1 Coríntios 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Yùhù, ¿amádi libre iéˋ? ¿Amádi iin nècuàchì apóstol nduú stnáì? Dècuèndè mii Stoho‑ndà Jesús sànì xininùù stnáì. Te mii‑nsiá, ináhá stná‑nsià nì quide chuun ndiaha xí‑yá ndé ndoó‑nsiá, te nì xinindisá‑nsiá mii‑yá.
1 Acaso não sou livre como qualquer outro? Não sou apóstolo? Não vi Jesus, nosso Senhor, com meus próprios olhos? Não são vocês resultado de meu trabalho no Senhor?
2 Vihini có‑nàcúní dava nèhivì yùhù ñà‑ndùú ndise iin apóstol, doco mii‑nsiá, ináhá vâha‑nsia, vàchi ñà‑sàhà yùhù sà‑xìníndísâ‑nsiá ichì‑yá, divi sàhámà cundáà vàha ini‑ndà ñà‑nùù mii‑yá sànì nìhìtáhvìˊ chuun quidé.
2 Mesmo que outros pensem que não sou apóstolo, certamente o sou para vocês. Vocês mesmos são prova de que sou apóstolo do Senhor.
3 Vichi cuàhìn cachì iñàha xi‑nsiá, vàchi ndoó dava nèhivì xítnùhu xí.
3 Esta é minha resposta aos que questionam minha autoridade.
4 Pues, ¿amádi iá stná derechu xi‑nsi (cahvi‑nsi xì‑nsiá) ñà‑dacuxí‑nsiá nsiùhù?
4 Acaso não temos o direito de receber comida e bebida por nosso trabalho?
5 Te amádi iá stná derechu xi‑nsi nandàhà‑nsí, te cundaca‑nsi iin ñahàdìhí‑nsì nacua quidá stná ñani Stoho‑ndà Señor, xì stná Pedro, xì stná dava ga nècuàchì apóstol.
5 Não temos o direito de levar conosco uma esposa crente, como fazem os outros apóstolos, e como fazem os irmãos do Senhor e Pedro?
6 Vihini tuxí ini‑nsià ñà‑cuisì Bernabé xì yùhù xínduu nèhivì còò derechu‑xi; doco iá stná derechu xi‑nsi nacoo‑nsi chuun xi ñuhìví yohó, te quida‑nsi cuisì chuun ìì.
6 Ou será que só Barnabé e eu precisamos trabalhar para nos sustentarmos?
7 Vàchi ducán iá xì‑nsí na ian quidá soldadu, màdì cuenta xi mii‑té sâhàn‑te guerra. (Còó.) Daaní, nacua quidá stná tè‑ndiàá xì yutnù quisì vídì, saxí stná‑te iin ùì‑si; te ò nú quisì ndacá‑te, iá stná derechu xi‑tè cuhni‑tè tèndodo‑sí coho‑tè.
7 Que soldado precisa pagar pelas próprias despesas? Que agricultor planta uma videira e não tem direito de comer de seus frutos? Que pastor cuida de um rebanho e não tem permissão de tomar de seu leite?
8 Te màsà cútúxí stná inì‑nsia ñà‑sàhà‑ñá có‑ndùí mii‑yá, ñàyùcàndùá, có‑ndiàá palabra cachíˋ jaàn. Còó, vàchi divi ducán cachí stná ley ìì ndé nì tiaa Moisés
8 Será que expresso apenas uma opinião humana ou a lei diz o mesmo?
9 nùù tutu ìì, te nì cachi Dios: “Màsà cúñúhú ñunù yuhù buey na sánihni‑sì trigu cóya”. Pues, náhà claru, màdì sáhà‑ñá mànì guá quisì mà nùù‑yá nduá dìsáhà‑xí nì càchí‑yà ducán.
9 Pois está escrito na lei de Moisés: “Não amordacem o boi para impedir que ele coma enquanto trilha os cereais”. Deus estava pensando apenas nos bois quando disse isso?
10 Còó, sàhà ndohó nì cachi‑yà ducán, (vàchi ejemplu) nduá, te cuní cachàmà ñà‑ndìá ìcà coo tnùndé ini xi nècuàchì (chináhá palabra ìì) ñà‑nìhì‑né iin algu, divi nacua iá stná xì iin nècuàchì xitú, te ò iin peón dacóyo nùnì, nihnú ini‑nè nìhì stná‑nè iyuhá.
10 Será que, na verdade, não estava se referindo a nós? Sim, essas palavras foram escritas a nosso respeito e, portanto, quem ara e quem trilha o cereal deve ter a esperança de receber uma parte da colheita.
