1 Timóteo 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Nècuàchì ndoó saín nùù iin lamú, ni coó tnùñuhu xí‑né nùù lamú xi‑ne, vàchi nú ducán, mà níhìndèè nèhivì càhàn‑nè dìquì mii‑yá ana cahvi‑nda, ni dìquì stná ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá.
1 Todos os servos que estão debaixo de jugo considerem dignos de toda honra o próprio senhor, para que o nome de Deus e a doutrina não sejam blasfemados.
2 Te nú iin nècuàchì xiníndísâ nduú lamú xi‑ne, dandu màdí chicá menos quidañuhu‑né lamú xi‑nemà sàhà‑ñá dava‑ni nduú‑né nùù Yua‑nda Dios. Còó; chicá más ni coó voluntad xi peón mà quidachuún víi‑né, vàchi iin‑ni xí‑xinindisá‑né, te cuú stnahá stná ini‑nè sàhà‑né, ñàyùcàndùá chicá ndiá ìcà peón mà cunucuachi víi‑né nùù nècuàchìmà.
2 Também os que têm senhor fiel não o tratem com desrespeito, porque é irmão; pelo contrário, trabalhem ainda mais, pois ele, que partilha do seu bom serviço, é crente e amado. Ensina e recomenda estas coisas.
3 — ausente —
3 Se alguém ensina outra doutrina e não concorda com as sãs palavras de nosso Senhor Jesus Cristo e com o ensino segundo a piedade,
4 — ausente —
4 é enfatuado, nada entende, mas tem mania por questões e contendas de palavras, de que nascem inveja, provocação, difamações, suspeitas malignas,
5 Dandu quesáhá‑nê daquée cuàchi stnahá stná‑nè, vàchi sànì dàcà sàxìnítnùní‑nè, te có‑nìhnú gà ini‑nè ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì. Cutu ñá‑nìhì‑ndà dìhùn nduá dìsáhà‑xí cunchicùn‑ndà ichì Dios cahan‑né. Pues nsidaa nècuàchì nihnú inì‑xi ducán, nacoo dahuun‑nínè.
5 altercações sem fim, por homens cuja mente é pervertida e privados da verdade, supondo que a piedade é fonte de lucro.
6 Pues ñà‑ndáà nduá, cuàhà gá ñà‑cuìcà nduá nùù‑ndà nú nchícùn viì‑ndà ichì‑yá, te ndoo‑nda contentu xì ñà‑ndùá sà‑ìcúmí‑ndá.
6 De fato, grande fonte de lucro é a piedade com o contentamento.
7 Vàchi còò ni‑iñàha nihi‑nda ni quésáá ñuhìví yohó, te còò ni‑iñàha cunihi stná‑ndà cùhùn na quee‑nda yohó.
7 Porque nada temos trazido para o mundo, nem coisa alguma podemos levar dele.
8 Ñàyùcàndùá, nú iá ñà‑cutiacu‑ndà xì ñà‑cundixi‑nda, xì ñà‑jaàn‑ní ni cúndóó‑ndá contentu.
8 Tendo sustento e com que nos vestir, estejamos contentes.
9 Dava nèhivì, yáha ga cuní‑nè nducuica‑né, doco cunaha‑ní, cuàhà peligru ndacá mà, vàchi nú nihnú ini‑nè ducán, mà úhì sàà‑nè dacuidá cuàchi‑ne mii‑né, te mà úhì dandahví ñà‑malu‑nè, te dacà‑sí dìnì‑né sàhà‑ñá xího cuáhà‑né iñàha. Doco mii‑né quidáquíní‑né xì mii‑né, vàchi sàhà ñà‑jaàn icúmí cuchicuehe anima‑nè, te mà nátùi ga‑nè nùù Dios.
9 Ora, os que querem ficar ricos caem em tentação, e cilada, e em muitas concupiscências insensatas e perniciosas, as quais afogam os homens na ruína e perdição.
10 Vàchi nú cuú ini‑ndà sàhà dìhùn, mà úhì quida‑nda nsidanuu clase cuàchi, vàchi nahi yohò cuàchi nduá. Doco divi ducán sànì quida dava nèhivì, nì cuu cuahà ini‑nè sàhà dìhùn, te sàhájàn nì tùcù‑nè inga ichì ndé có‑xìníndísâ víi gá‑nè, te cunaha‑nsiá, dècuèndè vichi cuàhà gá dandohó‑né anima‑nè.
10 Porque o amor do dinheiro é raiz de todos os males; e alguns, nessa cobiça, se desviaram da fé e a si mesmos se atormentaram com muitas dores.
