1 Coríntios 15
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Ñánì, cuníˋ cundaà vàha ini‑nsià sàhà palabra ndiaha nì cachitnùhi xì‑nsiá daa. Vàchi nì xinindisá‑nsiá palabra mà, te iin‑ni dècuèndè vichi quidá stná‑nsià seguir ducán.
1 Agora, irmãos, quero lembrá-los das boas-novas que lhes anunciei anteriormente. Vocês as receberam e nelas permanecem firmes.
2 Te sàhà stná palabra mà icúmí‑nsiâ càcu‑nsia nú iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsiañà. Vàtùni càcu‑nsia, cachíˋ, doco ¿a víhíní uun‑ni quee ñà‑nì xinindisá‑nsiá ducán? (Còó),
2 São essas boas-novas que os salvam, se continuarem a crer na mensagem como lhes anunciei; do contrário, sua fé é inútil.
3 vàchi cunaha‑nsiá, palabra ndiaá ndisa nduá nì cachitnùhi xì‑nsiá daa, vàchi divi nduú stná palabra nì nìhí (nùù) Cristu, te nacáníámà nansa nì xìhì‑yà nì nacuida‑ya cuàchi‑nda nacua cachí nùù tutu ìì.
3 Eu lhes transmiti o que era mais importante e o que também me foi transmitido: Cristo morreu por nossos pecados, como dizem as Escrituras.
4 Dandu nì ndùxin‑ya, doco tìxi ùnì quìvì nì natiacu‑yà nacua cachí stná tutu mà.
4 Ele foi sepultado e ressuscitou no terceiro dia, como dizem as Escrituras.
5 Dandu nì ndecunu‑ya nùù Pedro xì nùù stná dava ga nècuàchì dacuahá‑yá; ùxìn ùì nì sanduu‑ne.
5 Apareceu a Pedro e, mais tarde, aos Doze.
6 Daaní, después nì ndecunu stná‑yà iin xichi na ní nataca más ùhùn cientu ñani‑ndà. Te cunaha‑nsiá, dècuèndè vichi xí‑itiacu ìì cuàhà vá nècuàchìmà, doco dava‑ne sànì ndàhvà‑nè ñuhìví yohó.
6 Depois disso, apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma só vez, a maioria dos quais ainda está viva, embora alguns já tenham adormecido.
7 Daaní después, nì ndecunu stná‑yà nùù Jacobo, xì nùù stná nsidanicuú nècuàchì xínduu apóstol.
7 Mais tarde, apareceu a Tiago e, posteriormente, a todos os apóstolos.
8 — ausente —
8 Por último, apareceu também a mim, como se eu tivesse nascido fora de tempo.
9 — ausente —
9 Pois sou o mais insignificante dos apóstolos. Aliás, nem sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Doco sàhà gracia xi‑ya nì nìhìtáhvìˊ cucumí chuun ìì nùù‑yá. Te màdì uun‑ni sànì quee gracia nì quida‑ya mà, vàchi cuàhà gá chuun ndiaha sànì quide, dècuèndè chicá más sànì quide nùù nècuàchì dava ga. Doco màdì ndisa yùhù nì quìdà‑xì nsidaa ñà‑ndiaha ma; còó. Divi gracia xi‑ya nì chindee xí.
10 O que agora sou, porém, deve-se inteiramente à graça que Deus derramou sobre mim, e que não foi inútil. Trabalhei com mais dedicação que qualquer outro apóstolo e, no entanto, não fui eu, mas Deus que, em sua graça, operou por meu intermédio.
11 Doco có‑quìdámà, a sea yùhù, ò dava ga apóstol, doco iin‑ni xícachi nsidaa‑nsí sàhà Jesús ñà‑nì natiacu ndisa‑ya, te divi palabra jaàn nduá nì xinindisá stná mii‑nsiá.
11 Logo, não faz diferença se eu prego ou se eles pregam, pois todos nós anunciamos a mesma mensagem na qual vocês já creram.
12 Pues, nú ducán cachí‑nsì sàhà Cristu ñà‑nì natiacu ndisa‑ya, dandu ¿índù chuun cachí dava‑nsia ñà‑mà cúí natiacu ni‑iin nsìi?
12 Pois bem, se proclamamos que Cristo ressuscitou dos mortos, por que alguns de vocês afirmam não haver ressurreição dos mortos?
