2 Coríntios 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Ñà‑jaàn cachí‑nsì xì‑nsiá, doco màdì‑ñá ndaníhí‑nsí tnùñuhu xí mii‑nsí nduú túá. Ni còò stná necesidad cunihi‑nsi iin tutu nduú recomendación na sáà‑nsì ndé ndoó‑nsiá, ni còò stná necesidad càcàn‑nsì iin tutu nùù‑nsiá (ñà‑cunihi‑nsi cùhùn inga ñuu), mate ducán quidá dava nèhivì.
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Vàchi divi mii‑nsiá nduú‑nsiá nahi tutu (quìdà‑xì nsiùhù recomendar), vàchi mà úhì cundehè nèhivì (ñà‑quìdá víi‑nsiá), te cundaà ini‑nè (ñà‑ndáà nduá cachí‑nsì). Na iin carta xínduu‑nsia, cachíˋ, te na ian itándiaa palabra xan ini anima‑nsì, ducán nduá.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Na iin carta nì tiaa mii Cristu nduú‑nsiá, vàchi (na ní cachitnùhu‑nsi palabra ìì xì‑nsiá), dandu na ian nì dàsáà‑nsì carta mà nì sandua. Doco màdì tinta nì tiaa Cristu carta mà. Còó, sàhà Espíritu Ìì xí mii‑yá iá nicanicuahàn, ducán nì tiaa‑ya ini anima‑nsià, màdì ìcà iin yùù chipála.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Ináhá‑nsî ñà‑ndáà nduá cachí‑nsì yohó, vàchi cundéé ini‑nsì Dios sàhà‑ñá xiníndísâ‑nsí Cristu.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Doco có‑tùxí ini‑nsì vàtùni sàà mii‑ní nsiùhù ñà‑quida viì‑nsí chuun yohó. Còó, cuisì nú chindee Dios nsiùhù, dandu vàtùni sàà‑nsì quida‑nsi chuun (xi‑ya).
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Ñàyùcàndùá, sàhà mii‑yá vàtùni cachitnùhu viì‑nsí xì nèhivì nansa iá ley saa xí‑yá. Te ley mà, có‑ndùá palabra nì tiaa uun‑ni; còó, palabra nì taxi Espíritu Ìì xí‑yá nduá. Vàchi nú letra uun ni cúndúá, dandu cuisì cuàhàn cachàmà xì‑ndà ñà‑cui‑ndà; doco tucu quidá Espíritu Ìì; puru vida ndiaha sáha‑ya.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 — ausente —
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 — ausente —
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Cunaha‑nsiá, sàhà ley sànaha ma vàtùni nì cundaà ini‑ndà iá castigu sàhà cuàchi‑nda. Doco nú ni cachí‑ndà ndiaha gá nì ìa na ní quesaa ley mà, dandu chicá más ndiaha palabra saa cachítnùhu xi‑nda nansa ndee vàha‑nda nùù‑yá.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Te vichi, sàhà‑ñá yáha ga nsiha palabra saa ma, ñàyùcàndùá có‑quìdá gá‑ndà cuenta nsiha gá ley primeru mà.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Doco nú ni cachí‑ndà ley ndiaha nduú ley sànaha ma, te cónì ía naha cuáhàˊ, dandu vihi gá ndiaha ndisa iá palabra saa, vàchi nicanicuahàn icúmíâ coa.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Te vichi, sàhà‑ñá ináhá‑ndá iá tnùndé ini ndiaha xi‑nda ma, ñàyùcàndùá có‑yûhî‑nsì càhàn vate‑nsí xì nèhivì.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Có‑quìdá‑nsí na ian nì quida Moisés, nì chidàhvi‑ne nùù‑né xì iin sìcoto sàhá màsà cúní nècuàchì (raza‑nè) Israel na cueé‑ni cueé‑ni ndáhvà ñà‑tnúù ndiaha nùù‑né.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 (Te seña nduámà) ñà‑cónì cúndáà vàha ini nècuàchì Israel yucán. Te dècuèndè stná tiempu vichi, ducán iá na ian ídàhvi sàxìnítnùní‑nè iin sìcoto, ñàyùcàndùá có‑sâà‑nè cundaà ini‑nè na iníní‑né cahví nèhivì tutu xi ley sànaha. Cuisì‑ní nú ni quíhvi‑ne ichì Cristu, dandísá, vàtùni sàà‑nè cundaà ini‑nè.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Te dècuèndè stná vichi, na cahví‑né (tutu nì tiaa) Moisés mà, ducán iá na ian ídàhvi ìì sàxìnítnùní‑nè, (có‑cùndáà ini‑nè).
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Doco nú ni quíhvi‑ne ichì Stoho‑ndà Señor, dandísá cuxio ñà‑dàdáhvi xi sàxìnítnùní‑nèmà, te claru mànìhì ini‑nè.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Vàchi Stoho‑ndà Señor, divi Espíritu Ìì nduú‑yá, te ndéni nì cui ni coó Espíritu Ìì xí‑yá, yucán ndisa nuná ñuhìví ìì xí‑yá nùù‑ndà.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Ñàyùcàndùá, ndohó, sànì cundaà ini‑ndà, có‑îdàhvi ga nùù‑ndà (nahi Moisés), còó. Te ñà‑ndiaha guá sànì nàcòo anima‑ndà nì quida‑ya, ñàyùcàndùá, queámà na ian nduu‑nda iin yùtàtá nchií ndiaha quidá iin luz. Te cueé‑ni cueé‑ni dáma stná‑ndà dècuèndè sàà‑ndà coo ndiaha‑nda nahi mii‑yá. Pues divi ñà‑jaàn nduá quidá‑yá xì‑ndà, vàchi Espíritu Ìì nduú‑yá.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.