1 Coríntios 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Cachí nèhivì nacání‑né xìˊ ñà‑ìá iin‑nsia nì ìa xi dihi (quiín‑xi). Cunaha‑nsiá, cahnú cuàchi nduájàn; dècuèndè nèhivì có‑ìnáhá sàhà Dios, ni có‑quìdá‑né ducán.
1 Geralmente, se ouve que há entre vós imoralidade e imoralidade tal, como nem mesmo entre os gentios, isto é, haver quem se atreva a possuir a mulher de seu próprio pai.
2 Doco mii‑nsiá, (ndahví‑nsià), vàchi tuxí vá ini‑nsià ndiaha gá‑nsià. Doco ndiá ìcà‑nsiá màcùndoo‑nsia tnùnsí ini, te tavà cuàán‑nsiá tiàa nì quida ducán ñà‑màsà cóó gá‑nè nùù‑nsiá.
2 E, contudo, andais vós ensoberbecidos e não chegastes a lamentar, para que fosse tirado do vosso meio quem tamanho ultraje praticou?
3 Te yùhù, mate xica iéˋ, doco na ian jaàn iá anímè cutnáhî xì‑nsiá, ducán nduá; te sànì nacani inì sàhà chuun jaàn, ñàyùcàndùá, cuàhìn cachì xì‑nsiá nansa quida‑nsia xì nècuàchì nì quida xi cuàchi ma.
3 Eu, na verdade, ainda que ausente em pessoa, mas presente em espírito, já sentenciei, como se estivesse presente, que o autor de tal infâmia seja,
4 — ausente —
4 em nome do Senhor Jesus, reunidos vós e o meu espírito, com o poder de Jesus, nosso Senhor,
5 — ausente —
5 entregue a Satanás para a destruição da carne, a fim de que o espírito seja salvo no Dia do Senhor [Jesus].
6 Mii‑nsiá, tuxí ini‑nsià ñà‑viì gá xíquida‑nsia vichi, doco còó, có‑ìá viì ñà‑ndùá quidá‑nsiá. ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ dichu cachí: “Mate iyuhu‑ní tàtnà nsidátáchí xí pan quée, doco cuàhà gá ndutáchâ”? (Te ducán iá stná xì falta, mate iyuhu‑ní‑ñá ni coó, doco xítià inicutu.)
6 Não é boa a vossa jactância. Não sabeis que um pouco de fermento leveda a massa toda?
7 Ñàyùcàndùá, (xiñuhu cuxio nsidaa ñà‑quini nìsa ìa antes, dandu nanduu‑nda nèhivì sàà xí Dios, cunduu‑nda nahi) yusàn pan cónì quée ni‑iyuhu ñà‑nsìdátáchí xân. Vàchi mii‑yá, sàndèníhí‑yàndó nduu‑nda nèhivì sàà còò falta‑xi ñà‑sànì xìhì Cristu cuenta xi‑nda. Te ducán queámà na ian quìdá‑né vicò pascua (na xíhì lelù nduú promesa), vàchi Cristu nduú nahi promesa xi‑nda.
7 Lançai fora o velho fermento, para que sejais nova massa, como sois, de fato, sem fermento. Pois também Cristo, nosso Cordeiro pascal, foi imolado.
8 Te vicò pascua mà, puru pan có‑ndùtáchí xixí‑né. (Te ejemplu nduámà.) Ñàyùcàndùá ndohó, puru ñà‑ndùú ñà‑ndáà cuisì ni cúnchícùn‑ndà. Màsà dátiáâ uun‑nda quida‑nda ñà‑ìá vàha, vàchi queámà na ian có‑chîvàha viì‑ndà vicò mà; te màsà cúníhnú chicuéhè stná ini‑ndà, te ni màsà quídá‑ndá ni‑iin ñà‑ìá quini, vàchi nú ducán, dandu queámà na ian có‑chîvàha viì‑ndà vicò, te na ian cónì cúxíó nsihi tàtnà nsidátáchí xí pan mà.
8 Por isso, celebremos a festa não com o velho fermento, nem com o fermento da maldade e da malícia, e sim com os asmos da sinceridade e da verdade.
9 Nùù inga tutu nì tiai antes nì cachì xì‑nsiá ñà‑màsà cútnáhá‑ndá xí nèhivì tùha càhàn xì ana cónì nándàhà xì‑né.
9 Já em carta vos escrevi que não vos associásseis com os impuros;
10 Ducán nì tiai nùù‑nsiá, doco có‑cùní cachàmà ñà‑nacoo‑nsia nsidanicuú nèhivì xíquida ducán ñuhìví yohó, vàchi cuisì inga ñuhìví cunduu lugar ndé mà cútnáhâ gá‑ndà xì nècuàchìmà, vàchi ñuhìví yohó ndoó cuáhà ana có‑quìdá víi: xího‑né cucumi‑né cuàhà ñà‑cuìcà, o xidácuíhná‑nê, te ò xícàn tàhvì‑né nùù ñá‑cô‑ndùú Dios.
10 refiro-me, com isto, não propriamente aos impuros deste mundo, ou aos avarentos, ou roubadores, ou idólatras; pois, neste caso, teríeis de sair do mundo.
11 Doco ñà‑ndùá nì cachì nùù carta mà nduá yohó: nú nècuàchì có‑quìdá víi ma nduú iin ñani‑ndà (iin‑ni cahvi xi mii‑yá), dandu màsà cútnáhâ gá‑ndà xì‑né nú iá cuàchi‑ne sàhà nècuàchì ñahà, te ò tùha‑ne xihò‑né ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑ne, te ò cahvi‑né iin ñà‑có‑ndùú Dios, te ò túha‑ne canàhá‑nè, te ò túha‑ne xìni‑ne, te ò xidácuíhná‑nê, dandu màsà cútnáhâ gá‑ndà xì‑né. Ni nácóó dahuun‑ndané; ni màsà cuáhandee ini‑ndà cuxi‑nda xi‑né.
11 Mas, agora, vos escrevo que não vos associeis com alguém que, dizendo-se irmão, for impuro, ou avarento, ou idólatra, ou maldizente, ou beberrão, ou roubador; com esse tal, nem ainda comais.
12 — ausente —
12 Pois com que direito haveria eu de julgar os de fora? Não julgais vós os de dentro?
13 — ausente —
13 Os de fora, porém, Deus os julgará. Expulsai, pois, de entre vós o malfeitor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.