1 Coríntios 15
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Ñánì, cuníˋ cundaà vàha ini‑nsià sàhà palabra ndiaha nì cachitnùhi xì‑nsiá daa. Vàchi nì xinindisá‑nsiá palabra mà, te iin‑ni dècuèndè vichi quidá stná‑nsià seguir ducán.
1 Irmãos, venho lembrar-lhes o evangelho que anunciei a vocês, o qual vocês receberam e no qual continuam firmes.
2 Te sàhà stná palabra mà icúmí‑nsiâ càcu‑nsia nú iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsiañà. Vàtùni càcu‑nsia, cachíˋ, doco ¿a víhíní uun‑ni quee ñà‑nì xinindisá‑nsiá ducán? (Còó),
2 Por meio dele vocês também são salvos, se retiverem a palavra assim tal como a preguei a vocês, a menos que tenham crido em vão.
3 vàchi cunaha‑nsiá, palabra ndiaá ndisa nduá nì cachitnùhi xì‑nsiá daa, vàchi divi nduú stná palabra nì nìhí (nùù) Cristu, te nacáníámà nansa nì xìhì‑yà nì nacuida‑ya cuàchi‑nda nacua cachí nùù tutu ìì.
3 Antes de tudo, entreguei a vocês o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4 Dandu nì ndùxin‑ya, doco tìxi ùnì quìvì nì natiacu‑yà nacua cachí stná tutu mà.
4 e que foi sepultado e ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras.
5 Dandu nì ndecunu‑ya nùù Pedro xì nùù stná dava ga nècuàchì dacuahá‑yá; ùxìn ùì nì sanduu‑ne.
5 E apareceu a Cefas e, depois, aos doze.
6 Daaní, después nì ndecunu stná‑yà iin xichi na ní nataca más ùhùn cientu ñani‑ndà. Te cunaha‑nsiá, dècuèndè vichi xí‑itiacu ìì cuàhà vá nècuàchìmà, doco dava‑ne sànì ndàhvà‑nè ñuhìví yohó.
6 Depois, foi visto por mais de quinhentos irmãos de uma só vez, dos quais a maioria ainda vive; porém alguns já dormem.
7 Daaní después, nì ndecunu stná‑yà nùù Jacobo, xì nùù stná nsidanicuú nècuàchì xínduu apóstol.
7 Depois, foi visto por Tiago e, mais tarde, por todos os apóstolos.
8 — ausente —
8 Por último, depois de todos, foi visto também por mim, como por um nascido fora de tempo.
9 — ausente —
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, e nem mesmo sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Doco sàhà gracia xi‑ya nì nìhìtáhvìˊ cucumí chuun ìì nùù‑yá. Te màdì uun‑ni sànì quee gracia nì quida‑ya mà, vàchi cuàhà gá chuun ndiaha sànì quide, dècuèndè chicá más sànì quide nùù nècuàchì dava ga. Doco màdì ndisa yùhù nì quìdà‑xì nsidaa ñà‑ndiaha ma; còó. Divi gracia xi‑ya nì chindee xí.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou. E a sua graça, que me foi concedida, não se tornou vã. Pelo contrário, trabalhei muito mais do que todos eles; todavia, não eu, mas a graça de Deus comigo.
11 Doco có‑quìdámà, a sea yùhù, ò dava ga apóstol, doco iin‑ni xícachi nsidaa‑nsí sàhà Jesús ñà‑nì natiacu ndisa‑ya, te divi palabra jaàn nduá nì xinindisá stná mii‑nsiá.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim vocês creram.
12 Pues, nú ducán cachí‑nsì sàhà Cristu ñà‑nì natiacu ndisa‑ya, dandu ¿índù chuun cachí dava‑nsia ñà‑mà cúí natiacu ni‑iin nsìi?
12 Ora, se o que se prega é que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como alguns de vocês afirmam que não há ressurreição de mortos?
13 Vàchi nú mà cúí natiacu nsìi ni cuí, dandu ni cónì nátiácú stná mii‑yá.
13 E, se não há ressurreição de mortos, então Cristo não ressuscitou.
14 Te nú cónì nátiácú‑yà nì cùí, dandu uun‑ni queé ñà‑cáhàn‑nsì xì nèhivì. Stná mii‑nsiá, sànì xinindisá stná‑nsiàyà, doco uun‑ni quee stná mà nì cùí.