13 Vàchi nú mà cúí natiacu nsìi ni cuí, dandu ni cónì nátiácú stná mii‑yá.
13 Pois, se não existe ressurreição dos mortos, Cristo não ressuscitou.
14 Te nú cónì nátiácú‑yà nì cùí, dandu uun‑ni queé ñà‑cáhàn‑nsì xì nèhivì. Stná mii‑nsiá, sànì xinindisá stná‑nsiàyà, doco uun‑ni quee stná mà nì cùí.
14 E, se Cristo não ressuscitou, nossa pregação é inútil, e a fé que vocês têm também é inútil.
15 Te nsiùhù tu, na ian tnuhu‑nsí cuní cachàmà, vàchi sànì cachi‑nsì sàhà Dios nì dànátiácú‑yà Cristu. Doco nú mà cúí natiacu ni‑iin nsìi (nacua cachí dava‑nsia), dandu ñà‑cónì nátiácú stná Cristu nduú stná mà.
15 Então estamos todos mentindo a respeito de Deus, pois afirmamos que ele ressuscitou a Cristo. Mas, se não existe ressurreição dos mortos, isso não pode ser verdade.
16 — ausente —
16 E, se não existe ressurreição dos mortos, então Cristo também não ressuscitou.
17 — ausente —
17 E, se Cristo não ressuscitou, a fé que vocês têm é inútil, e vocês ainda estão em seus pecados.
18 Te divi ducán stná xì nèhivì xí‑yá sànì caxihì, ñà‑sànì ndañuhu dahuun stná‑nè nduá, nú ducán.
18 Nesse caso, todos que adormeceram crendo em Cristo estão perdidos!
19 Cunaha‑nsiá, nèhivì chicá còò tnùndé inì‑xi nduu‑nda nú cuisì ñuhìví yohó‑ní chindéé Cristu ndohó.
19 Se nossa esperança em Cristo vale apenas para esta vida, somos os mais dignos de pena em todo o mundo.
20 Doco (còó, ñà‑ndáà cuisì nduá) sànì natiacu‑yà; dihna mii‑yá nì natiacu‑yà, dandu después icúmí natiacu stná cuàhà gá ana nì xìhì.
20 Mas Cristo de fato ressuscitou dos mortos. Ele é o primeiro fruto da colheita de todos que adormeceram.
21 Sàhà cuàchi nì quida iin tiàa sànaha nì quesaha nèhivì xíhì‑nè. Doco vichi sàhà (mii‑yá) ana nì nanduu na iin tiàa, ñàyùcàndùá vàtùni nìhìtáhvì stná cuàhà‑né natiacu‑nè.
21 Uma vez que a morte entrou no mundo por meio de um único homem, agora a ressurreição dos mortos começou por meio de um só homem.
22 Vàchi sàhà‑ñá nduu‑nda descendencia xi Adán, ñàyùcàndùá xíhì nsidaa nèhivì tiempu vichi. Doco nsidaa ana ndoó ladu xi Cristu, icúmí‑nê sàà‑nè natiacu‑nè quida‑ya.
22 Assim como todos morremos em Adão, todos que são de Cristo receberão nova vida.
23 Doco diín nduú quìvì nì natiacu Cristu, te diín cunduu quìvì quida tocar dava ga nèhivì. Dihna mii‑yá nì natiacu‑yà, te mii‑yá nduú primeru nì cuu xi ducán; daaní, después natiacu stná ndohó nèhivì xí‑yá quìvì (naxicocuíìn‑yà, te) cuni‑ndàyá.
23 Mas essa ressurreição tem uma sequência: Cristo ressuscitou como o primeiro fruto da colheita, e depois todos que são de Cristo ressuscitarão quando ele voltar.
24 Daa cunduu quìvì icúmí‑yâ cundee‑yá nùù nsidaa ñà‑malu cusáhnû, xì nùù stná nsidaa ana itá fuerte, xì nùù nsidaa gá stná ñà‑fuerte iá ñuhìví. Daaní icúmí sàà quìvì xìnu tiempu, te dayáha Cristu chuun dandacú‑yá ndè ndahà Yuamánì‑yá.
24 Então virá o fim, quando ele entregará o reino a Deus, o Pai, depois de ter destruído todos os governantes e autoridades e todo poder.
25 Doco antes ñà‑jaàn, iin‑ni icúmí‑yâ cusahnú‑yá dècuèndè cundee‑yá nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá.
25 Pois é necessário que Cristo reine até que tenha colocado todos os seus inimigos debaixo de seus pés.
26 Pues sàhà ñà‑yáha ga có‑cùdíì ini‑yà xíhì nèhivì, ñàyùcàndùá por último icúmí‑yâ cundee‑yá nùù ñà‑xíhì‑ndà, te mà nunca cui gà‑ndà.