11 Doco mii‑ní, iin nèhivì xí Dios nduu‑ní. Ñàyùcàndùá ni‑iin xichi màsà nácání inì‑ní quida‑ní nacua quidá nècuàchì yucán. Iin‑ni cuàhandee inì‑ní quida‑ní ñà‑ndùú ichì váha, te nanducu‑ní nansa cahvi víi‑ní mii‑yá. Iin‑ni ni cúníhnú inì‑níyà, te iin‑ni cuu stná inì‑ní (sàhà‑yá xì sàhà stná ñanìtnaha‑ní). Quidandee inì‑ní sàhà nsidaa iñàha, te siempre coo mànì inì‑ní.
11 Tu, porém, ó homem de Deus, foge destas coisas; antes, segue a justiça, a piedade, a fé, o amor, a constância, a mansidão.
12 Cuàhandee gá inì‑ní ñà‑màsà dáca xi dìnì‑ní, te nacoo‑ní fe vàha xi‑ní; iin‑ni cunsìhi inì‑ní ñà‑seguru cucumi‑ní vida ndiaha nicanicuahàn, vàchi sàhà‑ñá nìhì‑níàmà, ñàyùcàndùá nì cana Dios mii‑ní, te ndee ní cachi stná‑ní iin palabra vàha ñà‑cuàhàn‑ní cunchicùn viì‑ní ichì‑yá; te cuàhà stná nèhivì nì inini na ní cachì‑ní ducán.
12 Combate o bom combate da fé. Toma posse da vida eterna, para a qual também foste chamado e de que fizeste a boa confissão perante muitas testemunhas.
13 — ausente —
13 Exorto-te, perante Deus, que preserva a vida de todas as coisas, e perante Cristo Jesus, que, diante de Pôncio Pilatos, fez a boa confissão,
14 — ausente —
14 que guardes o mandato imaculado, irrepreensível, até à manifestação de nosso Senhor Jesus Cristo;
15 Vàchi meru quìvì xí‑yá icúmí‑yâ tùi‑ya nùù‑ndà quida Yua‑nda Dios, (ansivéhé‑yâ), vàchi ndiaha gá‑yà. Mindalini mii‑yá dandacú‑yá ñuhìví, cuisì mii‑yá cusáhnû‑yá nùù nsidaa rey, xì nùù nsidaa gá ana icúmí chuun ñuhìví yohó.
15 a qual, em suas épocas determinadas, há de ser revelada pelo bendito e único Soberano, o Rei dos reis e Senhor dos senhores;
16 Cuisì mii‑yá nduú ana de por sí icúmí xí vida ndiaha nicanicuahàn. Fuerte tnúù nihni ndiaha ndé iá‑yà, te mà cùì nìhì nèhivì cuyatni‑ne. Còò ni‑iin ana nì xìnínùù xì‑yá, ni mà nunca sàà‑nè cuni‑nèyà. Te vichi nicanicuahàn ni queé tnùñuhu xí‑yá, te nicanicuahàn ni cúsáhnû fuerte‑yà (inicutu), amén.
16 o único que possui imortalidade, que habita em luz inacessível, a quem homem algum jamais viu, nem é capaz de ver. A ele honra e poder eterno. Amém!
17 Càhàn‑ní xì nèhivì icúmí xí ñâ‑cuìcà ñuhìví yohó, te chinaha‑nínè ñà‑màsà cóó cuadú‑nè, ni màsà cáhví‑né xì dìhùn xí‑némà, vàchi còò seguru xan. Còó. Dios ni cahvi xi‑nda, vàchi mii‑yá, nicanicuahàn itiácú‑yà, te cuisì mii‑yá vàha ndisa inì‑xi, te sáha‑yàndó nsidanicuú ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑ndà sàhà ñà‑cundoo‑nda contentu ñuhìví yohó.
17 Exorta aos ricos do presente século que não sejam orgulhosos, nem depositem a sua esperança na instabilidade da riqueza, mas em Deus, que tudo nos proporciona ricamente para nosso aprazimento;
18 Cachì‑ní xì nècuàchì cuìcà mà ñà‑ndìá ìcà‑né quida‑ne obra; dispuestu ni cúndóó‑né dasàn‑né ñà‑ndùá icúmí‑nê, te cundehè ndahví‑nè ñanìtnaha‑ne, dandu obra ndiaha‑ma cunduu ñà‑cuìcà‑né.
18 que pratiquem o bem, sejam ricos de boas obras, generosos em dar e prontos a repartir;
19 Te na cáyà cuàhà ñà‑jaàn, dandu cunduamà iñàha chindee xi‑né dècuèndè stná inga (vida) vàxi xi‑nda, te ducán nìhì stná‑nè cutiacu ndisa‑ne vida ndiaha.
19 que acumulem para si mesmos tesouros, sólido fundamento para o futuro, a fim de se apoderarem da verdadeira vida.
20 — ausente —
20 E tu, ó Timóteo, guarda o que te foi confiado, evitando os falatórios inúteis e profanos e as contradições do saber, como falsamente lhe chamam,
21 — ausente —
21 pois alguns, professando-o, se desviaram da fé. A graça seja convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Timóteo 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.