14 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e é vã a fé que vocês têm.
15 Te nsiùhù tu, na ian tnuhu‑nsí cuní cachàmà, vàchi sànì cachi‑nsì sàhà Dios nì dànátiácú‑yà Cristu. Doco nú mà cúí natiacu ni‑iin nsìi (nacua cachí dava‑nsia), dandu ñà‑cónì nátiácú stná Cristu nduú stná mà.
15 Além disso, somos tidos por falsas testemunhas de Deus, porque temos testemunhado contra Deus que ele ressuscitou a Cristo, ao qual ele não ressuscitou, se é certo que os mortos não ressuscitam.
16 — ausente —
16 Porque, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 — ausente —
17 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a fé que vocês têm, e vocês ainda permanecem nos seus pecados.
18 Te divi ducán stná xì nèhivì xí‑yá sànì caxihì, ñà‑sànì ndañuhu dahuun stná‑nè nduá, nú ducán.
18 E ainda mais: os que adormeceram em Cristo estão perdidos.
19 Cunaha‑nsiá, nèhivì chicá còò tnùndé inì‑xi nduu‑nda nú cuisì ñuhìví yohó‑ní chindéé Cristu ndohó.
19 Se a nossa esperança em Cristo se limita apenas a esta vida, somos as pessoas mais infelizes deste mundo.
20 Doco (còó, ñà‑ndáà cuisì nduá) sànì natiacu‑yà; dihna mii‑yá nì natiacu‑yà, dandu después icúmí natiacu stná cuàhà gá ana nì xìhì.
20 Mas, de fato, Cristo ressuscitou dentre os mortos, sendo ele as primícias dos que dormem.
21 Sàhà cuàchi nì quida iin tiàa sànaha nì quesaha nèhivì xíhì‑nè. Doco vichi sàhà (mii‑yá) ana nì nanduu na iin tiàa, ñàyùcàndùá vàtùni nìhìtáhvì stná cuàhà‑né natiacu‑nè.
21 Visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22 Vàchi sàhà‑ñá nduu‑nda descendencia xi Adán, ñàyùcàndùá xíhì nsidaa nèhivì tiempu vichi. Doco nsidaa ana ndoó ladu xi Cristu, icúmí‑nê sàà‑nè natiacu‑nè quida‑ya.
22 Porque, assim como, em Adão, todos morrem, assim também todos serão vivificados em Cristo.
23 Doco diín nduú quìvì nì natiacu Cristu, te diín cunduu quìvì quida tocar dava ga nèhivì. Dihna mii‑yá nì natiacu‑yà, te mii‑yá nduú primeru nì cuu xi ducán; daaní, después natiacu stná ndohó nèhivì xí‑yá quìvì (naxicocuíìn‑yà, te) cuni‑ndàyá.
23 Cada um, porém, na sua ordem: Cristo, as primícias; depois, os que são de Cristo, na sua vinda.
24 Daa cunduu quìvì icúmí‑yâ cundee‑yá nùù nsidaa ñà‑malu cusáhnû, xì nùù stná nsidaa ana itá fuerte, xì nùù nsidaa gá stná ñà‑fuerte iá ñuhìví. Daaní icúmí sàà quìvì xìnu tiempu, te dayáha Cristu chuun dandacú‑yá ndè ndahà Yuamánì‑yá.
24 E então virá o fim, quando ele entregar o Reino ao Deus e Pai, quando houver destruído todo principado, bem como toda potestade e poder.
25 Doco antes ñà‑jaàn, iin‑ni icúmí‑yâ cusahnú‑yá dècuèndè cundee‑yá nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá.
25 Porque é necessário que ele reine até que tenha posto todos os inimigos debaixo dos seus pés.
26 Pues sàhà ñà‑yáha ga có‑cùdíì ini‑yà xíhì nèhivì, ñàyùcàndùá por último icúmí‑yâ cundee‑yá nùù ñà‑xíhì‑ndà, te mà nunca cui gà‑ndà.
26 O último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Vàchi cachí tutu ìì ñà‑ìcúmí sàà nsidanicuú iñàha coa sujetu nùù‑yá. Doco náhà xìcà màdì Yuamánì‑yá coo stná sujetu nùù‑yá, vàchi divi Yuamánì‑yá nduú ana dìsáhà‑xí nì cundee‑yá nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá.