26 E o último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Vàchi cachí tutu ìì ñà‑ìcúmí sàà nsidanicuú iñàha coa sujetu nùù‑yá. Doco náhà xìcà màdì Yuamánì‑yá coo stná sujetu nùù‑yá, vàchi divi Yuamánì‑yá nduú ana dìsáhà‑xí nì cundee‑yá nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá.
27 Pois as Escrituras dizem: “Deus pôs todas as coisas sob a autoridade dele”. Claro que, quando se diz que “todas as coisas estão sob a autoridade dele”, isso não inclui aquele que conferiu essa autoridade a Cristo.
28 Daaní, nú sànì cundee‑yá nùù nsidaa contra xi‑ya mà, dandu stná mii‑yá, coo stná‑yà sujetu nùù Yuamánì‑yá, vàchi divi sàhà poder xi yà‑yùcán nì cundee‑yá ducán. Dandu quìvì mà, mii Yua‑nda Dios cunduu ana cusáhnû inicutu.
28 Então, quando todas as coisas estiverem sob a autoridade do Filho, ele se colocará sob a autoridade de Deus, para que Deus, que deu a seu Filho autoridade sobre todas as coisas, seja absolutamente supremo sobre todas as coisas em toda parte.
29 Inga casu: dava stná nèhivì, sáhàn‑nè cuhíì‑né cuenta xi nèhivì sànì xìhì. Pues, ¿índù chuun quidá‑né ducán, cuhíì‑né sàhà nsìi ma nú ndisa mà cúí natiacu ni‑iin nsìi ni cuí?
29 E o que dizer dos que se batizam em favor dos mortos? Se os mortos não ressuscitam, como dizem eles, por que se batizam em favor dos que já morreram?
30 Daaní, nsiùhù tu, tìxi cuàhà peligru ndoó‑nsí nsidanicuú tiempu. (Doco uun‑ni queamà nú mà sáà‑ndà natiacu‑ndà después.)
30 E nós, por que arriscamos a vida o tempo todo?
31 Quìvì quívì yáha‑nsi peligru cui‑nsì, ñánì. Ñà‑ndáà cuisì nduájàn divi nacua nduú stná ñà‑ndácuisì cudíì gá inì sàhà‑nsiá ñà‑iin‑ni nchícùn stná‑nsià Stoho‑ndà Jesucristu.
31 Pois eu afirmo, irmãos, que enfrento a morte diariamente, assim como afirmo meu orgulho daquilo que Cristo Jesus, nosso Senhor, fez em vocês.
32 Yùhù, cuàhà vida nì xinì ñuu Éfeso nùù (nèhivì dana guá nahi) nsicaha. Doco ni mà cúndiáá stnáˋ mà (nùí) nú mà nunca sàà‑ndà natiacu‑ndà. Vàchi te nú ducán, dandu chicá vàha quida‑nda nacua cachí dichu: “Ni cuxí vàha‑nda, te coho vàha‑nda, vàchi tnaa cui‑ndà”.
32 E, se não haverá ressurreição dos mortos, de que me adiantou ter lutado contra feras, isto é, aquela gente de Éfeso? Se não há ressurreição, “comamos e bebamos, porque amanhã morreremos!”.
33 Màsà cuáha‑nsia dandahví ni‑iin nèhivì‑nsiá (ducán, vàchi cachí stná dichu): “Nú chicuéhè nècuàchì nduú compañeru‑ndà, dandu cuchicuehe stná modo xi‑nda”.
33 Não se deixem enganar pelos que dizem essas coisas, pois “as más companhias corrompem o bom caráter”.
34 Xiñuhu nàcùnihnu viì inì‑nsia, (ñánì). Màsà quídá gá‑nsià cuàchi, vàchi sànì cundaà inì, dava‑nsia ni có‑ìnáhá‑nsiâ Dios. Ducán cachíˋ xì‑nsiá áma ndúcáhán‑nsiá (nacua ndiá ìcà‑nsiá).
34 Pensem bem sobre o que é certo e parem de pecar. Pois, para sua vergonha, eu lhes digo que alguns de vocês não têm o menor conhecimento de Deus.
35 Doco vihini cachi iin nèhivì: “¿Índù modo cui natiacu iin nsìi nú sànì xìhì‑nè? ¿Nansa cuàhàn coo iquìcúñú‑nè?”
35 Alguém pode perguntar: “Como os mortos ressuscitarão? Que tipo de corpo terão?”.
36 Pues neciu‑ndà nú ni cachí‑ndà ducán. Vàchi dècuèndè stná tata chìhì‑ndà, icúmíâ ndùxan, dandu cuìtià.
36 Que perguntas tolas! A semente só cresce e se transforma em planta depois que morre.
37 Te tata chìhì‑ndàmà, có‑ndùdává xí ñà‑ndùá cuàhàn nacuitià; còó, cutu íín tata uun nduá chìhì‑ndà, sea ni cúndúá nùnì trigu, ò inga nùnì.
