1 Coríntios 3

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ducán iá, ñánì; doco (na ní sa‑ìe xì‑nsiá daa), mànìcùí dacuahá vàhi mii‑nsiá, vàchi tàñáha ga cunihnu vàha inì‑nsia nacua cuní Espíritu Ìì xí Dios. Na nihnú ini ndéni nèhivì ní cui, ducán nihnú inì‑nsia, na ian nihnú iquin ini‑nsià, có‑sânìhì víi ini‑nsià ichì Cristu.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Na iin méè sáha‑nda cuisì‑ní tèndodo, te màdìá comida chicá fuerte, ducán nì quida stnáì xì‑nsiá, (puru palabra mà úhì cundaà ini‑ndà nduá nì dàcuàhí mii‑nsiá, màdìá palabra chicá nchichí), vàchi cónì sáà‑nsià cundaà inì‑nsia, te dècuèndè stná vichi, tàñáha ga sàà‑nsià mànìhì váha inì‑nsia.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 Vàchi nihnú íì inì‑nsia nahi nsidaa nèhivì dava ga ñuhìví. Vàchi ñà‑cúmbìdia inì‑nsia, te náâ stnahá‑nsiá, te táhndè dava‑nsia, pues, ¿amádi divi ñà‑jaàn nduú modo xíquida nèhivì ñuhìví? Te divi sàhà ñà‑jaàn náhà claru nihnú íì inì‑nsia nahi mii‑né.
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Vàchi dava‑nsia, cachí‑nsià nèhivì xí Pablo nduú‑nsiá, te dava‑nsia, cachí‑nsià nèhivì xí Apolo nduú‑nsiá. Doco ¿amádi divi ñà‑jaàn nduá quidá stná nèhivì ñuhìví yohó?
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Doco cunaha‑nsiá, màdì nèhivì chicá ndiaá nduú Apolo, te ni màdì nèhivì chicá ndiaá nduú stná yùhù Pablo. Cuisì nèhivì xinúcuáchí nùù Dios nduú‑nsí, te sàhà nsiùhù sànì xinindisá stná‑nsià palabra ìì xí‑yá. Ñàyùcàndùá, cada iin iin‑nda xi chuun nì nìhìtáhvì‑ndà nùù‑yá.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Vàchi (ducán iá nahi chuun itu‑ndà), iin‑nda chihí, te inga‑ndà cùhñù, doco Dios nduú ana dacuahnu‑xi viu. Te ducani iá stná xì nsiùhù, primeru yùhù (nì cachitnùhi xì‑nsiá palabra ìì). Daaní, después nì chindee stná Apolo. Doco cuisì sàhà Dios nì quee viì (obra mà).
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Màdìá chicá ndiaá ana nì càhàn xì palabra primeru, te ni màdìá chicá ndiaá stná ana nì chindee después, cuisì mii Dios nduú ana chicá ndiaá, te cuisì sàhà mii‑yá nducuáhà palabra xi‑ya.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Nècuàchì quidáchúûn primeru, xì stná nècuàchì nchícùn gà, iin‑ni xíndiaa‑nsì nùù‑yá. Doco según chuun quidá iin iin‑nda, ducán icúmí‑ndá nìhì‑ndà tnùmanì xì‑ndà nùù‑yá.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Te vichi iin‑ni xinúcuáchí nsidaa‑nsí nùù‑yá. Te mii‑nsiá, na iin itu Dios (ndé quidáchúûn‑nsí) nduú‑nsiá. Te nahi stná iin vehe nì dàndàcú‑yá cuàha, ducán nduú stná‑nsià.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 Te yùhù, na iin albañil tùha vàha, ducán nduí, te nì quidachuín (chuun xi Dios ndé ndoó‑nsiá). Na iin cimientu nduú (chuun primeru) nì quide jaàn sàhà gracia xi‑ya. Te vichi sà‑ìá inga ana quida‑xi chuun ma, na ian dacuahnú‑né nama. Doco cuidadu ni cúndóó nsidaa nèhivì quidá seguir xì chuun nì dàquésáhî mà.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 Màsà cáchí‑nè iá inga (palabra chicá ndiaá); còó. Cuisì ndiaá palabra sàhà Jesucristu (nì cachitnùhi xì‑nsiá) primeru, vàchi nahi cimientu nduá.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Te nú cuní iin nèhivì (quida‑ne seguir xì obra mà), dandu queámà na ian cuàhàn‑nè dacuahnú‑né nama dìquì cimientu mà. Te nú cuàhàn‑nè quida viì‑né obra mà, dandu ducán queá na ian xichúûn‑né oro, ò plata, ò yùù yéhè. Doco nú có‑quìdá víi‑né obra mà, dandu ducán queá na ian xichúûn‑né yutnù, ò mihì, ò ñùù.
