2 Coríntios 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Vichi cuàhìn càhìn iin ratu na iin tè‑cùmánì; ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑quidandee inì‑nsia sàhí, por favor.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Vàchi yùhù, cuàhà gá nacání inì sàhà‑nsiá na ian nacání stná ini Yua‑nda Dios sàhà ndohó. Cunaha‑nsiá, ducan iá stná na ian nì ndiadi tnùhu xi iin novia cuàhàn nandàhà. Vàchi mii‑nsiá, na iin noviá nduú‑nsiá, te cuníˋ sàà‑nsià ndé iá Cristu te cundoo‑nsia nùù‑yá nicanicuahàn. Doco na sáà‑nsià yucán cuníˋ cunduu‑nsia (nèhivì viì ndisa) na iin novia siempre sànì quida viì.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Doco yúhîˋ xì‑nsiá, còtó dàcà dìnì‑nsiá, te mà cúníhnú vàha ga ndisa inì‑nsiayà. Vàchi ducán nì cuu xi Eva sànaha, (nì tnàtuu) còò (nduú ñà‑malu), te ñà‑tnùhù guá‑si nì nìhì‑sí nì dàndàhví‑siné.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá, (caquin‑nsià cuidadu), vàchi nú ni sáà iin nèhivì nùù‑nsiá, te càhàn‑nè sàhà inga Jesús, mà úhì candisá‑nsiánè, mate diín nduú Jesús xi nècuàchìmà, te diín nduú Jesús nì cachi nsiùhù xì‑nsiá; te (xiní‑nsì) mà úhì candisá stná‑nsià yàha‑nsia ndahà inga espíritu (quida‑ne), mate diín espíritu nduá, màdì Espíritu Ìì nì nìhì‑nsiá daa. Te (xiní‑nsì), mà úhì stná cunindisá‑nsiá inga palabra saa có‑ndùdává xí palabra ìì nì xinindisá‑nsiá daa.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Doco siquiera, yùhù, davani ndiaá stnáì xì nècuàchì tuxí inì‑xi xínduu guá apóstol ndiaha.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Mate vihini mà túha güéˋ càhàn vií, doco ináhá vâhi ñà‑ndùá cachíˋ. Te mii‑nsiá ináhá vâha stná‑nsià ñà‑divi ñà‑ndáà nduájàn, vàchi sànì xininùù‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá sànì quida‑nsi.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 Doco ¿a tuxí inì‑nsia cuàchi nduá ñà‑uun‑ni nì cachitnùhi xì‑nsiá razón ndiaha xí mii‑yá? Dècuèndè menos nì ndòi sàhà‑ñá cuníˋ ni ndóo mii‑nsiá xì chicá más tnùñuhu.
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Vàchi na ní sa‑ìe jaàn chindéî mii‑nsiá, ¿índù nì quixi ñà‑nìsa itiacuì? Pues divi nùù nèhivì xí‑yá ndoó inga ñuu. Ñàyùcàndùá, yùhù quidé cuenta na ian nì sahnìndàhvíˋ nècuàchìmà, te có‑ndùá ducán.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Daaní, después na ní quida manì dìhùn nùí, ni‑iin centavu cónì xíquèn nùù‑nsiá. Còó; divi ñani‑ndà nì quixi ladu Macedonia nì taxi xi ñà‑ndùá xiñuhí mà. Te cuàhà cuidadu nì saquin vàhi ñà‑màsà quídá‑nsiá ni‑iin gastu sàhí, te nicanicuahàn ducan icúmî quide.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá nacua chindéé Cristu yùhù càhàn ndàì, mà nácóí cachì xì nèhivì inicutu ladu Acaya xi‑nsia (ñà‑có‑tnìí dìhùn xí‑nsiá). Còó, mà cuáhi cadi ni‑iin nèhivì nùí cachì ñà‑jaàn.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Te, ¿índù chuun cachíˋ ducán? ¿A sáhà‑ñá có‑cùú inì sàhà‑nsiá? Còó, vàchi ináhá Dios ñà‑cùú ndisa inì sàhà‑nsiá.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Doco iin‑ni icúmî quidé ñà‑ndùá quide sàhá màsà níhìndèè nèhivì‑mà coo cuadú gà‑nè, te cachi‑nè davani iá stná chuun xi‑ne xì chuun xi nsiùhù.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Vàchi cunaha‑nsiá, tnùhu nduá cachí‑nè ñà‑nùù mii‑yá nì nìhì‑né chuun xi‑ne. Dandahví uun‑ne, te dananí uun‑ne nduú‑né apóstol xi Cristu.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Te mà úhì quida‑ne ducán, vàchi stná ñà‑malu Satanás, tùha stná‑si dama‑sì mii‑sí nanduu‑sì na iin ángel nchií ndiaha.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Ñàyùcàndùá, nècuàchì nchícùn xì‑sí, mà úhì stná dama‑ne modo xi‑ne na iin nèhivì quida‑xi iin chuun viì. Doco cunaha‑nsiá, icúmí‑nê nìhì‑né (iin castigu) xi‑ne nacua ndiá ìcà‑né.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Vichi tucutu cachíˋ xì‑nsiá: màsà cútúxí inì‑nsia iin tè‑loco nduí. Doco nú ducán tuxí inì‑nsia, dandu ni cuáha‑nsia lugar càhàn chií na iin tè‑loco; vàchi stná yùhù cudiì stná inì cachì nansa ndiaá güêˋ (nacua quidá dava nèhivì ndé ndoó‑nsiá).