37 E aquilo que se coloca no solo não é a planta que crescerá, mas apenas uma semente de trigo ou de alguma outra planta.
38 Dandu dacuahnú Dios‑ñà, te sàà coa nacua nì chitnùní ini‑yà coa. Te nú sànì sahnua, dandu diín diín nùnì cundua según iin iin clase nduá.
38 Então Deus lhe dá o novo corpo como ele quer. Um tipo diferente de planta cresce de cada tipo de semente.
39 Pues ducání iá stná xì cuerpu xi iin iin ñà‑ìá ñuhìví. Vàchi tucu tucu ndáa nèhivì, quisì, laa, siaca.
39 Da mesma forma, há tipos diferentes de carne: um tipo para os seres humanos, outro para os animais, outro para as aves e outro para os peixes.
40 Stná ñà‑nchìí itándiaa ansivi, tucu iáˋ nùù ñà‑ìá ñuhìví yohó. Cuaha‑ni iá ñà‑ìá ansivi, te cuaha‑ni iá stná ñà‑ìá ñuhìví, doco tucu tucu xíndàa vico iin ian.
40 Também há corpos celestes e corpos terrestres. A glória dos corpos celestes é diferente da glória dos corpos terrestres.
41 Ndiaha gá nchií orá, te viconi iá nchií yoo, doco tucu nchií‑si. Cuaha‑ni iá nchií stná sìtnúù, doco tucu tucu xíndàa vico iin iin‑sì.
41 O sol tem um tipo de glória, enquanto a lua e as estrelas têm outro. E até mesmo as estrelas diferem em glória umas das outras.
42 Pues ducán icúmí coo stná xì ndohó quìvì natiacu‑ndà, tucu nàcòo stná cuerpu xi‑nda. Nú sànì ndùxin iin nsìi, sívì iquìcúñú‑nè, doco na sáà quìvì natiacu‑nè, iin‑ni mà cúí gà‑nè.
42 O mesmo acontece com a ressurreição dos mortos. Quando morremos, o corpo terreno é plantado no solo, mas ressuscitará para viver para sempre.
43 Te mate mà cuáhá‑ní nisá ìa‑ne na ní ndùxin‑ne, doco ndiaha gá nàcòo‑ne quìvì natiacu‑nè. Te còò gá ni‑iin fuerza iin nsìi na ndúxin‑ne. Doco nú sànì natiacu‑nè, yáha ga fuerte ndiaha nàcòo‑ne.
43 Nosso corpo é enterrado em desonra, mas ressuscitará em glória. É enterrado em fraqueza, mas ressuscitará em força.
44 Iin iquìcúñú ñuhìví yohó icúmí‑ndá na ndúxin‑nda. Doco nú sànì natiacu‑ndà, dandu cuerpu ndiaha cundua, vàtùni cundoo‑nda gloria. Cuerpu xi‑nda icúmí‑ndá vichi, iin ñà‑cundoo‑nda ñuhìví yohó nduá, doco cunaha‑nsiá, icúmí coo stná iin ñà‑cundoo‑nda inga ñuhìví.
44 É enterrado como corpo humano natural, mas ressuscitará como corpo espiritual. Pois, assim como há corpos naturais, também há corpos espirituais.
45 Te dohó cachí stná nùù tutu ìì: “Tiàa nì cuyucun primeru, nì sàcùnduu‑ne iin nèhivì itiácú, divi nduú Adán”. Doco iá stná inga ana nduú nahi Adán, divi mii‑yá nì quixi nchícùn gà, te nùù anima mii‑yá níhìtáhvì nèhivì vida ndiaha.
45 As Escrituras nos dizem: “O primeiro homem, Adão, se tornou ser vivo”. Mas o último Adão é espírito que dá vida.
46 Doco ¿nansa nìsa ìa iquìcúñú nècuàchì nì quixi primeru mà? Pues divi primeru nì sàcòo iquìcúñú cui coo ñuhìví yohó‑ní, te màdì ñà‑ndùá itiácú ndiaha na iin Espíritu Ìì. Còó, siempre nchícùn gà vàxamà.
