2 Coríntios 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 — ausente —
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 — ausente —
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Pues, ñà‑ndáà nduá, nèhivì ñuhìví yohó nduú‑nsí, doco na cuní‑nsì cundee‑nsí (nùù ñà‑có‑ndiàá), có‑quìdá‑nsí guerra na quidá nèhivì ñuhìví yohó.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Iá ndisa nahi arma xi‑nsi, doco có‑ndùá arma xi ñuhìví yohó. Còó, arma ndiaha xí Dios nduá xichúûn‑nsí, te nihá ndudu ìì xí‑yá, ñàyùcàndùá vàtùni cundee‑nsí nùù nsidaa ñà‑có‑ndiàá iá ñuhìví yohó mate fuerte gà‑ñà.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Vàtùni cundee‑nsí nùù nsidaa palabra nchichí chítnùní ini nèhivì tuxí inì‑xi mii‑né nduú‑né mii‑né, te sadí‑nè nùù (palabra cachítnùhu) nansa cunitnàhà‑ndà xì Dios. Vàtùni cundee stná‑nsì nùù‑né ñà‑nì sáà‑nè cunini stná‑nè Cristu, te cunihnu vàha stná ini‑nè cuisì nacua cuní mii‑yá.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Te mii‑nsiá tu, nú sàà‑nsià cunini vàha ndisa‑nsiayà, dandu ndiaha gá coo. Doco nècuàchì iin‑ni có‑cùní cunini (xi‑yá), icúmí‑nsî cuàha‑nsinè iin conseju fuerte.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Yùhù cuníˋ cundehè‑nsiá nansa ndisa iá chuun yohó. Nú iá iin‑nsia tuxí inì‑xi nduú nèhivì xí Cristu, pues ni cúnáhá‑nsiâ ñà‑stná nsiùhù nduú stná‑nsì nèhivì xí‑yá nahi mii‑nsiá.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Mate ní càhàn ndeí iyuhu xi‑nsiá na ní cachì ñà‑ìá ndisa derechu xi, doco có‑cùcáhán núùí sàhámà. Vàchi derechu mà, sàhà‑ñá nacuàhandee ini‑nsì mii‑nsiá nduá dìsáhà‑xí nì nìhì‑nsíñà nùù Stoho‑ndà Señor, màdìá sàhà‑ñá quida quini‑nsi xì‑nsiá.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Te màdì sáhà‑ñá dayúhî stná‑nsì mii‑nsiá tiaá‑nsí carta yohó. Còó.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Yùhù (ináhî) cachí dava nèhivì sàhí ñà‑ndee cáhìn nùù carta xi, te fuerte palabra tiaí, doco nú sà‑ìéˋ nùù‑né, te indéhe‑né nùí, dandu mà finu guè, te ni mà túha guè càhàn viìˊ, cachí‑nè.
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Doco ni cúnáhá‑nê ñà‑divi nacua cachí‑nsì nùù carta xi‑nsi na ndoó xícá‑nsî, divi ducán icúmí‑nsî quida stná‑nsì na sàà‑nsì ndé ndoó‑nsiá.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Nsiùhù, ni‑iyuhu có‑cùní‑nsì dadavá stnahá‑nsí xì nèhivì ndeníhí vàha guá xì mii‑xí, còó; vàchi tucu dahuun xíquida‑ne. Tuxí ini‑nè ñà‑cuisì modo xi mii‑né nduú ley chicá ndiaá, te ndeníhí vàha tnahá iin‑ne inga‑nè. Ñàyùcàndùá (náhà xìcà), nècuàchì có‑cùndáà inì‑xi nduú‑né.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Doco nsiùhù, có‑nàndúcú‑nsî ñà‑quee tnùñuhu xí‑nsí, ni có‑dàquíhvi‑nsi mii‑nsí nùù iin chuun cónì sáha Dios nsiùhù. Cuisì chuun nì nìhì‑nsí nùù mii‑yá nduá cáhàn‑nsì sàhà‑xí. Te dècuèndè ndé ndoó‑nsiá jaàn nì sàha stná‑yà nsiùhù chuun quida‑nsi.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Ñàyùcàndùá, màdìá yáha‑nsi nùù‑xí ndé nì cachi‑yà xì‑nsí nduá. Tucu cundua nú màsà sáà‑nsì ndé ndoó‑nsiá nì cùí. Doco còó, nècuàchì primeru nì càhàn xì‑nsiá razón ndiaha xí Cristu nduú‑nsí.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Doco iin chuun cónì sáha‑ya nsiùhù, còó, mà cáhàn‑nsì sàhámà na ian nduá chuun xi‑nsi; còó. Doco nihnú ini‑nsì quida ga‑nsì más gà chuun xi‑ya ndé ndoó‑nsiá jaàn nú sànì nìhì‑nsiá nì xinindisá‑nsiá chicá fuerte, doco siempre mà yáha‑nsi ndé nduú nùù‑xí nì cachi Dios xì‑nsí.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Dandu después dècuèndè stná ñuu ndoó chicá nùù‑xí cuní stná‑nsì cùhùn‑nsì cachitnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, doco ni xi ñá‑jaàn, mà nándúcú‑nsî quee tnùñuhu xí‑nsí sàhà iin chuun nì quida inga nèhivì.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Vàchi nú cuní‑ndà tavà‑ndà tnùñuhu xí mii‑nda, dandu ni cúnáhá‑ndá ñà‑cuisì Stoho‑ndà Señor nduú tnùñuhu xi‑nda.
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Vàchi ¿índù clase nèhivì icúmí ndee vàha nùù‑yá? ¿A nèhivì tavá tnùñuhu xí mii‑xí? Còó, cuisì ana cudíì ini mii‑yá sàhà‑xí icúmí ndee vàha.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.