1 Timóteo 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Nècuàchì ndoó saín nùù iin lamú, ni coó tnùñuhu xí‑né nùù lamú xi‑ne, vàchi nú ducán, mà níhìndèè nèhivì càhàn‑nè dìquì mii‑yá ana cahvi‑nda, ni dìquì stná ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá.
1 Todos os servos que estão debaixo do jugo estimem a seus senhores por dignos de toda a honra, para que o nome de Deus e a doutrina não sejam blasfemados.
2 Te nú iin nècuàchì xiníndísâ nduú lamú xi‑ne, dandu màdí chicá menos quidañuhu‑né lamú xi‑nemà sàhà‑ñá dava‑ni nduú‑né nùù Yua‑nda Dios. Còó; chicá más ni coó voluntad xi peón mà quidachuún víi‑né, vàchi iin‑ni xí‑xinindisá‑né, te cuú stnahá stná ini‑nè sàhà‑né, ñàyùcàndùá chicá ndiá ìcà peón mà cunucuachi víi‑né nùù nècuàchìmà.
2 E os que têm senhores crentes não os desprezem, por serem irmãos; antes, os sirvam melhor, porque eles, que participam do benefício, são crentes e amados. Isto ensina e exorta.
3 — ausente —
3 Se alguém ensina alguma outra doutrina e se não conforma com as sãs palavras de nosso Senhor Jesus Cristo e com a doutrina que é segundo a piedade,
4 — ausente —
4 é soberbo e nada sabe, mas delira acerca de questões e contendas de palavras, das quais nascem invejas, porfias, blasfêmias, ruins suspeitas,
5 Dandu quesáhá‑nê daquée cuàchi stnahá stná‑nè, vàchi sànì dàcà sàxìnítnùní‑nè, te có‑nìhnú gà ini‑nè ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì. Cutu ñá‑nìhì‑ndà dìhùn nduá dìsáhà‑xí cunchicùn‑ndà ichì Dios cahan‑né. Pues nsidaa nècuàchì nihnú inì‑xi ducán, nacoo dahuun‑nínè.
5 contendas de homens corruptos de entendimento e privados da verdade, cuidando que a piedade seja causa de ganho. Aparta-te dos tais.
6 Pues ñà‑ndáà nduá, cuàhà gá ñà‑cuìcà nduá nùù‑ndà nú nchícùn viì‑ndà ichì‑yá, te ndoo‑nda contentu xì ñà‑ndùá sà‑ìcúmí‑ndá.
6 Mas é grande ganho a piedade com contentamento.
7 Vàchi còò ni‑iñàha nihi‑nda ni quésáá ñuhìví yohó, te còò ni‑iñàha cunihi stná‑ndà cùhùn na quee‑nda yohó.
7 Porque nada trouxemos para este mundo e manifesto é que nada podemos levar dele.
8 Ñàyùcàndùá, nú iá ñà‑cutiacu‑ndà xì ñà‑cundixi‑nda, xì ñà‑jaàn‑ní ni cúndóó‑ndá contentu.
8 Tendo, porém, sustento e com que nos cobrirmos, estejamos com isso contentes.
9 Dava nèhivì, yáha ga cuní‑nè nducuica‑né, doco cunaha‑ní, cuàhà peligru ndacá mà, vàchi nú nihnú ini‑nè ducán, mà úhì sàà‑nè dacuidá cuàchi‑ne mii‑né, te mà úhì dandahví ñà‑malu‑nè, te dacà‑sí dìnì‑né sàhà‑ñá xího cuáhà‑né iñàha. Doco mii‑né quidáquíní‑né xì mii‑né, vàchi sàhà ñà‑jaàn icúmí cuchicuehe anima‑nè, te mà nátùi ga‑nè nùù Dios.
9 Mas os que querem ser ricos caem em tentação, e em laço, e em muitas concupiscências loucas e nocivas, que submergem os homens na perdição e ruína.
10 Vàchi nú cuú ini‑ndà sàhà dìhùn, mà úhì quida‑nda nsidanuu clase cuàchi, vàchi nahi yohò cuàchi nduá. Doco divi ducán sànì quida dava nèhivì, nì cuu cuahà ini‑nè sàhà dìhùn, te sàhájàn nì tùcù‑nè inga ichì ndé có‑xìníndísâ víi gá‑nè, te cunaha‑nsiá, dècuèndè vichi cuàhà gá dandohó‑né anima‑nè.
10 Porque o amor do dinheiro é a raiz de toda espécie de males; e nessa cobiça alguns se desviaram da fé e se traspassaram a si mesmos com muitas dores.
