1 Coríntios 15

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ñánì, cuníˋ cundaà vàha ini‑nsià sàhà palabra ndiaha nì cachitnùhi xì‑nsiá daa. Vàchi nì xinindisá‑nsiá palabra mà, te iin‑ni dècuèndè vichi quidá stná‑nsià seguir ducán.
1 Irmãos, quero lembrar-lhes o evangelho que lhes preguei, o qual vocês receberam e no qual estão firmes.
2 Te sàhà stná palabra mà icúmí‑nsiâ càcu‑nsia nú iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsiañà. Vàtùni càcu‑nsia, cachíˋ, doco ¿a víhíní uun‑ni quee ñà‑nì xinindisá‑nsiá ducán? (Còó),
2 Por meio deste evangelho vocês são salvos, desde que se apeguem firmemente à palavra que lhes preguei; caso contrário, vocês têm crido em vão.
3 vàchi cunaha‑nsiá, palabra ndiaá ndisa nduá nì cachitnùhi xì‑nsiá daa, vàchi divi nduú stná palabra nì nìhí (nùù) Cristu, te nacáníámà nansa nì xìhì‑yà nì nacuida‑ya cuàchi‑nda nacua cachí nùù tutu ìì.
3 Pois o que primeiramente lhes transmiti foi o que recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4 Dandu nì ndùxin‑ya, doco tìxi ùnì quìvì nì natiacu‑yà nacua cachí stná tutu mà.
4 foi sepultado e ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras,
5 Dandu nì ndecunu‑ya nùù Pedro xì nùù stná dava ga nècuàchì dacuahá‑yá; ùxìn ùì nì sanduu‑ne.
5 e apareceu a Pedro e depois aos Doze.
6 Daaní, después nì ndecunu stná‑yà iin xichi na ní nataca más ùhùn cientu ñani‑ndà. Te cunaha‑nsiá, dècuèndè vichi xí‑itiacu ìì cuàhà vá nècuàchìmà, doco dava‑ne sànì ndàhvà‑nè ñuhìví yohó.
6 Depois disso apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma só vez, a maioria dos quais ainda vive, embora alguns já tenham adormecido.
7 Daaní después, nì ndecunu stná‑yà nùù Jacobo, xì nùù stná nsidanicuú nècuàchì xínduu apóstol.
7 Depois apareceu a Tiago e, então, a todos os apóstolos;
8 — ausente —
8 depois destes apareceu também a mim, como a um que nasceu fora de tempo.
9 — ausente —
9 Pois sou o menor dos apóstolos e nem sequer mereço ser chamado apóstolo, porque persegui a igreja de Deus.
10 Doco sàhà gracia xi‑ya nì nìhìtáhvìˊ cucumí chuun ìì nùù‑yá. Te màdì uun‑ni sànì quee gracia nì quida‑ya mà, vàchi cuàhà gá chuun ndiaha sànì quide, dècuèndè chicá más sànì quide nùù nècuàchì dava ga. Doco màdì ndisa yùhù nì quìdà‑xì nsidaa ñà‑ndiaha ma; còó. Divi gracia xi‑ya nì chindee xí.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou, e sua graça para comigo não foi em vão; antes, trabalhei mais do que todos eles; contudo, não eu, mas a graça de Deus comigo.
11 Doco có‑quìdámà, a sea yùhù, ò dava ga apóstol, doco iin‑ni xícachi nsidaa‑nsí sàhà Jesús ñà‑nì natiacu ndisa‑ya, te divi palabra jaàn nduá nì xinindisá stná mii‑nsiá.
11 Portanto, quer tenha sido eu, quer tenham sido eles, é isto que pregamos, e é isto que vocês creram.
12 Pues, nú ducán cachí‑nsì sàhà Cristu ñà‑nì natiacu ndisa‑ya, dandu ¿índù chuun cachí dava‑nsia ñà‑mà cúí natiacu ni‑iin nsìi?
12 Ora, se está sendo pregado que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como alguns de vocês estão dizendo que não existe ressurreição dos mortos?
13 Vàchi nú mà cúí natiacu nsìi ni cuí, dandu ni cónì nátiácú stná mii‑yá.
13 Se não há ressurreição dos mortos, então nem mesmo Cristo ressuscitou;
14 Te nú cónì nátiácú‑yà nì cùí, dandu uun‑ni queé ñà‑cáhàn‑nsì xì nèhivì. Stná mii‑nsiá, sànì xinindisá stná‑nsiàyà, doco uun‑ni quee stná mà nì cùí.