11 Te nsiùhù, nú sànì cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá meru palabra cutiacu ndiaha anima‑nsià, dandu amádi iyuhu nduá nú ni cuáha‑nsia nsiùhù iyuhu ñà‑cutiacu‑nsì ñuhìví yohó.
11 Se plantamos sementes espirituais entre vocês, não temos direito a uma colheita material?
12 Te nú ndoó nèhivì dava ga iá derechu‑xi càcàn‑nè ñà‑jaàn nùù‑nsiá, dandu ¿amádi chicá iá stná derechu xi nsiùhù sàhà ñà‑jaàn?
12 Se vocês sustentam outros que pregam a vocês, não temos ainda mais direito de receber o mesmo sustento? Mas nunca fizemos uso desse direito. Preferimos suportar qualquer coisa a fim de não sermos obstáculo para as boas-novas a respeito de Cristo.
13 Ádi sá‑ìnáhá stnâ‑nsià nansa xíquida dùtù quida‑xi chuun ìì veheñùhu (xi nècuàchì raza Judea), xixí‑né promesa sáà yucán. Vachi dùtù xinúcuáchí nùù mesa ìì ndé xíxìn quisì nduú promesa, níhì‑né iyuhu cuñu mà.
13 Vocês não sabem que os que trabalham no templo se alimentam das ofertas levadas ao templo, e os que servem diante do altar recebem uma parte dos sacrifícios oferecidos no altar?
14 Ñàyùcàndùá, náhà claru sànì chitnùní ini Stoho‑ndà Señor ñà‑dùcán quida stná nèhivì cachítnùhu razón ndiaha, divi sàhà chuun quidá‑némà icúmí‑nê nìhì stná‑nè ñà‑cutiacu‑nè.
14 Da mesma forma, o Senhor ordenou que os que anunciam as boas-novas vivam pelas boas-novas.
15 Doco yùhù, cónì xíquèn ñà‑jaàn nùù‑nsiá, mate iá derechu xi. Ni màsà cútúxí stná inì‑nsia a tiaí carta yohó ñà‑quìdé reclamu ñà‑ndùú derechu xi. Còó, chicá vàha dihna ni cuíˋ, te (màdìá quideàjàn), vàchi nú ducán, dandu mà cúí gá cachì xì nèhivì ñà‑ndùá cudíì guá inì cachì xì‑né, (divi ñà‑có‑xîquèn ni‑iñàha).
15 Contudo, nunca usei de nenhum desses direitos. Não escrevo isso para sugerir que desejo agora começar a fazê-lo. De fato, prefiro morrer a perder o privilégio de me orgulhar de pregar sem cobrar nada.
16 Ñà‑ndáà nduá, razón ndiaha xí Dios nduá cachítnùhi; doco có‑nìhnú inì camánì nèhivì yùhù sàhámà, vàchi nihnú inì ñà‑fuerza cachitnùhi palabra mà, te ndahví (gà cuú inì) nú màsà cáchítnùhi razón ndiaha ma.
16 E, no entanto, não posso me orgulhar de anunciar as boas-novas, pois sou impelido por Deus a fazê-lo. Ai de mim se não anunciar as boas-novas!
17 Ñàyùcàndùá, nú cuisì yùhù nì chitnùní inì cacanui xì palabra mà nì cùí, dandu vihini coo ñà‑cunduu nahi raya xi. Doco nú nihnú inì ñà‑fuerza quide chuun ma, dandu sàhájàn cundaà ini‑ndà iin chuun ìì nì nìhí nùù mii‑yá nduá.
17 Se o fizesse por minha própria iniciativa, mereceria pagamento. Mas não tenho escolha, pois Deus me confiou essa responsabilidade.
18 Doco te nú ducán nì nìhí chuun ma, dandu ¿índù iñàha cunduu tnùmanì nìhìtáhvìˊ? Pues, divi ñà‑uun‑ni cachitnùhi xì nèhivì razón ndiaha xí Cristu, te có‑quîyàhvi, mate iá derechu xi càquìàn, doco có‑xîquèàn nùù‑né.
18 Qual é, então, minha recompensa? É a oportunidade de anunciar as boas-novas sem cobrar nada de ninguém, de modo a não desfrutar os direitos que tenho por anunciar as boas-novas.
19 Yùhù, libre iéˋ; còò ni‑iin ana cachi xìˊ nansa quide. Doco nihnú inì ñà‑ìéˋ sujetu nùù nsidaa nèhivì áma vihini sàà stná‑nè cunchicùn‑nè ichì mii‑yá.
