1 Coríntios 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Cachí nèhivì nacání‑né xìˊ ñà‑ìá iin‑nsia nì ìa xi dihi (quiín‑xi). Cunaha‑nsiá, cahnú cuàchi nduájàn; dècuèndè nèhivì có‑ìnáhá sàhà Dios, ni có‑quìdá‑né ducán.
1 É relatado frequentemente que há fornicação entre vós, e fornicação tal, que nem ainda entre os gentios é mencionado, que alguém possua a mulher de seu pai.
2 Doco mii‑nsiá, (ndahví‑nsià), vàchi tuxí vá ini‑nsià ndiaha gá‑nsià. Doco ndiá ìcà‑nsiá màcùndoo‑nsia tnùnsí ini, te tavà cuàán‑nsiá tiàa nì quida ducán ñà‑màsà cóó gá‑nè nùù‑nsiá.
2 E vós estais convencidos, e nem vos haveis entristecido para que fosse tirado do meio de vós o que fez esta ação.
3 Te yùhù, mate xica iéˋ, doco na ian jaàn iá anímè cutnáhî xì‑nsiá, ducán nduá; te sànì nacani inì sàhà chuun jaàn, ñàyùcàndùá, cuàhìn cachì xì‑nsiá nansa quida‑nsia xì nècuàchì nì quida xi cuàchi ma.
3 Pois eu, na verdade, ainda que ausente no corpo, mas presente no espírito, já julguei, como se eu estivesse presente, a respeito daquele que fez tal ato,
4 — ausente —
4 em nome de nosso Senhor Jesus Cristo, reunidos vós e o meu espírito, com o poder de nosso Senhor Jesus Cristo,
5 — ausente —
5 o tal seja entregue a Satanás para destruição da carne, para que o espírito seja salvo no dia do Senhor Jesus.
6 Mii‑nsiá, tuxí ini‑nsià ñà‑viì gá xíquida‑nsia vichi, doco còó, có‑ìá viì ñà‑ndùá quidá‑nsiá. ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ dichu cachí: “Mate iyuhu‑ní tàtnà nsidátáchí xí pan quée, doco cuàhà gá ndutáchâ”? (Te ducán iá stná xì falta, mate iyuhu‑ní‑ñá ni coó, doco xítià inicutu.)
6 A vossa vanglória não é boa. Não sabeis que um pouco de fermento leveda a massa toda?
7 Ñàyùcàndùá, (xiñuhu cuxio nsidaa ñà‑quini nìsa ìa antes, dandu nanduu‑nda nèhivì sàà xí Dios, cunduu‑nda nahi) yusàn pan cónì quée ni‑iyuhu ñà‑nsìdátáchí xân. Vàchi mii‑yá, sàndèníhí‑yàndó nduu‑nda nèhivì sàà còò falta‑xi ñà‑sànì xìhì Cristu cuenta xi‑nda. Te ducán queámà na ian quìdá‑né vicò pascua (na xíhì lelù nduú promesa), vàchi Cristu nduú nahi promesa xi‑nda.
7 Purificai-vos, pois, do fermento velho, para que sejais uma nova massa, assim como estais sem fermento. Porque Cristo, nossa Páscoa, foi sacrificado por nós;
8 Te vicò pascua mà, puru pan có‑ndùtáchí xixí‑né. (Te ejemplu nduámà.) Ñàyùcàndùá ndohó, puru ñà‑ndùú ñà‑ndáà cuisì ni cúnchícùn‑ndà. Màsà dátiáâ uun‑nda quida‑nda ñà‑ìá vàha, vàchi queámà na ian có‑chîvàha viì‑ndà vicò mà; te màsà cúníhnú chicuéhè stná ini‑ndà, te ni màsà quídá‑ndá ni‑iin ñà‑ìá quini, vàchi nú ducán, dandu queámà na ian có‑chîvàha viì‑ndà vicò, te na ian cónì cúxíó nsihi tàtnà nsidátáchí xí pan mà.
8 portanto, celebremos a festa, não com o fermento velho, nem com o fermento da maldade e da malícia, mas com os pães não fermentados da sinceridade e da verdade.
9 Nùù inga tutu nì tiai antes nì cachì xì‑nsiá ñà‑màsà cútnáhá‑ndá xí nèhivì tùha càhàn xì ana cónì nándàhà xì‑né.
9 Eu vos tenho escrito por carta para não vos ajuntardes com os fornicadores;
10 Ducán nì tiai nùù‑nsiá, doco có‑cùní cachàmà ñà‑nacoo‑nsia nsidanicuú nèhivì xíquida ducán ñuhìví yohó, vàchi cuisì inga ñuhìví cunduu lugar ndé mà cútnáhâ gá‑ndà xì nècuàchìmà, vàchi ñuhìví yohó ndoó cuáhà ana có‑quìdá víi: xího‑né cucumi‑né cuàhà ñà‑cuìcà, o xidácuíhná‑nê, te ò xícàn tàhvì‑né nùù ñá‑cô‑ndùú Dios.
10 porém não quis dizer com os fornicadores deste mundo, ou com os avarentos, ou com os extorquidores, ou com os idólatras; porque então vos seria necessário sair do mundo.
11 Doco ñà‑ndùá nì cachì nùù carta mà nduá yohó: nú nècuàchì có‑quìdá víi ma nduú iin ñani‑ndà (iin‑ni cahvi xi mii‑yá), dandu màsà cútnáhâ gá‑ndà xì‑né nú iá cuàchi‑ne sàhà nècuàchì ñahà, te ò tùha‑ne xihò‑né ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑ne, te ò cahvi‑né iin ñà‑có‑ndùú Dios, te ò túha‑ne canàhá‑nè, te ò túha‑ne xìni‑ne, te ò xidácuíhná‑nê, dandu màsà cútnáhâ gá‑ndà xì‑né. Ni nácóó dahuun‑ndané; ni màsà cuáhandee ini‑ndà cuxi‑nda xi‑né.
11 Mas, agora, escrevi que não vos mantenhais na companhia de qualquer homem que chamado de irmão seja um fornicador, ou avarento, ou idólatra, ou caluniador, ou beberrão, ou extorquidor; com o tal nem ainda comais.
12 — ausente —
12 Porque, que tenho eu em julgar também os que estão de fora? Não fazeis julgamento vós os que estão dentro?
13 — ausente —
13 Mas Deus julga os que estão de fora. Portanto, apartai dentre vós, essa pessoa perversa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.