14 e, se Cristo não ressuscitou, é inútil a nossa pregação, como também é inútil a fé que vocês têm.
15 Te nsiùhù tu, na ian tnuhu‑nsí cuní cachàmà, vàchi sànì cachi‑nsì sàhà Dios nì dànátiácú‑yà Cristu. Doco nú mà cúí natiacu ni‑iin nsìi (nacua cachí dava‑nsia), dandu ñà‑cónì nátiácú stná Cristu nduú stná mà.
15 Mais que isso, seremos considerados falsas testemunhas de Deus, pois contra ele testemunhamos que ressuscitou a Cristo dentre os mortos. Mas se de fato os mortos não ressuscitam, ele também não ressuscitou a Cristo.
16 — ausente —
16 Pois, se os mortos não ressuscitam, nem mesmo Cristo ressuscitou.
17 — ausente —
17 E, se Cristo não ressuscitou, inútil é a fé que vocês têm, e ainda estão em seus pecados.
18 Te divi ducán stná xì nèhivì xí‑yá sànì caxihì, ñà‑sànì ndañuhu dahuun stná‑nè nduá, nú ducán.
18 Neste caso, também os que dormiram em Cristo estão perdidos.
19 Cunaha‑nsiá, nèhivì chicá còò tnùndé inì‑xi nduu‑nda nú cuisì ñuhìví yohó‑ní chindéé Cristu ndohó.
19 Se é somente para esta vida que temos esperança em Cristo, dentre todos os homens somos os mais dignos de compaixão.
20 Doco (còó, ñà‑ndáà cuisì nduá) sànì natiacu‑yà; dihna mii‑yá nì natiacu‑yà, dandu después icúmí natiacu stná cuàhà gá ana nì xìhì.
20 Mas de fato Cristo ressuscitou dentre os mortos, sendo as primícias dentre aqueles que dormiram.
21 Sàhà cuàchi nì quida iin tiàa sànaha nì quesaha nèhivì xíhì‑nè. Doco vichi sàhà (mii‑yá) ana nì nanduu na iin tiàa, ñàyùcàndùá vàtùni nìhìtáhvì stná cuàhà‑né natiacu‑nè.
21 Visto que a morte veio por meio de um só homem, também a ressurreição dos mortos veio por meio de um só homem.
22 Vàchi sàhà‑ñá nduu‑nda descendencia xi Adán, ñàyùcàndùá xíhì nsidaa nèhivì tiempu vichi. Doco nsidaa ana ndoó ladu xi Cristu, icúmí‑nê sàà‑nè natiacu‑nè quida‑ya.
22 Pois da mesma forma como em Adão todos morrem, em Cristo todos serão vivificados.
23 Doco diín nduú quìvì nì natiacu Cristu, te diín cunduu quìvì quida tocar dava ga nèhivì. Dihna mii‑yá nì natiacu‑yà, te mii‑yá nduú primeru nì cuu xi ducán; daaní, después natiacu stná ndohó nèhivì xí‑yá quìvì (naxicocuíìn‑yà, te) cuni‑ndàyá.
23 Mas cada um por sua vez: Cristo, o primeiro; depois, quando ele vier, os que lhe pertencem.
24 Daa cunduu quìvì icúmí‑yâ cundee‑yá nùù nsidaa ñà‑malu cusáhnû, xì nùù stná nsidaa ana itá fuerte, xì nùù nsidaa gá stná ñà‑fuerte iá ñuhìví. Daaní icúmí sàà quìvì xìnu tiempu, te dayáha Cristu chuun dandacú‑yá ndè ndahà Yuamánì‑yá.
24 Então virá o fim, quando ele entregar o Reino a Deus, o Pai, depois de ter destruído todo domínio, autoridade e poder.
25 Doco antes ñà‑jaàn, iin‑ni icúmí‑yâ cusahnú‑yá dècuèndè cundee‑yá nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá.
25 Pois é necessário que ele reine até que todos os seus inimigos sejam postos debaixo de seus pés.
26 Pues sàhà ñà‑yáha ga có‑cùdíì ini‑yà xíhì nèhivì, ñàyùcàndùá por último icúmí‑yâ cundee‑yá nùù ñà‑xíhì‑ndà, te mà nunca cui gà‑ndà.