27 Porque “ele sujeitou todas as coisas debaixo dos seus pés”. E, quando diz que todas as coisas lhe estão sujeitas, certamente exclui aquele que tudo lhe sujeitou.
28 Daaní, nú sànì cundee‑yá nùù nsidaa contra xi‑ya mà, dandu stná mii‑yá, coo stná‑yà sujetu nùù Yuamánì‑yá, vàchi divi sàhà poder xi yà‑yùcán nì cundee‑yá ducán. Dandu quìvì mà, mii Yua‑nda Dios cunduu ana cusáhnû inicutu.
28 Quando, porém, todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então o próprio Filho também se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, para que Deus seja tudo em todos.
29 Inga casu: dava stná nèhivì, sáhàn‑nè cuhíì‑né cuenta xi nèhivì sànì xìhì. Pues, ¿índù chuun quidá‑né ducán, cuhíì‑né sàhà nsìi ma nú ndisa mà cúí natiacu ni‑iin nsìi ni cuí?
29 De outra maneira, que farão os que se batizam por causa dos mortos? Se de fato os mortos não ressuscitam, por que se batizam por causa deles?
30 Daaní, nsiùhù tu, tìxi cuàhà peligru ndoó‑nsí nsidanicuú tiempu. (Doco uun‑ni queamà nú mà sáà‑ndà natiacu‑ndà después.)
30 E por que também nós nos expomos a perigos a toda hora?
31 Quìvì quívì yáha‑nsi peligru cui‑nsì, ñánì. Ñà‑ndáà cuisì nduájàn divi nacua nduú stná ñà‑ndácuisì cudíì gá inì sàhà‑nsiá ñà‑iin‑ni nchícùn stná‑nsià Stoho‑ndà Jesucristu.
31 Dia após dia, morro! Eu afirmo isso, irmãos, pelo orgulho que tenho de vocês, em Cristo Jesus, nosso Senhor.
32 Yùhù, cuàhà vida nì xinì ñuu Éfeso nùù (nèhivì dana guá nahi) nsicaha. Doco ni mà cúndiáá stnáˋ mà (nùí) nú mà nunca sàà‑ndà natiacu‑ndà. Vàchi te nú ducán, dandu chicá vàha quida‑nda nacua cachí dichu: “Ni cuxí vàha‑nda, te coho vàha‑nda, vàchi tnaa cui‑ndà”.
32 Se, como homem, lutei em Éfeso contra feras, qual foi o meu proveito? Se os mortos não ressuscitam, “comamos e bebamos, porque amanhã morreremos”.
33 Màsà cuáha‑nsia dandahví ni‑iin nèhivì‑nsiá (ducán, vàchi cachí stná dichu): “Nú chicuéhè nècuàchì nduú compañeru‑ndà, dandu cuchicuehe stná modo xi‑nda”.
33 Não se enganem: “As más companhias corrompem os bons costumes.”
34 Xiñuhu nàcùnihnu viì inì‑nsia, (ñánì). Màsà quídá gá‑nsià cuàchi, vàchi sànì cundaà inì, dava‑nsia ni có‑ìnáhá‑nsiâ Dios. Ducán cachíˋ xì‑nsiá áma ndúcáhán‑nsiá (nacua ndiá ìcà‑nsiá).
34 Voltem à sobriedade, como convém, e não pequem. Porque alguns ainda não têm conhecimento de Deus. Digo isto para vergonha de vocês.
35 Doco vihini cachi iin nèhivì: “¿Índù modo cui natiacu iin nsìi nú sànì xìhì‑nè? ¿Nansa cuàhàn coo iquìcúñú‑nè?”
35 Mas alguém dirá: “Como é que os mortos ressuscitam? E com que corpo virão?”
36 Pues neciu‑ndà nú ni cachí‑ndà ducán. Vàchi dècuèndè stná tata chìhì‑ndà, icúmíâ ndùxan, dandu cuìtià.
36 Insensato! O que você semeia não nasce, se primeiro não morrer.
37 Te tata chìhì‑ndàmà, có‑ndùdává xí ñà‑ndùá cuàhàn nacuitià; còó, cutu íín tata uun nduá chìhì‑ndà, sea ni cúndúá nùnì trigu, ò inga nùnì.
