1 Coríntios 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Yùhù, ¿amádi libre iéˋ? ¿Amádi iin nècuàchì apóstol nduú stnáì? Dècuèndè mii Stoho‑ndà Jesús sànì xininùù stnáì. Te mii‑nsiá, ináhá stná‑nsià nì quide chuun ndiaha xí‑yá ndé ndoó‑nsiá, te nì xinindisá‑nsiá mii‑yá.
1 Será que eu não sou um homem livre? Por acaso não sou um apóstolo ? Será que eu não vi Jesus, o nosso Senhor? Por acaso vocês não são o resultado do trabalho que faço para o Senhor?
2 Vihini có‑nàcúní dava nèhivì yùhù ñà‑ndùú ndise iin apóstol, doco mii‑nsiá, ináhá vâha‑nsia, vàchi ñà‑sàhà yùhù sà‑xìníndísâ‑nsiá ichì‑yá, divi sàhámà cundáà vàha ini‑ndà ñà‑nùù mii‑yá sànì nìhìtáhvìˊ chuun quidé.
2 Mesmo que outros não me aceitem como apóstolo, vocês me aceitam! Vocês mesmos, pelo fato de estarem unidos com o Senhor, são a prova de que sou um apóstolo.
3 Vichi cuàhìn cachì iñàha xi‑nsiá, vàchi ndoó dava nèhivì xítnùhu xí.
3 Quando as pessoas me criticam, eu me defendo, dizendo assim:
4 Pues, ¿amádi iá stná derechu xi‑nsi (cahvi‑nsi xì‑nsiá) ñà‑dacuxí‑nsiá nsiùhù?
4 Será que eu não tenho o direito de receber comida e bebida pelo meu trabalho?
5 Te amádi iá stná derechu xi‑nsi nandàhà‑nsí, te cundaca‑nsi iin ñahàdìhí‑nsì nacua quidá stná ñani Stoho‑ndà Señor, xì stná Pedro, xì stná dava ga nècuàchì apóstol.
5 Será que nas minhas viagens eu não tenho o direito de levar comigo uma esposa cristã, como fazem os outros apóstolos, os irmãos do Senhor Jesus e também Pedro?
6 Vihini tuxí ini‑nsià ñà‑cuisì Bernabé xì yùhù xínduu nèhivì còò derechu‑xi; doco iá stná derechu xi‑nsi nacoo‑nsi chuun xi ñuhìví yohó, te quida‑nsi cuisì chuun ìì.
6 Ou será que Barnabé e eu somos os únicos que temos de trabalhar para nos sustentar?
7 Vàchi ducán iá xì‑nsí na ian quidá soldadu, màdì cuenta xi mii‑té sâhàn‑te guerra. (Còó.) Daaní, nacua quidá stná tè‑ndiàá xì yutnù quisì vídì, saxí stná‑te iin ùì‑si; te ò nú quisì ndacá‑te, iá stná derechu xi‑tè cuhni‑tè tèndodo‑sí coho‑tè.
7 Quem já ouviu falar de algum soldado que pagou as suas próprias despesas no exército? Ou qual é o fazendeiro que não come das uvas da sua própria plantação? Ou qual é o pastor que não toma do leite do seu gado?
8 Te màsà cútúxí stná inì‑nsia ñà‑sàhà‑ñá có‑ndùí mii‑yá, ñàyùcàndùá, có‑ndiàá palabra cachíˋ jaàn. Còó, vàchi divi ducán cachí stná ley ìì ndé nì tiaa Moisés
8 Não pensem que eu me apoio somente nesses exemplos da vida diária, pois a lei diz a mesma coisa.
9 nùù tutu ìì, te nì cachi Dios: “Màsà cúñúhú ñunù yuhù buey na sánihni‑sì trigu cóya”. Pues, náhà claru, màdì sáhà‑ñá mànì guá quisì mà nùù‑yá nduá dìsáhà‑xí nì càchí‑yà ducán.
9 Na Lei de Moisés está escrito assim: “Não amarre a boca do boi quando ele estiver pisando o trigo.” Por acaso Deus está interessado nos bois?
10 Còó, sàhà ndohó nì cachi‑yà ducán, (vàchi ejemplu) nduá, te cuní cachàmà ñà‑ndìá ìcà coo tnùndé ini xi nècuàchì (chináhá palabra ìì) ñà‑nìhì‑né iin algu, divi nacua iá stná xì iin nècuàchì xitú, te ò iin peón dacóyo nùnì, nihnú ini‑nè nìhì stná‑nè iyuhá.
10 Ou foi a nosso respeito que ele disse isso? É claro que isso está escrito em nosso favor! Tanto a pessoa que planta como a que colhe fazem o seu trabalho na esperança de receber a sua parte da colheita.
