1 Coríntios 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Cachí nèhivì nacání‑né xìˊ ñà‑ìá iin‑nsia nì ìa xi dihi (quiín‑xi). Cunaha‑nsiá, cahnú cuàchi nduájàn; dècuèndè nèhivì có‑ìnáhá sàhà Dios, ni có‑quìdá‑né ducán.
1 Geralmente se ouve que há entre vós fornicação, e fornicação tal, que nem ainda entre os gentios se nomeia, como é haver quem possua a mulher de seu pai.
2 Doco mii‑nsiá, (ndahví‑nsià), vàchi tuxí vá ini‑nsià ndiaha gá‑nsià. Doco ndiá ìcà‑nsiá màcùndoo‑nsia tnùnsí ini, te tavà cuàán‑nsiá tiàa nì quida ducán ñà‑màsà cóó gá‑nè nùù‑nsiá.
2 Estais ensoberbecidos, e nem ao menos vos entristecestes por não ter sido dentre vós tirado quem cometeu tal ação.
3 Te yùhù, mate xica iéˋ, doco na ian jaàn iá anímè cutnáhî xì‑nsiá, ducán nduá; te sànì nacani inì sàhà chuun jaàn, ñàyùcàndùá, cuàhìn cachì xì‑nsiá nansa quida‑nsia xì nècuàchì nì quida xi cuàchi ma.
3 Eu, na verdade, ainda que ausente no corpo, mas presente no espírito, já determinei, como se estivesse presente, que o que tal ato praticou,
4 — ausente —
4 Em nome de nosso Senhor Jesus Cristo, juntos vós e o meu espírito, pelo poder de nosso Senhor Jesus Cristo,
5 — ausente —
5 Seja, este tal, entregue a Satanás para destruição da carne, para que o espírito seja salvo no dia do Senhor Jesus.
6 Mii‑nsiá, tuxí ini‑nsià ñà‑viì gá xíquida‑nsia vichi, doco còó, có‑ìá viì ñà‑ndùá quidá‑nsiá. ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ dichu cachí: “Mate iyuhu‑ní tàtnà nsidátáchí xí pan quée, doco cuàhà gá ndutáchâ”? (Te ducán iá stná xì falta, mate iyuhu‑ní‑ñá ni coó, doco xítià inicutu.)
6 Não é boa a vossa jactância. Não sabeis que um pouco de fermento faz levedar toda a massa?
7 Ñàyùcàndùá, (xiñuhu cuxio nsidaa ñà‑quini nìsa ìa antes, dandu nanduu‑nda nèhivì sàà xí Dios, cunduu‑nda nahi) yusàn pan cónì quée ni‑iyuhu ñà‑nsìdátáchí xân. Vàchi mii‑yá, sàndèníhí‑yàndó nduu‑nda nèhivì sàà còò falta‑xi ñà‑sànì xìhì Cristu cuenta xi‑nda. Te ducán queámà na ian quìdá‑né vicò pascua (na xíhì lelù nduú promesa), vàchi Cristu nduú nahi promesa xi‑nda.
7 Alimpai-vos, pois, do fermento velho, para que sejais uma nova massa, assim como estais sem fermento. Porque Cristo, nossa páscoa, foi sacrificado por nós.
8 Te vicò pascua mà, puru pan có‑ndùtáchí xixí‑né. (Te ejemplu nduámà.) Ñàyùcàndùá ndohó, puru ñà‑ndùú ñà‑ndáà cuisì ni cúnchícùn‑ndà. Màsà dátiáâ uun‑nda quida‑nda ñà‑ìá vàha, vàchi queámà na ian có‑chîvàha viì‑ndà vicò mà; te màsà cúníhnú chicuéhè stná ini‑ndà, te ni màsà quídá‑ndá ni‑iin ñà‑ìá quini, vàchi nú ducán, dandu queámà na ian có‑chîvàha viì‑ndà vicò, te na ian cónì cúxíó nsihi tàtnà nsidátáchí xí pan mà.
8 Por isso façamos a festa, não com o fermento velho, nem com o fermento da maldade e da malícia, mas com os ázimos da sinceridade e da verdade.
9 Nùù inga tutu nì tiai antes nì cachì xì‑nsiá ñà‑màsà cútnáhá‑ndá xí nèhivì tùha càhàn xì ana cónì nándàhà xì‑né.
9 Já por carta vos tenho escrito, que não vos associeis com os que se prostituem;
10 Ducán nì tiai nùù‑nsiá, doco có‑cùní cachàmà ñà‑nacoo‑nsia nsidanicuú nèhivì xíquida ducán ñuhìví yohó, vàchi cuisì inga ñuhìví cunduu lugar ndé mà cútnáhâ gá‑ndà xì nècuàchìmà, vàchi ñuhìví yohó ndoó cuáhà ana có‑quìdá víi: xího‑né cucumi‑né cuàhà ñà‑cuìcà, o xidácuíhná‑nê, te ò xícàn tàhvì‑né nùù ñá‑cô‑ndùú Dios.
10 Isto não quer dizer absolutamente com os devassos deste mundo, ou com os avarentos, ou com os roubadores, ou com os idólatras; porque então vos seria necessário sair do mundo.
11 Doco ñà‑ndùá nì cachì nùù carta mà nduá yohó: nú nècuàchì có‑quìdá víi ma nduú iin ñani‑ndà (iin‑ni cahvi xi mii‑yá), dandu màsà cútnáhâ gá‑ndà xì‑né nú iá cuàchi‑ne sàhà nècuàchì ñahà, te ò tùha‑ne xihò‑né ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑ne, te ò cahvi‑né iin ñà‑có‑ndùú Dios, te ò túha‑ne canàhá‑nè, te ò túha‑ne xìni‑ne, te ò xidácuíhná‑nê, dandu màsà cútnáhâ gá‑ndà xì‑né. Ni nácóó dahuun‑ndané; ni màsà cuáhandee ini‑ndà cuxi‑nda xi‑né.
11 Mas agora vos escrevi que não vos associeis com aquele que, dizendo-se irmão, for devasso, ou avarento, ou idólatra, ou maldizente, ou beberrão, ou roubador; com o tal nem ainda comais.
12 — ausente —
12 Porque, que tenho eu em julgar também os que estão de fora? Não julgais vós os que estão dentro?
13 — ausente —
13 Mas Deus julga os que estão de fora. Tirai pois dentre vós a esse iníquo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.