2 Coríntios 10

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 E eu mesmo, Paulo, peço a vocês, pela mansidão e bondade de Cristo — eu que, na verdade, quando estou com vocês, sou humilde, mas, quando ausente, sou ousado para com vocês —,
2 — ausente —
2 sim, eu peço que não me obriguem a ser ousado, quando estiver com vocês, servindo-me daquela firmeza com que penso que devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 Pues, ñà‑ndáà nduá, nèhivì ñuhìví yohó nduú‑nsí, doco na cuní‑nsì cundee‑nsí (nùù ñà‑có‑ndiàá), có‑quìdá‑nsí guerra na quidá nèhivì ñuhìví yohó.
3 Porque, embora andemos na carne, não lutamos segundo a carne.
4 Iá ndisa nahi arma xi‑nsi, doco có‑ndùá arma xi ñuhìví yohó. Còó, arma ndiaha xí Dios nduá xichúûn‑nsí, te nihá ndudu ìì xí‑yá, ñàyùcàndùá vàtùni cundee‑nsí nùù nsidaa ñà‑có‑ndiàá iá ñuhìví yohó mate fuerte gà‑ñà.
4 Porque as armas da nossa luta não são carnais, mas poderosas em Deus, para destruir fortalezas. Destruímos raciocínios falaciosos
5 Vàtùni cundee‑nsí nùù nsidaa palabra nchichí chítnùní ini nèhivì tuxí inì‑xi mii‑né nduú‑né mii‑né, te sadí‑nè nùù (palabra cachítnùhu) nansa cunitnàhà‑ndà xì Dios. Vàtùni cundee stná‑nsì nùù‑né ñà‑nì sáà‑nè cunini stná‑nè Cristu, te cunihnu vàha stná ini‑nè cuisì nacua cuní mii‑yá.
5 e toda arrogância que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levamos cativo todo pensamento à obediência de Cristo.
6 Te mii‑nsiá tu, nú sàà‑nsià cunini vàha ndisa‑nsiayà, dandu ndiaha gá coo. Doco nècuàchì iin‑ni có‑cùní cunini (xi‑yá), icúmí‑nsî cuàha‑nsinè iin conseju fuerte.
6 E estaremos prontos para punir qualquer desobediência, quando a obediência de vocês estiver completa.
7 Yùhù cuníˋ cundehè‑nsiá nansa ndisa iá chuun yohó. Nú iá iin‑nsia tuxí inì‑xi nduú nèhivì xí Cristu, pues ni cúnáhá‑nsiâ ñà‑stná nsiùhù nduú stná‑nsì nèhivì xí‑yá nahi mii‑nsiá.
7 Observem o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Mate ní càhàn ndeí iyuhu xi‑nsiá na ní cachì ñà‑ìá ndisa derechu xi, doco có‑cùcáhán núùí sàhámà. Vàchi derechu mà, sàhà‑ñá nacuàhandee ini‑nsì mii‑nsiá nduá dìsáhà‑xí nì nìhì‑nsíñà nùù Stoho‑ndà Señor, màdìá sàhà‑ñá quida quini‑nsi xì‑nsiá.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição de vocês, não me envergonharei.
9 Te màdì sáhà‑ñá dayúhî stná‑nsì mii‑nsiá tiaá‑nsí carta yohó. Còó.
9 Não quero que pareça ser meu objetivo intimidar vocês por meio de cartas.
10 Yùhù (ináhî) cachí dava nèhivì sàhí ñà‑ndee cáhìn nùù carta xi, te fuerte palabra tiaí, doco nú sà‑ìéˋ nùù‑né, te indéhe‑né nùí, dandu mà finu guè, te ni mà túha guè càhàn viìˊ, cachí‑nè.
10 Alguns dizem: “As cartas são graves e fortes, mas a presença pessoal dele é fraca e a sua palavra é desprezível.”
11 Doco ni cúnáhá‑nê ñà‑divi nacua cachí‑nsì nùù carta xi‑nsi na ndoó xícá‑nsî, divi ducán icúmí‑nsî quida stná‑nsì na sàà‑nsì ndé ndoó‑nsiá.
11 Que tal pessoa leve em conta o seguinte: o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, seremos também em ações, quando presentes.
12 Nsiùhù, ni‑iyuhu có‑cùní‑nsì dadavá stnahá‑nsí xì nèhivì ndeníhí vàha guá xì mii‑xí, còó; vàchi tucu dahuun xíquida‑ne. Tuxí ini‑nè ñà‑cuisì modo xi mii‑né nduú ley chicá ndiaá, te ndeníhí vàha tnahá iin‑ne inga‑nè. Ñàyùcàndùá (náhà xìcà), nècuàchì có‑cùndáà inì‑xi nduú‑né.
12 Porque não ousamos nos classificar ou comparar com alguns que louvam a si mesmos. Mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam falta de entendimento.
13 Doco nsiùhù, có‑nàndúcú‑nsî ñà‑quee tnùñuhu xí‑nsí, ni có‑dàquíhvi‑nsi mii‑nsí nùù iin chuun cónì sáha Dios nsiùhù. Cuisì chuun nì nìhì‑nsí nùù mii‑yá nduá cáhàn‑nsì sàhà‑xí. Te dècuèndè ndé ndoó‑nsiá jaàn nì sàha stná‑yà nsiùhù chuun quida‑nsi.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vocês.
14 Ñàyùcàndùá, màdìá yáha‑nsi nùù‑xí ndé nì cachi‑yà xì‑nsí nduá. Tucu cundua nú màsà sáà‑nsì ndé ndoó‑nsiá nì cùí. Doco còó, nècuàchì primeru nì càhàn xì‑nsiá razón ndiaha xí Cristu nduú‑nsí.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vocês, pois já chegamos até vocês com o evangelho de Cristo.
15 Doco iin chuun cónì sáha‑ya nsiùhù, còó, mà cáhàn‑nsì sàhámà na ian nduá chuun xi‑nsi; còó. Doco nihnú ini‑nsì quida ga‑nsì más gà chuun xi‑ya ndé ndoó‑nsiá jaàn nú sànì nìhì‑nsiá nì xinindisá‑nsiá chicá fuerte, doco siempre mà yáha‑nsi ndé nduú nùù‑xí nì cachi Dios xì‑nsí.
15 Não nos gloriamos além da medida no trabalho que outros fizeram, mas temos a esperança de que, à medida que cresce a fé que vocês têm, seremos cada vez mais engrandecidos entre vocês, dentro da nossa esfera de ação,
16 Dandu después dècuèndè stná ñuu ndoó chicá nùù‑xí cuní stná‑nsì cùhùn‑nsì cachitnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, doco ni xi ñá‑jaàn, mà nándúcú‑nsî quee tnùñuhu xí‑nsí sàhà iin chuun nì quida inga nèhivì.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das fronteiras em que vocês se encontram, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas na esfera de ação de outros.
17 Vàchi nú cuní‑ndà tavà‑ndà tnùñuhu xí mii‑nda, dandu ni cúnáhá‑ndá ñà‑cuisì Stoho‑ndà Señor nduú tnùñuhu xi‑nda.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Vàchi ¿índù clase nèhivì icúmí ndee vàha nùù‑yá? ¿A nèhivì tavá tnùñuhu xí mii‑xí? Còó, cuisì ana cudíì ini mii‑yá sàhà‑xí icúmí ndee vàha.
18 Porque não é aprovado quem recomenda a si mesmo, e sim aquele que o Senhor recomenda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.