46 Primeiro vem o corpo natural, depois o corpo espiritual.
47 Ñàyùcàndùá, nècuàchì primeru yucán, ñuhù ñuhìví yohó nì cuyucun‑nè; doco ana nchícùn gà nì quixi ma, ansivi ní quixi‑ya, te divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá.
47 O primeiro homem foi feito do pó da terra, enquanto o segundo homem veio do céu.
48 Nèhivì ñuhìví, nacua nìsa ìa xìì‑né nì cuyucun ñuhù, ducán xíndàa stná‑nè vichi. Doco nsidaa nèhivì nduú nèhivì cuenta xi gloria, divi nacua iá mii‑yá iá gloria, ducan xíndàa stná‑nè.
48 Os que são da terra são como o homem terreno, e os que são do céu são como o homem celestial.
49 Ñàyùcàndùá, tiempu vichi ndáa‑nda nahi xìì‑ndà nì cuyucun ñuhù, doco después icúmí‑ndá nàcùnduu‑nda nacua iá mii‑yá iá gloria.
49 Da mesma forma que agora somos como o homem terreno, algum dia seremos como o homem celestial.
50 Doco cunaha‑nsiá, na xínduu ìì‑ndà nèhivì ñuhìví yohó xì iquìcúñú‑ndà, tàñáha ga cui sàà‑ndà cundoo‑nda ñuhìví ìì xí‑yá, ñánì. Te ducání stná, nú tàñáha ga dàma iquìcúñú‑ndà, mà cúí sàà stná‑ndà cundoo‑nda ndé mà sívì gá iquìcúñú‑ndà; vàchi tiempu vichi sívì‑ndà na xíhì‑ndà.
50 Estou dizendo, irmãos, que nosso corpo físico não pode herdar o reino de Deus. Este corpo mortal não pode herdar aquilo que durará para sempre.
51 Ñàyùcàndùá, cuàhìn cachì xì‑nsiá iin palabra nìsa ìa dèhé antes; cunaha‑nsiá, mà sáà nsidaa‑nda cui‑ndà; doco nsidaa‑nda icúmí‑ndánadàma iquìcúñú‑ndà.
51 Mas eu lhes revelarei um segredo maravilhoso: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados!
52 Na tiácú sivi corneta último, dandu yáha ga yàchì, na íín cáchî nadàma dahuun‑nda. Vàchi icúmí sivi corneta, dandu natiacu nsìi ñà‑mà cúí gà‑nè.
52 Acontecerá num instante, num piscar de olhos, ao som da última trombeta. Pois, quando a última trombeta soar, aqueles que morreram ressuscitarão a fim de viver para sempre. E nós que estivermos vivos também seremos transformados.
53 — ausente —
53 Pois nosso corpo mortal precisa ser transformado em corpo imortal.
54 — ausente —
54 Então, quando nosso corpo mortal tiver sido transformado em corpo imortal, se cumprirá a passagem das Escrituras que diz: “A morte foi engolida na vitória.
55 Na ní xìhì‑ndà, cuàhàn‑ndà ndoho fuerte‑ndà nì cùí, doco vichi còó. Mate ní xìhì‑ndà, doco mà nunca cundee gá tnùndoho ma nùù‑ndà”, cacháˋ.
55 Ó morte, onde está sua vitória? Ó morte, onde está seu aguilhão?”.
56 Pues sàhà ñà‑ìá cuàchi nèhivì, ñà‑yùcán nduá dayúhî xì‑né na xíhì‑nè. Vàchi nacua fuerte iá castigu cachí ley ìì, ducán fuerte icúmí coo stná tnùndoho nìhì‑né sàhà cuàchi nì quida‑ne.
56 O pecado é o aguilhão da morte que nos fere, e a lei é o que torna o pecado mais forte.
57 Doco nùù ndohó, còó, vàchi ansivéhé Dios, vàtùni cundee‑nda nùù nsidaájàn quida Stoho‑ndà Jesucristu.
57 Mas graças a Deus, que nos dá vitória sobre o pecado e sobre a morte por meio de nosso Senhor Jesus Cristo!
58 Ñàyùcàndùá, iin‑ni xiñuhu‑ñá nacuàhandee ini‑nsià, ñani màní. Iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsia Stoho‑ndà Señor, te quida stná‑nsià cuàhà obra ndiaha xí‑yá, vàchi ináhá‑ndá, màdì úún‑ní quee ñà‑xìnúcuáchí‑ndá nùù‑yá.
58 Portanto, meus amados irmãos, sejam fortes e firmes. Trabalhem sempre para o Senhor com entusiasmo, pois vocês sabem que nada do que fazem para o Senhor é inútil.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.