26 O último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Vàchi cachí tutu ìì ñà‑ìcúmí sàà nsidanicuú iñàha coa sujetu nùù‑yá. Doco náhà xìcà màdì Yuamánì‑yá coo stná sujetu nùù‑yá, vàchi divi Yuamánì‑yá nduú ana dìsáhà‑xí nì cundee‑yá nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá.
27 Porque ele "tudo sujeitou debaixo de seus pés". Ora, quando se diz que "tudo" lhe foi sujeito, fica claro que isso não inclui o próprio Deus, que tudo submeteu a Cristo.
28 Daaní, nú sànì cundee‑yá nùù nsidaa contra xi‑ya mà, dandu stná mii‑yá, coo stná‑yà sujetu nùù Yuamánì‑yá, vàchi divi sàhà poder xi yà‑yùcán nì cundee‑yá ducán. Dandu quìvì mà, mii Yua‑nda Dios cunduu ana cusáhnû inicutu.
28 Quando, porém, tudo lhe estiver sujeito, então o próprio Filho se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, a fim de que Deus seja tudo em todos.
29 Inga casu: dava stná nèhivì, sáhàn‑nè cuhíì‑né cuenta xi nèhivì sànì xìhì. Pues, ¿índù chuun quidá‑né ducán, cuhíì‑né sàhà nsìi ma nú ndisa mà cúí natiacu ni‑iin nsìi ni cuí?
29 Se não há ressurreição, que farão aqueles que se batizam pelos mortos? Se absolutamente os mortos não ressuscitam, por que se batizam por eles?
30 Daaní, nsiùhù tu, tìxi cuàhà peligru ndoó‑nsí nsidanicuú tiempu. (Doco uun‑ni queamà nú mà sáà‑ndà natiacu‑ndà después.)
30 Também nós, por que estamos nos expondo a perigos o tempo todo?
31 Quìvì quívì yáha‑nsi peligru cui‑nsì, ñánì. Ñà‑ndáà cuisì nduájàn divi nacua nduú stná ñà‑ndácuisì cudíì gá inì sàhà‑nsiá ñà‑iin‑ni nchícùn stná‑nsià Stoho‑ndà Jesucristu.
31 Todos os dias enfrento a morte, irmãos; isso digo pelo orgulho que tenho de vocês em Cristo Jesus, nosso Senhor.
32 Yùhù, cuàhà vida nì xinì ñuu Éfeso nùù (nèhivì dana guá nahi) nsicaha. Doco ni mà cúndiáá stnáˋ mà (nùí) nú mà nunca sàà‑ndà natiacu‑ndà. Vàchi te nú ducán, dandu chicá vàha quida‑nda nacua cachí dichu: “Ni cuxí vàha‑nda, te coho vàha‑nda, vàchi tnaa cui‑ndà”.
32 Se foi por meras razões humanas que lutei com feras em Éfeso, que ganhei com isso? Se os mortos não ressuscitam, "comamos e bebamos, porque amanhã morreremos".
33 Màsà cuáha‑nsia dandahví ni‑iin nèhivì‑nsiá (ducán, vàchi cachí stná dichu): “Nú chicuéhè nècuàchì nduú compañeru‑ndà, dandu cuchicuehe stná modo xi‑nda”.
33 Não se deixem enganar: "as más companhias corrompem os bons costumes".
34 Xiñuhu nàcùnihnu viì inì‑nsia, (ñánì). Màsà quídá gá‑nsià cuàchi, vàchi sànì cundaà inì, dava‑nsia ni có‑ìnáhá‑nsiâ Dios. Ducán cachíˋ xì‑nsiá áma ndúcáhán‑nsiá (nacua ndiá ìcà‑nsiá).
34 Como justos, recuperem o bom senso e parem de pecar; pois alguns há que não têm conhecimento de Deus; digo isso para vergonha de vocês.
35 Doco vihini cachi iin nèhivì: “¿Índù modo cui natiacu iin nsìi nú sànì xìhì‑nè? ¿Nansa cuàhàn coo iquìcúñú‑nè?”
35 Mas alguém pode perguntar: "Como ressuscitam os mortos? Com que espécie de corpo virão? "
36 Pues neciu‑ndà nú ni cachí‑ndà ducán. Vàchi dècuèndè stná tata chìhì‑ndà, icúmíâ ndùxan, dandu cuìtià.
36 Insensato! O que você semeia não nasce a não ser que morra.
37 Te tata chìhì‑ndàmà, có‑ndùdává xí ñà‑ndùá cuàhàn nacuitià; còó, cutu íín tata uun nduá chìhì‑ndà, sea ni cúndúá nùnì trigu, ò inga nùnì.