19 Embora eu seja um homem livre, fiz-me escravo de todos para levar muitos a Cristo.
20 Yùhù, voluntad xi chívàha stnáì estilu xi nècuàchì raza‑xi Judea na hora cutnáhî xì‑né, áma sáà dava‑ne cunindisá stná‑nè. Ñà‑jaàn nduá quidé mate núù yùhù có‑ndiàá gà ley sànaha xí‑némà, doco voluntad xi mií nchícuìàn áma sáà stná dava‑ne cunindisá stná‑nè.
20 Quando estive com os judeus, vivi como os judeus para levá-los a Cristo. Quando estive com os que seguem a lei judaica, vivi debaixo dessa lei. Embora não esteja sujeito à lei, agi desse modo para levar a Cristo aqueles que estão debaixo da lei.
21 Daaní, nú iéˋ cutnáhî xì nèhivì có‑nchîcùn estilu xi ley mà, dandu có‑nchîcùn stnáì‑ñà, áma (chíndéé stnâ mà) ñà‑cunindisá stná dava‑ne ichì‑yá. Doco màsà cúníhnú inì‑nsia ñà‑ndùí iin nèhivì còò ni‑iin ley xi Dios nùù‑xí; còó, vàchi nchícùn ndisa stnáì ley xi Cristu.
21 Quando estou com os que não seguem a lei judaica, também vivo de modo independente da lei para levá-los a Cristo. Não ignoro, porém, a lei de Deus, pois obedeço à lei de Cristo.
22 Daaní, na iéˋ cutnáhî xì nèhivì mà‑fuerte anima‑xi, dandu quidá stnáì na quidá mii‑né, áma níhìˊ dacuní stnáì dava‑ne ichì váha. Vàchi ducání quidé xì nsidaa nèhivì: nacua quidá mii‑né, ducán quidá stnáì, áma sáà stná‑nè càcu anima‑nè.
22 Quando estou com os fracos, também me torno fraco, pois quero levar os fracos a Cristo. Sim, tento encontrar algum ponto em comum com todos, fazendo todo o possível para salvar alguns.
23 Nsidaa ñà‑jaàn quidé sàhà‑ñá chicá quee tnùñuhu xí razón ndiaha xí‑yá, dandu nìhìtáhvì stnáì iin ñà‑ndiaha sàhà palabra mà.
23 Faço tudo isso para espalhar as boas-novas e participar de suas bênçãos.
24 Sà‑ìnáhá‑nsiâ, na xinú tècuachi carrera, cuisì imindaa‑té níhì xì premiu, mate cuáhà‑té nì dàdàvá stnahá‑te. Pues ducání iá stná xì ndohó, xiñuhu cuàhandee ini‑nda, dandu nìhìtáhvì stná‑ndà nùù‑yá.
24 Vocês não sabem que, numa corrida, todos competem, mas apenas um ganha o prêmio? Portanto, corram para vencer.
25 Daaní, nú cuàhàn tècuachi ma dadavá stnahá‑te ducán, xíndiaa stná‑te mii‑té, có‑quìdá ndevàha‑tè xì mii‑té (áma níhì‑té cóó fuerte‑te). Te ¿índù chuun? Divi sàhà‑ñá cuní‑te nìhì‑té (iin premiu tii) mà cúnáhá ni‑iin ratu, iin sìcàté ndahà cuìí yutnù cuñuhu dìnì‑té. Doco ndohó, iin corona ndiaha mà nunca cutuhú nduá nìhì‑ndà nú ni cuáhandee ini‑ndà (cunchicùn‑ndà mii‑yá).
25 O atleta precisa ser disciplinado sob todos os aspectos. Ele se esforça para ganhar um prêmio perecível. Nós, porém, o fazemos para ganhar um prêmio eterno.
26 Ñàyùcàndùá, yùhù sáhandee cahnú inì, nahi tè‑xìnú carrera, doco ináhî índù nùù‑xí cuàhìn. Te na quidá stná tècuachi ídiquí box, ducán sáhandee stná inì, doco có‑îdiquí uin; ináhî ñà‑ndùá quidé.
26 Por isso não corro sem objetivo nem luto como quem dá golpes no ar.
27 Sadíˋ nùù ñà‑xíhoé quide. Có‑sâhi ñà‑quida ndevàhi xì mií, còtó mà nátùi guè nùù mii‑yá mate cuáhà gá sànì càhìn xì nèhivì dava ga sàhà ichì‑yá.
27 Disciplino meu corpo como um atleta, treinando-o para fazer o que deve, de modo que, depois de ter pregado a outros, eu mesmo não seja desqualificado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.