11 Doco mii‑ní, iin nèhivì xí Dios nduu‑ní. Ñàyùcàndùá ni‑iin xichi màsà nácání inì‑ní quida‑ní nacua quidá nècuàchì yucán. Iin‑ni cuàhandee inì‑ní quida‑ní ñà‑ndùú ichì váha, te nanducu‑ní nansa cahvi víi‑ní mii‑yá. Iin‑ni ni cúníhnú inì‑níyà, te iin‑ni cuu stná inì‑ní (sàhà‑yá xì sàhà stná ñanìtnaha‑ní). Quidandee inì‑ní sàhà nsidaa iñàha, te siempre coo mànì inì‑ní.
11 Mas tu, ó homem de Deus, foge destas coisas e segue a justiça, a piedade, a fé, o amor, a paciência, a mansidão.
12 Cuàhandee gá inì‑ní ñà‑màsà dáca xi dìnì‑ní, te nacoo‑ní fe vàha xi‑ní; iin‑ni cunsìhi inì‑ní ñà‑seguru cucumi‑ní vida ndiaha nicanicuahàn, vàchi sàhà‑ñá nìhì‑níàmà, ñàyùcàndùá nì cana Dios mii‑ní, te ndee ní cachi stná‑ní iin palabra vàha ñà‑cuàhàn‑ní cunchicùn viì‑ní ichì‑yá; te cuàhà stná nèhivì nì inini na ní cachì‑ní ducán.
12 Milita a boa milícia da fé, toma posse da vida eterna, para a qual também foste chamado, tendo já feito boa confissão diante de muitas testemunhas.
13 — ausente —
13 Mando-te diante de Deus, que todas as coisas vivifica, e de Cristo Jesus, que diante de Pôncio Pilatos deu o testemunho de boa confissão,
14 — ausente —
14 que guardes este mandamento sem mácula e repreensão, até à aparição de nosso Senhor Jesus Cristo;
15 Vàchi meru quìvì xí‑yá icúmí‑yâ tùi‑ya nùù‑ndà quida Yua‑nda Dios, (ansivéhé‑yâ), vàchi ndiaha gá‑yà. Mindalini mii‑yá dandacú‑yá ñuhìví, cuisì mii‑yá cusáhnû‑yá nùù nsidaa rey, xì nùù nsidaa gá ana icúmí chuun ñuhìví yohó.
15 a qual, a seu tempo, mostrará o bem-aventurado e único poderoso Senhor, Rei dos reis e Senhor dos senhores;
16 Cuisì mii‑yá nduú ana de por sí icúmí xí vida ndiaha nicanicuahàn. Fuerte tnúù nihni ndiaha ndé iá‑yà, te mà cùì nìhì nèhivì cuyatni‑ne. Còò ni‑iin ana nì xìnínùù xì‑yá, ni mà nunca sàà‑nè cuni‑nèyà. Te vichi nicanicuahàn ni queé tnùñuhu xí‑yá, te nicanicuahàn ni cúsáhnû fuerte‑yà (inicutu), amén.
16 aquele que tem, ele só, a imortalidade e habita na luz inacessível; a quem nenhum dos homens viu nem pode ver; ao qual seja honra e poder sempiterno. Amém!
17 Càhàn‑ní xì nèhivì icúmí xí ñâ‑cuìcà ñuhìví yohó, te chinaha‑nínè ñà‑màsà cóó cuadú‑nè, ni màsà cáhví‑né xì dìhùn xí‑némà, vàchi còò seguru xan. Còó. Dios ni cahvi xi‑nda, vàchi mii‑yá, nicanicuahàn itiácú‑yà, te cuisì mii‑yá vàha ndisa inì‑xi, te sáha‑yàndó nsidanicuú ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑ndà sàhà ñà‑cundoo‑nda contentu ñuhìví yohó.
17 Manda aos ricos deste mundo que não sejam altivos, nem ponham a esperança na incerteza das riquezas, mas em Deus, que abundantemente nos dá todas as coisas para delas gozarmos;
18 Cachì‑ní xì nècuàchì cuìcà mà ñà‑ndìá ìcà‑né quida‑ne obra; dispuestu ni cúndóó‑né dasàn‑né ñà‑ndùá icúmí‑nê, te cundehè ndahví‑nè ñanìtnaha‑ne, dandu obra ndiaha‑ma cunduu ñà‑cuìcà‑né.
18 que façam o bem, enriqueçam em boas obras, repartam de boa mente e sejam comunicáveis;
19 Te na cáyà cuàhà ñà‑jaàn, dandu cunduamà iñàha chindee xi‑né dècuèndè stná inga (vida) vàxi xi‑nda, te ducán nìhì stná‑nè cutiacu ndisa‑ne vida ndiaha.
19 que entesourem para si mesmos um bom fundamento para o futuro, para que possam alcançar a vida eterna.
20 — ausente —
20 Ó Timóteo, guarda o depósito que te foi confiado, tendo horror aos clamores vãos e profanos e às oposições da falsamente chamada ciência;
21 — ausente —
21 a qual professando-a alguns, se desviaram da fé. A graça seja contigo. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Timóteo 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.