2 Coríntios 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yùhù ináhî còò ni‑iñàha nìhìndèè‑ndà nú ndeníhí vàha‑nda mii‑nda, doco cuàhìn quide seguir. Vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà ñà‑ndùá dacuní Dios ndohó, vàchi cuàhà gá ñà‑ndiaha xiní nèhivì dava xichi.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Yùhù ináhî iin tiàa xiníndísá‑xí Cristu, te sàcuàhàn‑ndà iin ùxìn cùmì cuìà nì ndiachi‑né dècuèndè ansivi ùnì (chicá dìquì‑xí). Có‑ìnáhî a ní sàhàn‑nè yucán xì na iá iquìcúñú‑nè, te ò cuisì anima‑nè, sólo Dios ináhá.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 — ausente —
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 — ausente —
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 — ausente —
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 — ausente —
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Cunaha‑nsiá, ñà‑ndiaha guá iá ñà‑ndùá nì xinì ansivi daa, ñàyùcàndùá nì sàha Dios yùhù iin (ñà‑dàndòhò‑xí na ian) ihí iin iñù cahnú ìqué. Ducán (sáha‑ya permisu) quida ñà‑malu xìˊ sàhà‑ñá màsà ndéníhí vàha güéˋ mií.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Mate ùnì xichi nì xìcàn tàhví nùù‑yá áma dácûxíó‑yáñà,
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 doco dohó nì cachi‑yà xìˊ: “Cunaha‑ní, vàtùni sàà gracia xi nùù‑ní. Vàchi nú cuítâ‑nî, dandu chicá ndiaha icúmî chindeí mii‑ní”, nì cachi‑yà. Ñàyùcàndùá, vichi cudíì inì nú cuítêˋ, vàchi nú ducán, dandu chicá más icúmî nìhìtáhvìˊ ndudu ìì xí Cristu.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Sàhà ñà‑jaàn, cudíì inì nú còò fuerzíˋ, te ò cánàhá nèhivì xìˊ, te ò yáha ndahvíˋ, te ò taxi néhivì yùhù, te ò yáhi cuàhà vida sàhà mii‑yá, vàchi nú (cuàhà gá ndohí), te còò fuerzíˋ, dandu chicá cuàhà icúmî nìhìtáhvìˊ ndudu ìì xí‑yá.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Cunaha‑nsiá, na ní ndenihi vàha güéˋ mií xì palabra jaàn, na iin palabra cachí iin tè‑cùmánì nì sandua. Doco fuerza nì cachì ducán sàhà ñà‑ndùá (cachí) mii‑nsiá sàhí. Vàchi mii‑nsiá nduú ana ndiá ìcà tavà xì tnùñuhu xí nì cùí. Mate ni cachí‑ndà còò ni‑iñàha ndiaíˋ, doco siquiera dava‑ni ndiaíˋ xì nèhivì cachí guâ xì‑nsiá nduú‑né apóstol xi mii‑yá.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Vàchi na ní sa‑ìe xì‑nsiá, cuàhà gá milagru fuerte nìsa quide. Cuàhà gá iñàha ñà‑ndulocó nèhivì nì quide, te cuàhà gá nì quidandee stná inì (na ní xinì cuàhà vida). Ñàyùcàndùá, sàhà nsidaámà vàtùni cundaà inì‑nsia divi ana nì techuún mii‑yá nduí.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Nacua siempre quidé xì nèhivì xí Dios inga ñuu, divi ducán nìsa quida stnáì xì mii‑nsiá. Cuisì imindaa iñàha cónì ndúdává, divi ñà‑cónì tnìí dìhùn xí‑nsiá. Te nú cuàchi nduájàn, dandu sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑cuicahnú ini‑nsià sàhí, por favor.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Vichi sà‑ìéˋ ñà‑sàì ndé ndoó‑nsiá inga tu, te vichi cundua ùnì xichi. Doco ni‑iñàha mà cáquìn nùù‑nsiá, vàchi màdì ñà‑ìcúmí‑nsiâ nduá cuú inì sàhà‑xí, còó; mii‑nsiá cuú inì sàhà‑xí. Vàchi (nahi dèhi xínduu‑nsia, te) có‑quìdá tocar iin dèhe dacáyà biene ndutahvì yuadíhâ. Còó, yuadíhâ quidá tocar dandútâhvì xì biene xi nùù miá.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ñàyùcàndùá, dispuestu iéˋ quide ndéni gastu nì cui sàhà ñà‑vàha xi anima‑nsià, dècuèndè vida xi cuàha stnáì nú iá necesidad. Doco ñà‑ndùá xiníˋ, mate ducán chicá más cuú inì sàhà‑nsiá, doco chicá menos cuú ini mii‑nsiá sàhí.
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Dava stná nèhivì, cachí‑nè sàhí ñà‑ndáà nduá, cónì tnìí dìhùn xí‑nsiá, doco ñà‑cuàhà guá maña icúmî, ñàyùcàndùá, inga modo nì sahnìndahvíˋ mii‑nsiá, cachí‑nè.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Doco ¿a ní sahnìndahví ndise mii‑nsiá na ní techuín nèhivì nì sàà nùù‑nsiá? (Còó.) Te ¿a ní candiaa‑nè dìhùn xí‑nsiá? (Còó.)
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Nì sacundahvíˋ nùù Tito (ñà‑cùhùn‑nè) ndé ndoó‑nsiá, teayùcàndùá cutnáhâ‑né xì inga ñani‑ndà nì sàà. Doco ¿a ndísá nì sahnìndahví‑nè mii‑nsía? (Còó.) Amádi iin‑ni nì quida stná‑nè nahi yùhù, vàchi iin‑ni nihnú stná ini‑nè nahi yùhù.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Vihini tuxí inì‑nsia cuisì cáhìn ducán sàhà‑ñá ndòo vàha tu‑nsi xì‑nsiá. Doco còó. Indéhe Dios, ináhá‑yâ nansa cachíˋ, te ndácùcahan stnáì Cristu. Cuisì sàhà ñà‑nacuàhandee inì mii‑nsiá, ñàyùcàndùá tiaí nsidaa ñà‑yòhó, ñani màní.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Doco yúhîˋ sàhà‑nsiá còtó sàì yucán, te mà cúdíì gá inì sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá, te ò mii‑nsiá, mà ndóo stná inì‑nsia sàhí. Ndisa, yúhîˋ sàhà‑nsiá, còtó sàì, te ndoó‑nsiá náâ tnahá‑nsiá, cúmbìdia inì‑nsia, dacuídà stnahá inì‑nsia, te ò ndeníhí ndiaha gá‑nsià mii‑nsiá, te ò dandahví tnahá‑nsiá, te xítnùhu tnahá‑nsiá, te ò cucuádû‑nsià, có‑xìcánúú víi gá‑nsià.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Ndisa, yúhîˋ, còtó sàà tui, te ndòo cahin nùù Dios. Nacání gá inì ñà‑vihini cundoo nècuàchì nì quida cuàchi sà‑ìá quìvì, te tàñáha ga naxicocuíìn ini‑nè sàhà‑ñá. Ndisa icúmî coi tnùnsí ini sàhà‑né nú tàñáha ga cuu‑ne arrepentir sàhà cuàchi nì quida‑ne, a sea nì càhàn‑nè xì ana cónì nándàhà xì‑né, te ò iá viciu xi‑ne, te ò ní quida‑ne inga ñà‑sìquini.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.