11 Te nsiùhù, nú sànì cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá meru palabra cutiacu ndiaha anima‑nsià, dandu amádi iyuhu nduá nú ni cuáha‑nsia nsiùhù iyuhu ñà‑cutiacu‑nsì ñuhìví yohó.
11 Se temos semeado entre vocês a semente espiritual, será demais se recebermos de vocês alguma recompensa material?
12 Te nú ndoó nèhivì dava ga iá derechu‑xi càcàn‑nè ñà‑jaàn nùù‑nsiá, dandu ¿amádi chicá iá stná derechu xi nsiùhù sàhà ñà‑jaàn?
12 Se outros têm o direito de esperar isso de vocês, será que nós não temos muito mais direito do que eles? No entanto, nós não temos usado esse direito. Pelo contrário, temos aguentado tudo para não atrapalhar o
13 Ádi sá‑ìnáhá stnâ‑nsià nansa xíquida dùtù quida‑xi chuun ìì veheñùhu (xi nècuàchì raza Judea), xixí‑né promesa sáà yucán. Vachi dùtù xinúcuáchí nùù mesa ìì ndé xíxìn quisì nduú promesa, níhì‑né iyuhu cuñu mà.
13 Certamente vocês sabem que os que trabalham no Templo é do Templo que recebem os seus alimentos. E sabem também que os que oferecem sacrifícios no altar recebem uma parte da carne dos animais que são sacrificados ali.
14 Ñàyùcàndùá, náhà claru sànì chitnùní ini Stoho‑ndà Señor ñà‑dùcán quida stná nèhivì cachítnùhu razón ndiaha, divi sàhà chuun quidá‑némà icúmí‑nê nìhì stná‑nè ñà‑cutiacu‑nè.
14 Assim o Senhor mandou também que aqueles que anunciam o evangelho vivam do trabalho de anunciar o evangelho.
15 Doco yùhù, cónì xíquèn ñà‑jaàn nùù‑nsiá, mate iá derechu xi. Ni màsà cútúxí stná inì‑nsia a tiaí carta yohó ñà‑quìdé reclamu ñà‑ndùú derechu xi. Còó, chicá vàha dihna ni cuíˋ, te (màdìá quideàjàn), vàchi nú ducán, dandu mà cúí gá cachì xì nèhivì ñà‑ndùá cudíì guá inì cachì xì‑né, (divi ñà‑có‑xîquèn ni‑iñàha).
15 Mas eu não tenho usado nenhum desses direitos, nem estou escrevendo isso agora para exigir esses direitos para mim mesmo. Eu preferiria morrer a fazer isso! E ninguém vai me tirar o orgulho que eu tenho de agir assim!
16 Ñà‑ndáà nduá, razón ndiaha xí Dios nduá cachítnùhi; doco có‑nìhnú inì camánì nèhivì yùhù sàhámà, vàchi nihnú inì ñà‑fuerza cachitnùhi palabra mà, te ndahví (gà cuú inì) nú màsà cáchítnùhi razón ndiaha ma.
16 Eu não tenho o direito de ficar orgulhoso por anunciar o evangelho. Afinal de contas, fazer isso é minha obrigação. Ai de mim se não anunciar o evangelho!
17 Ñàyùcàndùá, nú cuisì yùhù nì chitnùní inì cacanui xì palabra mà nì cùí, dandu vihini coo ñà‑cunduu nahi raya xi. Doco nú nihnú inì ñà‑fuerza quide chuun ma, dandu sàhájàn cundaà ini‑ndà iin chuun ìì nì nìhí nùù mii‑yá nduá.
17 Por isso, se eu faço o meu trabalho por minha própria vontade, então posso esperar algum pagamento. Porém, se faço como um dever, é porque é um trabalho que Deus me deu para fazer.
18 Doco te nú ducán nì nìhí chuun ma, dandu ¿índù iñàha cunduu tnùmanì nìhìtáhvìˊ? Pues, divi ñà‑uun‑ni cachitnùhi xì nèhivì razón ndiaha xí Cristu, te có‑quîyàhvi, mate iá derechu xi càquìàn, doco có‑xîquèàn nùù‑né.
18 Nesse caso, qual é o pagamento que recebo? É a satisfação de anunciar o evangelho sem cobrar nada e sem exigir os direitos que tenho como pregador do evangelho.
19 Yùhù, libre iéˋ; còò ni‑iin ana cachi xìˊ nansa quide. Doco nihnú inì ñà‑ìéˋ sujetu nùù nsidaa nèhivì áma vihini sàà stná‑nè cunchicùn‑nè ichì mii‑yá.
19 Sou um homem livre; não sou escravo de ninguém. Mas eu me fiz escravo de todos a fim de ganhar para Cristo o maior número possível de pessoas.
