel na cueé‑ni cueé‑ni ndáhvà ñà‑tnúù ndiaha nùù‑né.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 (Te seña nduámà) ñà‑cónì cúndáà vàha ini nècuàchì Israel yucán. Te dècuèndè stná tiempu vichi, ducán iá na ian ídàhvi sàxìnítnùní‑nè iin sìcoto, ñàyùcàndùá có‑sâà‑nè cundaà ini‑nè na iníní‑né cahví nèhivì tutu xi ley sànaha. Cuisì‑ní nú ni quíhvi‑ne ichì Cristu, dandísá, vàtùni sàà‑nè cundaà ini‑nè.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Te dècuèndè stná vichi, na cahví‑né (tutu nì tiaa) Moisés mà, ducán iá na ian ídàhvi ìì sàxìnítnùní‑nè, (có‑cùndáà ini‑nè).
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Doco nú ni quíhvi‑ne ichì Stoho‑ndà Señor, dandísá cuxio ñà‑dàdáhvi xi sàxìnítnùní‑nèmà, te claru mànìhì ini‑nè.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Vàchi Stoho‑ndà Señor, divi Espíritu Ìì nduú‑yá, te ndéni nì cui ni coó Espíritu Ìì xí‑yá, yucán ndisa nuná ñuhìví ìì xí‑yá nùù‑ndà.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Ñàyùcàndùá, ndohó, sànì cundaà ini‑ndà, có‑îdàhvi ga nùù‑ndà (nahi Moisés), còó. Te ñà‑ndiaha guá sànì nàcòo anima‑ndà nì quida‑ya, ñàyùcàndùá, queámà na ian nduu‑nda iin yùtàtá nchií ndiaha quidá iin luz. Te cueé‑ni cueé‑ni dáma stná‑ndà dècuèndè sàà‑ndà coo ndiaha‑nda nahi mii‑yá. Pues divi ñà‑jaàn nduá quidá‑yá xì‑ndà, vàchi Espíritu Ìì nduú‑yá.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.