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 Dandu después icúmí sàà iin quìvì cundaà inì‑xi nansa iá obra nì quida iin iin‑nda. Vàchi na sáà quìvì mà icúmí coo nahi ñuhu xíxìn, te sàhà ñuhu mà cundaà inì‑xi a natùi obra xi‑nda nùù Dios, á coó.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Nú màsà cócó obra xi‑nda, dandu icúmí‑ndá nìhì‑ndà ñà‑vàha xi‑nda nùù‑yá.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Doco nú ni cocá, dandu mà níhì‑ndà ñà‑vàha cuàhàn‑ndà nìhì‑ndà nì cùí, doco anima‑ndà, vàtùni càcu viá, mate cunduamà na ian (nì chindee‑nda mii‑nda nùù) ñuhu xíxìn.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Mii‑nsiá, ¿a có‑nsìnúú inì‑nsia ñà‑ndùù‑ndà na iin vehe ìì ndé iá Dios? Vàchi iá Espíritu Ìì xí‑yá ini anima‑ndà.
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Ñàyùcàndùá, nú ni dándâñúhú iin nèhivì ñà‑ìì icúmí lugar xi‑ya, dandu icúmí nècuàchìmà ndañuhu dahuun stná‑nè quida‑ya. Vàchi ndé iá‑yà, yáha ga ìì lugar mà, te cunaha‑nsiá, divi nahi vehe ìì‑yá nduu‑nda.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Màdí dandahví‑nsià mii‑nsiá, vàchi nú iá ana tuxí inì‑xi nduú nècuàchì nchichí nùù nèhivì ñuhìví yohó, dandu xiñuhu dàma‑ne, mate (cachí nèhivì) sànì culocó‑nè, vàchi nú ducán, dandu ñà‑sànì ndunchichí ndisa‑ne cundua.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Vàchi ñà‑ndùá tuxí ini nèhivì nduú ñà‑chicá nchichí, pues nùù Dios ñà‑loco nduá. Te dohó cachí stná nùù tutu ìì: “Icúmí Dios cundee‑yá nùù tènchìchí na meru xíquida cuahà‑té maña dandáhvî‑te”.
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 Daaní, inga xaan cachí stná tutu mà: “Ináhá Dios, ñà‑chìcuéhè uun nduá chítnùní guâ ini nècuàchì nchichí”.
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 Ñàyùcàndùá, màsà cútúxí ini ni‑iin‑nsia chicá ndiaá‑nsià ñà‑nchícùn‑nsià iin tal nèhivì. Vàchi nsidanicuú nèhivì, xì nsidanicuú iñàha, divi cuenta xi mii‑nsiá nduá.
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 A ducán yùhù Pablo, te ò Apolo, te ò Pedro, có‑quìdá, cuenta xi mii‑nsiá nduú nsidaa‑nsí. Dècuèndè stná ñuhìví yohó, cuenta xi stná‑ndà nduájàn, te mate ni cútiácú‑ndà, te ò nì sáà‑ndà cui‑ndà, có‑quìdá, vàchi nsidaa ñà‑ndùá cùù xì‑ndà quìvì vichi, ò quìvì vàxi xi‑nda, sàhà bien xi‑nda nduá.
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 Te Cristu nduú Stoho‑ndà. Te Stoho mii‑yá nduú (Yua‑nda) Dios.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.