37 E, quando semeia, você não semeia o corpo que há de ser, mas o simples grão, como de trigo ou de qualquer outra semente.
38 Dandu dacuahnú Dios‑ñà, te sàà coa nacua nì chitnùní ini‑yà coa. Te nú sànì sahnua, dandu diín diín nùnì cundua según iin iin clase nduá.
38 Mas Deus lhe dá corpo como ele quer dar e a cada uma das sementes dá o seu corpo apropriado.
39 Pues ducání iá stná xì cuerpu xi iin iin ñà‑ìá ñuhìví. Vàchi tucu tucu ndáa nèhivì, quisì, laa, siaca.
39 Nem toda carne é a mesma; porém uma é a carne dos seres humanos; outra, a dos animais; outra, a das aves; e outra, a dos peixes.
40 Stná ñà‑nchìí itándiaa ansivi, tucu iáˋ nùù ñà‑ìá ñuhìví yohó. Cuaha‑ni iá ñà‑ìá ansivi, te cuaha‑ni iá stná ñà‑ìá ñuhìví, doco tucu tucu xíndàa vico iin ian.
40 Também há corpos celestiais e corpos terrestres; e, sem dúvida, uma é a glória dos celestiais, e outra, a dos terrestres.
41 Ndiaha gá nchií orá, te viconi iá nchií yoo, doco tucu nchií‑si. Cuaha‑ni iá nchií stná sìtnúù, doco tucu tucu xíndàa vico iin iin‑sì.
41 Uma é a glória do sol; outra, a glória da lua; e outra, a das estrelas. Porque até entre estrela e estrela há diferenças de glória.
42 Pues ducán icúmí coo stná xì ndohó quìvì natiacu‑ndà, tucu nàcòo stná cuerpu xi‑nda. Nú sànì ndùxin iin nsìi, sívì iquìcúñú‑nè, doco na sáà quìvì natiacu‑nè, iin‑ni mà cúí gà‑nè.
42 Pois assim também é a ressurreição dos mortos. Semeia-se o corpo na corrupção, ressuscita na incorrupção. Semeia-se em desonra, ressuscita em glória.
43 Te mate mà cuáhá‑ní nisá ìa‑ne na ní ndùxin‑ne, doco ndiaha gá nàcòo‑ne quìvì natiacu‑nè. Te còò gá ni‑iin fuerza iin nsìi na ndúxin‑ne. Doco nú sànì natiacu‑nè, yáha ga fuerte ndiaha nàcòo‑ne.
43 Semeia-se em fraqueza, ressuscita em poder.
44 Iin iquìcúñú ñuhìví yohó icúmí‑ndá na ndúxin‑nda. Doco nú sànì natiacu‑ndà, dandu cuerpu ndiaha cundua, vàtùni cundoo‑nda gloria. Cuerpu xi‑nda icúmí‑ndá vichi, iin ñà‑cundoo‑nda ñuhìví yohó nduá, doco cunaha‑nsiá, icúmí coo stná iin ñà‑cundoo‑nda inga ñuhìví.
44 Semeia-se corpo natural, ressuscita corpo espiritual. Se há corpo natural, há também corpo espiritual.
45 Te dohó cachí stná nùù tutu ìì: “Tiàa nì cuyucun primeru, nì sàcùnduu‑ne iin nèhivì itiácú, divi nduú Adán”. Doco iá stná inga ana nduú nahi Adán, divi mii‑yá nì quixi nchícùn gà, te nùù anima mii‑yá níhìtáhvì nèhivì vida ndiaha.
45 Pois assim está escrito: “O primeiro homem, Adão, se tornou um ser vivente.” Mas o último Adão é espírito vivificante.
46 Doco ¿nansa nìsa ìa iquìcúñú nècuàchì nì quixi primeru mà? Pues divi primeru nì sàcòo iquìcúñú cui coo ñuhìví yohó‑ní, te màdì ñà‑ndùá itiácú ndiaha na iin Espíritu Ìì. Còó, siempre nchícùn gà vàxamà.