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Doco ñà‑ndùá cuàhìn cachì xì‑nsiá vichi, có‑ndùá na iin palabra (sahnú) nì nìhí nùù Stoho‑ndà Señor; cuisì na iin palabra loco nduá, vàchi ñà‑cuàhìn ndenihi vàhi mií nduá.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Vàchi sànì xinì, ñà‑cuàhà guá nèhivì ndeníhí vàha xi mii‑xí sàhà ñà‑ndùá quidá‑né, ñàyùcàndùá yùhù stná cuàhìn quide ducán.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Vàchi mii‑nsiá, ñà‑cuàhà guá ináhá‑nsiâ, ñàyùcàndùá mà úhì candisá‑nsiá càhàn iin tè‑loco xì‑nsiá.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Dècuèndè candísâ stná‑nsià nú xichúûn nèhivì mii‑nsiá, te ò tnií‑né ñà‑ìcúmí‑nsiâ, te ò dandacú ndee‑né nùù‑nsiá, te ò cachíchì ini‑nè mii‑nsiá, te ò caní‑né nùù‑nsiá; pues nsidaámà candísâ‑nsiá.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Doco nsiùhù, cuicahnú gà inì‑nsia sàhà‑nsí, vàchi cónì quìdá‑nsí xì‑nsiá ducán.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Pues cachí nèhivì mà ñà‑divi raza hebreu xínduu‑ne. Doco yùhù, divi raza mà nduú stnáì. Daaní, nècuàchì ñuu Israel nduú stná‑nè cachí‑nè; pues divi ducání stná yùhù. Daaní, cachí stná‑nè ñà‑Abraham nì sanduu yohòtéhè‑né. Pues ni cúnáhá‑nê yohòtéhè stnáì nì sanduu nècuàchìmà.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Daaní, cachí‑nè ñà‑divi Cristu xinúcuáchí‑nê nùù‑xí. Pues divi ducání stná yùhù. Doco chicá más chuun xi mii‑yá sànì quide nùù mii‑né. Mate na cáhàn tè‑loco cáhìn, doco ducán cachíˋ, más gà nì quide nùù mii‑né. Chicá cuàhà nì ñàhnì cuìíˋ. Te chicá cuàhà nì sandiadì nùù mii‑né. Cuàhà gá xichi sà‑ìéˋ ñà‑cuì nì cùí.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Ùhùn xichi nì casahnì cuìí tè‑raza Judea yùhù xì chirrión, 39 golpe nì nìhí iin iin xichi.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Te ùnì xichi nì ñàhnì cuìí stnáì xì vara, te iin xichi nì caniyuu‑té yùhù sàhà‑ñá cuì. Te ùnì xichi nì càhà stná barcu ndé cuàhìn, ñàyùcàndùá iin ndui xì iin ñuú nì xìque mahì tècuìí mar.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Cuàhà gá sànì xìcanui. Dava yùte, ndé cùúnàhíˋ nì yàhi. Te dava xichi ndiatú tècuìhnà yùhù yàhi. Dècuèndè stná nèhivì raza mií, cuní stná‑nè quida quini‑ne xìˊ, mii‑né xì stná nècuàchì inga ñuu. Cuàhà gá peligru yáhi na xicánúí ñuu nahnú, te ò yucù dàná, ò mar. Te peligru nduú stná na iéˋ mahì nèhivì dananí uun nchícùn xì mii‑yá.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Cunaha‑nsiá, yáha ga ùhì chuun quidé, vàchi cuàhà vida yáhi xicánúí. Có‑quîdì, xíhì doco, xíhì tècuìí; te nú coámà, quidándéé inì, mate xíhì vìxin ñà‑còò sícoto vàha xi.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Pues, ñà‑jaàn nduá yáhi, te iá gà más ñà‑cónì càchíˋ xì‑nsiá. Daaní, nsìquívì cuàhà gá nacání stná inì sàhà nèhivì xí Dios ndoó iin iin ñuu.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Vàchi nú débil iá anima iin ñani‑ndà, dandu stná yùhù, na ian débil iá stnáì; te nú sànì tùcù iin‑ne nì quida nèhivì, dandu stná yùhù ndohó stnáì.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Ñàyùcàndùá, nú ndisa iá necesidad ndenihi vàha mií, dandu chicá vàha nacani xì‑nsiá ñà‑cuàhà guá vida yáhi, te dandohámà yùhù.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Cunaha‑nsiá, ñà‑ndácuisì nduú nsidaa ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá yohó, te ináhá stná mii‑yá ana cahvi Stoho‑ndà Jesucristu, divi Yuamánì‑yá, ansivéhé‑yâ nicanicuahàn.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Na ní sa‑ìe ñuu Damasco, iá stná iin gobernador xinúcuáchí nùù rey Aretas yucán, te divi‑tè nì dàndàcú‑te cundiaa soldadu yehè ñuu mà ñà‑cùní‑te tnii‑tè yùhù.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Doco (nì nani) nama ndiadí ñuu mà ndé iá iin ventana tii, te nì sàcùnacaì iin ìcà sìcàté, te nì dànùú nèhivì yùhù (inga ladu), te ducán nì nìhí nì càcui nùù gobernador mà.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.