37 Quando você semeia, não semeia o corpo que virá a ser, mas apenas uma simples semente, como de trigo ou de alguma outra coisa.
38 Dandu dacuahnú Dios‑ñà, te sàà coa nacua nì chitnùní ini‑yà coa. Te nú sànì sahnua, dandu diín diín nùnì cundua según iin iin clase nduá.
38 Mas Deus lhe dá um corpo, como determinou, e a cada espécie de semente dá seu corpo apropriado.
39 Pues ducání iá stná xì cuerpu xi iin iin ñà‑ìá ñuhìví. Vàchi tucu tucu ndáa nèhivì, quisì, laa, siaca.
39 Nem toda carne é a mesma: os homens têm uma espécie de carne, os animais têm outra, as aves outra, e os peixes outra.
40 Stná ñà‑nchìí itándiaa ansivi, tucu iáˋ nùù ñà‑ìá ñuhìví yohó. Cuaha‑ni iá ñà‑ìá ansivi, te cuaha‑ni iá stná ñà‑ìá ñuhìví, doco tucu tucu xíndàa vico iin ian.
40 Há corpos celestes e há também corpos terrestres; mas o esplendor dos corpos celestes é um, e o dos corpos terrestres é outro.
41 Ndiaha gá nchií orá, te viconi iá nchií yoo, doco tucu nchií‑si. Cuaha‑ni iá nchií stná sìtnúù, doco tucu tucu xíndàa vico iin iin‑sì.
41 Um é o esplendor do sol, outro o da lua, e outro o das estrelas; e as estrelas diferem em esplendor umas das outras.
42 Pues ducán icúmí coo stná xì ndohó quìvì natiacu‑ndà, tucu nàcòo stná cuerpu xi‑nda. Nú sànì ndùxin iin nsìi, sívì iquìcúñú‑nè, doco na sáà quìvì natiacu‑nè, iin‑ni mà cúí gà‑nè.
42 Assim será com a ressurreição dos mortos. O corpo que é semeado é perecível e ressuscita imperecível;
43 Te mate mà cuáhá‑ní nisá ìa‑ne na ní ndùxin‑ne, doco ndiaha gá nàcòo‑ne quìvì natiacu‑nè. Te còò gá ni‑iin fuerza iin nsìi na ndúxin‑ne. Doco nú sànì natiacu‑nè, yáha ga fuerte ndiaha nàcòo‑ne.
43 é semeado em desonra e ressuscita em glória; é semeado em fraqueza e ressuscita em poder;
44 Iin iquìcúñú ñuhìví yohó icúmí‑ndá na ndúxin‑nda. Doco nú sànì natiacu‑ndà, dandu cuerpu ndiaha cundua, vàtùni cundoo‑nda gloria. Cuerpu xi‑nda icúmí‑ndá vichi, iin ñà‑cundoo‑nda ñuhìví yohó nduá, doco cunaha‑nsiá, icúmí coo stná iin ñà‑cundoo‑nda inga ñuhìví.
44 é semeado um corpo natural e ressuscita um corpo espiritual. Se há corpo natural, há também corpo espiritual.
45 Te dohó cachí stná nùù tutu ìì: “Tiàa nì cuyucun primeru, nì sàcùnduu‑ne iin nèhivì itiácú, divi nduú Adán”. Doco iá stná inga ana nduú nahi Adán, divi mii‑yá nì quixi nchícùn gà, te nùù anima mii‑yá níhìtáhvì nèhivì vida ndiaha.
45 Assim está escrito: "O primeiro homem, Adão, tornou-se um ser vivente"; o último Adão, espírito vivificante.
46 Doco ¿nansa nìsa ìa iquìcúñú nècuàchì nì quixi primeru mà? Pues divi primeru nì sàcòo iquìcúñú cui coo ñuhìví yohó‑ní, te màdì ñà‑ndùá itiácú ndiaha na iin Espíritu Ìì. Còó, siempre nchícùn gà vàxamà.