46 O que vem primeiro não é o espiritual, e sim o natural; depois vem o espiritual.
47 Ñàyùcàndùá, nècuàchì primeru yucán, ñuhù ñuhìví yohó nì cuyucun‑nè; doco ana nchícùn gà nì quixi ma, ansivi ní quixi‑ya, te divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá.
47 O primeiro homem, formado do pó da terra, é terreno; o segundo homem é do céu.
48 Nèhivì ñuhìví, nacua nìsa ìa xìì‑né nì cuyucun ñuhù, ducán xíndàa stná‑nè vichi. Doco nsidaa nèhivì nduú nèhivì cuenta xi gloria, divi nacua iá mii‑yá iá gloria, ducan xíndàa stná‑nè.
48 Como foi o homem terreno, assim também são os demais que são feitos do pó da terra; e, como é o homem celestial, assim também são os celestiais.
49 Ñàyùcàndùá, tiempu vichi ndáa‑nda nahi xìì‑ndà nì cuyucun ñuhù, doco después icúmí‑ndá nàcùnduu‑nda nacua iá mii‑yá iá gloria.
49 E, assim como trouxemos a imagem do homem terreno, traremos também a imagem do homem celestial.
50 Doco cunaha‑nsiá, na xínduu ìì‑ndà nèhivì ñuhìví yohó xì iquìcúñú‑ndà, tàñáha ga cui sàà‑ndà cundoo‑nda ñuhìví ìì xí‑yá, ñánì. Te ducání stná, nú tàñáha ga dàma iquìcúñú‑ndà, mà cúí sàà stná‑ndà cundoo‑nda ndé mà sívì gá iquìcúñú‑ndà; vàchi tiempu vichi sívì‑ndà na xíhì‑ndà.
50 Com isto quero dizer, irmãos, que a carne e o sangue não podem herdar o Reino de Deus, nem a corrupção herdar a incorrupção.
51 Ñàyùcàndùá, cuàhìn cachì xì‑nsiá iin palabra nìsa ìa dèhé antes; cunaha‑nsiá, mà sáà nsidaa‑nda cui‑ndà; doco nsidaa‑nda icúmí‑ndánadàma iquìcúñú‑ndà.
51 Eis que vou lhes revelar um mistério: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados
52 Na tiácú sivi corneta último, dandu yáha ga yàchì, na íín cáchî nadàma dahuun‑nda. Vàchi icúmí sivi corneta, dandu natiacu nsìi ñà‑mà cúí gà‑nè.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao ressoar da última trombeta. A trombeta soará, os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 — ausente —
53 Porque é necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que o corpo mortal se revista da imortalidade.
54 — ausente —
54 E, quando este corpo corruptível se revestir de incorruptibilidade e o que é mortal se revestir de imortalidade, então se cumprirá a palavra que está escrita: “Tragada foi a morte pela vitória.”
55 Na ní xìhì‑ndà, cuàhàn‑ndà ndoho fuerte‑ndà nì cùí, doco vichi còó. Mate ní xìhì‑ndà, doco mà nunca cundee gá tnùndoho ma nùù‑ndà”, cacháˋ.
55 “Onde está, ó morte, a sua vitória? Onde está, ó morte, o seu aguilhão?”
56 Pues sàhà ñà‑ìá cuàchi nèhivì, ñà‑yùcán nduá dayúhî xì‑né na xíhì‑nè. Vàchi nacua fuerte iá castigu cachí ley ìì, ducán fuerte icúmí coo stná tnùndoho nìhì‑né sàhà cuàchi nì quida‑ne.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Doco nùù ndohó, còó, vàchi ansivéhé Dios, vàtùni cundee‑nda nùù nsidaájàn quida Stoho‑ndà Jesucristu.
57 Graças a Deus, que nos dá a vitória por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58 Ñàyùcàndùá, iin‑ni xiñuhu‑ñá nacuàhandee ini‑nsià, ñani màní. Iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsia Stoho‑ndà Señor, te quida stná‑nsià cuàhà obra ndiaha xí‑yá, vàchi ináhá‑ndá, màdì úún‑ní quee ñà‑xìnúcuáchí‑ndá nùù‑yá.
58 Portanto, meus amados irmãos, sejam firmes, inabaláveis e sempre abundantes na obra do Senhor, sabendo que, no Senhor, o trabalho de vocês não é vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.