20 Yùhù, voluntad xi chívàha stnáì estilu xi nècuàchì raza‑xi Judea na hora cutnáhî xì‑né, áma sáà dava‑ne cunindisá stná‑nè. Ñà‑jaàn nduá quidé mate núù yùhù có‑ndiàá gà ley sànaha xí‑némà, doco voluntad xi mií nchícuìàn áma sáà stná dava‑ne cunindisá stná‑nè.
20 Quando trabalho entre os judeus, vivo como judeu a fim de ganhá-los para Cristo. Não estou debaixo da Lei de Moisés; mas, quando trabalho entre os judeus, vivo como se estivesse debaixo dessa Lei para ganhar os judeus para Cristo.
21 Daaní, nú iéˋ cutnáhî xì nèhivì có‑nchîcùn estilu xi ley mà, dandu có‑nchîcùn stnáì‑ñà, áma (chíndéé stnâ mà) ñà‑cunindisá stná dava‑ne ichì‑yá. Doco màsà cúníhnú inì‑nsia ñà‑ndùí iin nèhivì còò ni‑iin ley xi Dios nùù‑xí; còó, vàchi nchícùn ndisa stnáì ley xi Cristu.
21 Assim também, quando estou entre os não judeus, vivo fora da Lei de Moisés a fim de ganhar os não judeus para Cristo. Isso não quer dizer que eu não obedeço à lei de Deus, pois estou, de fato, debaixo da lei de Cristo.
22 Daaní, na iéˋ cutnáhî xì nèhivì mà‑fuerte anima‑xi, dandu quidá stnáì na quidá mii‑né, áma níhìˊ dacuní stnáì dava‑ne ichì váha. Vàchi ducání quidé xì nsidaa nèhivì: nacua quidá mii‑né, ducán quidá stnáì, áma sáà stná‑nè càcu anima‑nè.
22 Quando estou entre os fracos na fé, eu me torno fraco também a fim de ganhá-los para Cristo. Assim eu me torno tudo para todos a fim de poder, de qualquer maneira possível, salvar alguns.
23 Nsidaa ñà‑jaàn quidé sàhà‑ñá chicá quee tnùñuhu xí razón ndiaha xí‑yá, dandu nìhìtáhvì stnáì iin ñà‑ndiaha sàhà palabra mà.
23 Faço tudo isso por causa do evangelho a fim de tomar parte nas suas bênçãos.
24 Sà‑ìnáhá‑nsiâ, na xinú tècuachi carrera, cuisì imindaa‑té níhì xì premiu, mate cuáhà‑té nì dàdàvá stnahá‑te. Pues ducání iá stná xì ndohó, xiñuhu cuàhandee ini‑nda, dandu nìhìtáhvì stná‑ndà nùù‑yá.
24 Vocês sabem que numa corrida, embora todos os corredores tomem parte, somente um ganha o prêmio. Portanto, corram de tal maneira que ganhem o prêmio.
25 Daaní, nú cuàhàn tècuachi ma dadavá stnahá‑te ducán, xíndiaa stná‑te mii‑té, có‑quìdá ndevàha‑tè xì mii‑té (áma níhì‑té cóó fuerte‑te). Te ¿índù chuun? Divi sàhà‑ñá cuní‑te nìhì‑té (iin premiu tii) mà cúnáhá ni‑iin ratu, iin sìcàté ndahà cuìí yutnù cuñuhu dìnì‑té. Doco ndohó, iin corona ndiaha mà nunca cutuhú nduá nìhì‑ndà nú ni cuáhandee ini‑ndà (cunchicùn‑ndà mii‑yá).
25 Todo atleta que está treinando aguenta exercícios duros porque quer receber uma coroa de folhas de louro, uma coroa que, aliás, não dura muito. Mas nós queremos receber uma coroa que dura para sempre.
26 Ñàyùcàndùá, yùhù sáhandee cahnú inì, nahi tè‑xìnú carrera, doco ináhî índù nùù‑xí cuàhìn. Te na quidá stná tècuachi ídiquí box, ducán sáhandee stná inì, doco có‑îdiquí uin; ináhî ñà‑ndùá quidé.
26 Por isso corro direto para a linha final. Também sou como um lutador de boxe que não perde nenhum golpe.
27 Sadíˋ nùù ñà‑xíhoé quide. Có‑sâhi ñà‑quida ndevàhi xì mií, còtó mà nátùi guè nùù mii‑yá mate cuáhà gá sànì càhìn xì nèhivì dava ga sàhà ichì‑yá.
27 Eu trato o meu corpo duramente e o obrigo a ser completamente controlado para que, depois de ter chamado outros para entrarem na luta, eu mesmo não venha a ser eliminado dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.