46 Não foi o espiritual que veio antes, mas o natural; depois dele, o espiritual.
47 Ñàyùcàndùá, nècuàchì primeru yucán, ñuhù ñuhìví yohó nì cuyucun‑nè; doco ana nchícùn gà nì quixi ma, ansivi ní quixi‑ya, te divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá.
47 O primeiro homem era do pó da terra; o segundo homem, do céu.
48 Nèhivì ñuhìví, nacua nìsa ìa xìì‑né nì cuyucun ñuhù, ducán xíndàa stná‑nè vichi. Doco nsidaa nèhivì nduú nèhivì cuenta xi gloria, divi nacua iá mii‑yá iá gloria, ducan xíndàa stná‑nè.
48 Os que são da terra são semelhantes ao homem terreno; os que são do céu, ao homem celestial.
49 Ñàyùcàndùá, tiempu vichi ndáa‑nda nahi xìì‑ndà nì cuyucun ñuhù, doco después icúmí‑ndá nàcùnduu‑nda nacua iá mii‑yá iá gloria.
49 Assim como tivemos a imagem do homem terreno, teremos também a imagem do homem celestial.
50 Doco cunaha‑nsiá, na xínduu ìì‑ndà nèhivì ñuhìví yohó xì iquìcúñú‑ndà, tàñáha ga cui sàà‑ndà cundoo‑nda ñuhìví ìì xí‑yá, ñánì. Te ducání stná, nú tàñáha ga dàma iquìcúñú‑ndà, mà cúí sàà stná‑ndà cundoo‑nda ndé mà sívì gá iquìcúñú‑ndà; vàchi tiempu vichi sívì‑ndà na xíhì‑ndà.
50 Irmãos, eu lhes declaro que carne e sangue não podem herdar o Reino de Deus, nem o que é perecível pode herdar o imperecível.
51 Ñàyùcàndùá, cuàhìn cachì xì‑nsiá iin palabra nìsa ìa dèhé antes; cunaha‑nsiá, mà sáà nsidaa‑nda cui‑ndà; doco nsidaa‑nda icúmí‑ndánadàma iquìcúñú‑ndà.
51 Eis que eu lhes digo um mistério: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados,
52 Na tiácú sivi corneta último, dandu yáha ga yàchì, na íín cáchî nadàma dahuun‑nda. Vàchi icúmí sivi corneta, dandu natiacu nsìi ñà‑mà cúí gà‑nè.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao som da última trombeta. Pois a trombeta soará, os mortos ressuscitarão incorruptíveis e nós seremos transformados.
53 — ausente —
53 Pois é necessário que aquilo que é corruptível se revista de incorruptibilidade, e aquilo que é mortal, se revista de imortalidade.
54 — ausente —
54 Quando, porém, o que é corruptível se revestir de incorruptibilidade, e o que é mortal, de imortalidade, então se cumprirá a palavra que está escrita: "A morte foi destruída pela vitória".
55 Na ní xìhì‑ndà, cuàhàn‑ndà ndoho fuerte‑ndà nì cùí, doco vichi còó. Mate ní xìhì‑ndà, doco mà nunca cundee gá tnùndoho ma nùù‑ndà”, cacháˋ.
55 "Onde está, ó morte, a sua vitória? Onde está, ó morte, o seu aguilhão? "
56 Pues sàhà ñà‑ìá cuàchi nèhivì, ñà‑yùcán nduá dayúhî xì‑né na xíhì‑nè. Vàchi nacua fuerte iá castigu cachí ley ìì, ducán fuerte icúmí coo stná tnùndoho nìhì‑né sàhà cuàchi nì quida‑ne.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Doco nùù ndohó, còó, vàchi ansivéhé Dios, vàtùni cundee‑nda nùù nsidaájàn quida Stoho‑ndà Jesucristu.
57 Mas graças a Deus, que nos dá a vitória por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58 Ñàyùcàndùá, iin‑ni xiñuhu‑ñá nacuàhandee ini‑nsià, ñani màní. Iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsia Stoho‑ndà Señor, te quida stná‑nsià cuàhà obra ndiaha xí‑yá, vàchi ináhá‑ndá, màdì úún‑ní quee ñà‑xìnúcuáchí‑ndá nùù‑yá.
58 Portanto, meus amados irmãos, mantenham-se firmes, e que nada os abale. Sejam sempre dedicados à obra do Senhor, pois vocês sabem que, no Senhor, o trabalho de vocês não será inútil.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.